Specjalne ostrzeżenia
Zenmem

Memantyna wymaga ostrożności u pacjentów z padaczką lub predyspozycjami do napadów drgawkowych ze względu na ryzyko ich nasilenia. Konieczne jest unikanie jednoczesnego stosowania memantyny z innymi antagonistami receptora NMDA, takimi jak amantadyna, ketamina czy dekstrometorfan, gdyż może to zwiększać działania niepożądane ośrodkowego układu nerwowego. Monitorowanie pacjentów z czynnikami podwyższającymi pH moczu (np. zmiany diety, nerkowa kwasica cewkowa, zakażenia dróg moczowych przez Proteus) jest istotne, gdyż alkalizacja moczu może wpływać na eliminację memantyny z organizmu.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Zenmem

Stosowanie memantyny wymaga zachowania szczególnej ostrożności u określonych grup pacjentów oraz uwzględnienia potencjalnych interakcji z innymi substancjami leczniczymi. Prawidłowa kwalifikacja pacjentów do terapii oraz monitorowanie leczenia są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa i skuteczności farmakoterapii.1

Pacjenci z zaburzeniami neurologicznymi

Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z padaczką, z drgawkami w wywiadzie lub z czynnikami predysponującymi do padaczki. U tej grupy chorych memantyna powinna być stosowana z zachowaniem szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne ryzyko wystąpienia napadów drgawkowych.2

Interakcje z innymi antagonistami NMDA

Istotnym aspektem bezpieczeństwa jest unikanie jednoczesnego stosowania memantyny z innymi antagonistami receptora NMDA (kwasu N-metylo-D-asparaginowego), takimi jak:

Powyższe związki oddziałują na ten sam układ receptorowy co memantyna, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, szczególnie tych związanych z ośrodkowym układem nerwowym (OUN). Jednoczesne stosowanie tych substancji zwiększa ryzyko wystąpienia oraz nasilenia działań niepożądanych.3

Monitorowanie pacjentów z czynnikami wpływającymi na pH moczu

Należy uważnie monitorować stan pacjentów, u których występują czynniki mogące prowadzić do zwiększenia pH moczu. Jest to szczególnie istotne, ponieważ może to wpływać na eliminację memantyny z organizmu. Do czynników tych należą:4

Pacjenci z chorobami sercowo-naczyniowymi

Stosowanie memantyny u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego wymaga szczególnej uwagi, ponieważ dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku w tych grupach pacjentów. Z większości badań klinicznych wykluczono pacjentów z następującymi stanami:5

Pacjentów z powyższymi schorzeniami należy podczas leczenia memantyna uważnie obserwować ze względu na potencjalne ryzyko wystąpienia działań niepożądanych w układzie sercowo-naczyniowym.6

Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Zenmem zawiera substancje pomocnicze, które mogą mieć znaczenie kliniczne u niektórych pacjentów:7

Substancja pomocnicza Zawartość w tabletce 10 mg Zawartość w tabletce 20 mg Istotne informacje kliniczne
Aspartam 2,5 mg 5 mg Źródło fenyloalaniny – może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią
Laktoza jednowodna 12,5 mg 25 mg Nie zaleca się stosowania u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Sód maksymalnie 0,78 mg maksymalnie 1,56 mg Zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę – uznawany za „wolny od sodu”

Należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów z fenyloketonurią, ponieważ aspartam zawarty w leku jest źródłem fenyloalaniny i może być dla nich szkodliwy. Również pacjenci z nietolerancją laktozy powinni być świadomi zawartości laktozy w preparacie.8

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl