Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Xylodont 2%

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lidokainy chlorowodorku, substancji czynnej produktu Xylodont 2%, wykazały, że działania niepożądane obserwowano wyłącznie po zastosowaniu dawek znacząco przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. To sugeruje, że ryzyko stosowania klinicznego leku jest stosunkowo niskie przy zachowaniu zalecanego dawkowania ¹.

Toksyczność ostra

Parametry toksyczności ostrej lidokainy zostały dokładnie określone w badaniach na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. Dawka śmiertelna LD50 dla lidokainy zależy od drogi podania i gatunku zwierzęcia. Wyznaczone wartości LD50 prezentują się następująco ²:

Warto podkreślić, że adrenalina, która jest często dodawana do preparatów z lidokainą w celu przedłużenia działania i ograniczenia absorpcji ogólnoustrojowej, nie wpływa na toksyczność lidokainy ³.

Toksyczność podprzewlekła

W badaniach toksyczności podprzewlekłej, przeprowadzonych na szczurach, którym podawano 2% chlorowodorek lidokainy (z adrenaliną lub bez) w wysokiej dawce 40 mg/kg masy ciała na dobę przez okres 4 tygodni, zaobserwowano istotne działania niepożądane. Obejmowały one gwałtowne pogorszenie stanu ogólnego zwierząt, pobudzenie oraz sporadycznie występujące drgawki. Natomiast zastosowanie niższych dawek, wynoszących od 5 do 15 mg/kg masy ciała na dobę, nie wywoływało obserwowalnych objawów toksyczności ⁴.

Toksyczność przewlekła

Badania toksyczności przewlekłej przeprowadzono na różnych gatunkach zwierząt:

• U szczurów otrzymujących 2% chlorowodorek lidokainy w dawce 20 mg/kg masy ciała na dobę przez 6 miesięcy stwierdzono zwiększenie masy nadnerczy, związane z rozrostem kory nadnerczy. Niższe dawki (5-10 mg/kg/dobę) nie wywoływały objawów toksyczności ⁵.
• U psów, którym podawano domięśniowo 2% chlorowodorek lidokainy w dawkach 5-10 mg/kg masy ciała na dobę przez 16 tygodni, nie zaobserwowano żadnych objawów toksyczności ⁶.

Toksyczność reprodukcyjna

Przeprowadzone badania na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu lidokainy na funkcje rozrodcze. Nie zaobserwowano również działania teratogennego, które mogłoby wskazywać na ryzyko wywoływania wad rozwojowych płodu. Dane te sugerują, że lidokaina nie stanowi istotnego zagrożenia dla rozwoju płodu w prawidłowo stosowanych dawkach terapeutycznych ⁷.

Należy zauważyć, że powyższe dane przedkliniczne stanowią bazę do oceny bezpieczeństwa stosowania lidokainy chlorowodorku w postaci produktu Xylodont 2% (20 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) w warunkach klinicznych. Wyniki badań przedklinicznych potwierdzają akceptowalny profil bezpieczeństwa substancji przy przestrzeganiu zalecanych dawek terapeutycznych stosowanych w praktyce stomatologicznej ⁸.