Dawkowanie i sposób podawania
Zenmem 10 mg
Leczenie memantyną w chorobie Alzheimera powinno być inicjowane i monitorowane przez lekarza z doświadczeniem w tej dziedzinie, z zapewnieniem stałego nadzoru nad przyjmowaniem leku przez opiekuna. Dawka dobowa memantyny jest stopniowo zwiększana o 5 mg co tydzień przez pierwsze trzy tygodnie, rozpoczynając od 5 mg w 1. tygodniu, następnie 10 mg w 2. tygodniu, 15 mg w 3. tygodniu, aż do dawki podtrzymującej 20 mg od 4. tygodnia. Maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg. Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej dostępne są w dawkach 10 mg i 20 mg (jasnoróżowe, okrągłe, płaskie, nakrapiane, z wytłoczoną liczbą „10” lub „20”). W przypadku konieczności stosowania dawek 5 mg i 15 mg należy użyć innych dostępnych preparatów memantyny. Leczenie powinno być kontynuowane tak długo, jak długo utrzymuje się korzystny efekt terapeutyczny i dobra tolerancja leku, a przerwanie terapii rozważa się przy braku efektu lub złej tolerancji.
Dawkowanie i sposób podawania leku Zenmem
Leczenie memantyną powinno być rozpoczęte i nadzorowane przez lekarza posiadającego doświadczenie w diagnostyce i terapii choroby Alzheimera. Bardzo istotnym elementem terapii jest zapewnienie stałego nadzoru nad przyjmowaniem produktu leczniczego przez pacjenta, co musi być zagwarantowane przez opiekuna. Diagnoza powinna być postawiona zgodnie z aktualnie obowiązującymi wytycznymi klinicznymi. 1
Ocena tolerancji i dostosowanie dawkowania powinny odbywać się w regularnych odstępach czasu, ze szczególnym uwzględnieniem pierwszych trzech miesięcy terapii. Następnie należy systematycznie monitorować korzyści kliniczne oraz tolerancję leczenia, zgodnie z aktualnymi standardami klinicznymi. Leczenie podtrzymujące może być kontynuowane tak długo, jak długo utrzymuje się korzystne działanie terapeutyczne i dobra tolerancja leku. Przerwanie terapii należy rozważyć w przypadku braku działania terapeutycznego lub złej tolerancji leczenia. 2
Dawkowanie u pacjentów dorosłych
Maksymalna dawka dobowa memantyny wynosi 20 mg. Aby zminimalizować ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, dawkę należy zwiększać stopniowo przez pierwsze trzy tygodnie leczenia, o 5 mg tygodniowo, aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej. 3
| Okres leczenia | Dawka dobowa | Charakterystyka tabletki | Uwagi |
|---|---|---|---|
| 1. tydzień | 5 mg | – | Konieczne zastosowanie innego produktu leczniczego zawierającego 5 mg memantyny |
| 2. tydzień | 10 mg | Jasnoróżowa, okrągła, płaska, nakrapiana tabletka ze ściętymi brzegami, z wytłoczoną liczbą „10” po jednej stronie | Produkt Zenmem 10 mg |
| 3. tydzień | 15 mg | – | Konieczne zastosowanie innego produktu leczniczego zawierającego 15 mg memantyny |
| Od 4. tygodnia (dawka podtrzymująca) | 20 mg | Jasnoróżowa, okrągła, płaska, nakrapiana tabletka ze ściętymi brzegami, z wytłoczoną liczbą „20” po jednej stronie | Produkt Zenmem 20 mg |
Należy zwrócić uwagę, że uzyskanie dawek 5 mg i 15 mg nie jest możliwe przy zastosowaniu produktów Zenmem – w takich przypadkach należy skorzystać z innych dostępnych na rynku produktów leczniczych zawierających odpowiednio 5 mg lub 15 mg memantyny. 4
Zalecana dawka podtrzymująca wynosi 20 mg na dobę. 5
Dawkowanie w specjalnych grupach pacjentów
Osoby w podeszłym wieku
U pacjentów powyżej 65. roku życia zalecana dawka dobowa wynosi 20 mg, a schemat zwiększania dawki jest identyczny jak u innych dorosłych pacjentów. Zalecenie to oparte jest na wynikach badań klinicznych. 6
Dzieci i młodzież
Nie należy stosować produktu Zenmem u pacjentów poniżej 18. roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności w tej grupie wiekowej. 7
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Dawkowanie memantyny należy dostosować w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek: 8
- Łagodne zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny 50-80 ml/min) – nie jest wymagane dostosowanie dawki
- Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny 30-49 ml/min) – dawka dobowa powinna wynosić 10 mg. Jeżeli leczenie jest dobrze tolerowane przez co najmniej 7 dni, dawkę można zwiększyć do 20 mg/dobę zgodnie ze standardowym schematem zwiększania dawki
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny 5-29 ml/min) – dawka dobowa powinna wynosić maksymalnie 10 mg
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby (stopień A i B w skali Child-Pugh) nie ma potrzeby dostosowania dawki. Należy jednak pamiętać, że brak jest danych dotyczących stosowania memantyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, dlatego nie zaleca się podawania produktu Zenmem w tej grupie pacjentów. 9
Sposób podawania leku Zenmem
Produkt leczniczy Zenmem przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej należy przyjmować raz na dobę, o tej samej porze każdego dnia. Lek można przyjmować zarówno z posiłkiem, jak i niezależnie od posiłków. 10
Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej Zenmem występują w dwóch dawkach: 10 mg (jasnoróżowe, okrągłe, płaskie, nakrapiane tabletki ze ściętymi brzegami, o średnicy 9 mm, z wytłoczoną liczbą „10” po jednej stronie) oraz 20 mg (jasnoróżowe, okrągłe, płaskie, nakrapiane tabletki ze ściętymi brzegami, o średnicy 12 mm, z wytłoczoną liczbą „20” po jednej stronie). 11
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania