Leki w grupie
„leki stosowane w chorobie Alzheimera”
Leki stosowane w chorobie Alzheimera to preparaty, które mają na celu łagodzenie objawów tego postępującego schorzenia neurodegeneracyjnego. Głównym celem farmakoterapii jest spowolnienie progresji choroby, poprawa funkcji poznawczych oraz zmniejszenie zaburzeń zachowania i nastroju u pacjentów.
Obecnie w leczeniu choroby Alzheimera stosuje się dwie główne grupy leków: inhibitory cholinesterazy oraz antagoniści receptora NMDA. Inhibitory cholinesterazy zwiększają stężenie acetylocholiny w mózgu, poprawiając przekaźnictwo cholinergiczne, które jest zaburzone w tej chorobie. Antagoniści receptora NMDA regulują aktywność glutaminianu, który w nadmiarze może prowadzić do śmierci komórek nerwowych.
Do inhibitorów cholinesterazy zaliczamy: donepezil (Aricept, Cogiton, Donepex), rywastygminę (Exelon, Nimvastid, Rivaldo) oraz galantaminę (Reminyl). Leki te są stosowane głównie w łagodnym i umiarkowanym stadium choroby Alzheimera. Z kolei głównym przedstawicielem antagonistów receptora NMDA jest memantyna (Axura, Ebixa, Memantine), stosowana przede wszystkim w umiarkowanym i ciężkim stadium choroby.
Największą zaletą stosowania leków w chorobie Alzheimera jest możliwość czasowej stabilizacji funkcji poznawczych i opóźnienia postępu choroby, co przekłada się na dłuższe utrzymanie samodzielności pacjentów i lepszą jakość życia. U części pacjentów obserwuje się poprawę w zakresie pamięci, uwagi, komunikacji werbalnej oraz zmniejszenie zaburzeń zachowania.
Do najważniejszych niebezpieczeństw związanych ze stosowaniem tych leków należą działania niepożądane. W przypadku inhibitorów cholinesterazy są to przede wszystkim objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), zaburzenia rytmu serca oraz bezsenność. Memantyna zwykle jest lepiej tolerowana, ale może powodować zawroty głowy, bóle głowy, zaburzenia równowagi i stany splątania. Istotnym ograniczeniem jest także fakt, że leki te nie zatrzymują procesu neurodegeneracji, a jedynie łagodzą objawy.
Oprócz głównych grup leków, w terapii choroby Alzheimera stosuje się także leki wspomagające, ukierunkowane na konkretne objawy. Należą do nich leki przeciwdepresyjne (np. SSRI – sertralina, escitalopram), przeciwpsychotyczne (np. risperidon, kwetiapina – stosowane przy silnych zaburzeniach zachowania, jednak z dużą ostrożnością) oraz leki nasenne i uspokajające przy zaburzeniach snu i niepokoju.
Warto zaznaczyć, że trwają intensywne badania nad nowymi lekami mogącymi modyfikować przebieg choroby Alzheimera, jak przeciwciała monoklonalne skierowane przeciwko białku beta-amyloidu (np. adukanumab – Aduhelm, zatwierdzony warunkowo przez FDA w 2021 roku) oraz inhibitory BACE (enzymu biorącego udział w powstawaniu beta-amyloidu).
Lista leków w tej grupie
-
Zenmem – Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej – 10 mg
Produkt zawiera memantynę chlorowodorku w dawkach 10 mg lub 20 mg, w postaci tabletek rozpadających się w jamie ustnej, zawierających także laktozę jednowodną, aspartam i niewielkie ilości sodu. Preparat jest stosowany u dorosłych pacjentów do leczenia choroby Alzheimera o umiarkowanym do ciężkiego nasileniu. Dzięki formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, umożliwia łatwe przyjmowanie leku, szczególnie przez osoby z trudnościami w połykaniu. Substancja czynna działa na poprawę funkcji poznawczych i spowalnia postęp choroby.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynna -
Zenmem – Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej – 20 mg
Produkt leczniczy zawiera memantynę chlorowodorku w dawkach 10 mg lub 20 mg, które odpowiadają odpowiednio 8,31 mg lub 16,62 mg memantyny. Tabletki ulegają rozkładowi w jamie ustnej, co ułatwia ich przyjmowanie. Lek stosowany jest u dorosłych pacjentów w leczeniu choroby Alzheimera o umiarkowanym do ciężkiego nasileniu. Preparat zawiera także substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna, aspartam i sód.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynna