Właściwości farmakokinetyczne
Vicebrol BIO 5 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Vicebrol Bio

Vicebrol Bio, zawierający jako substancję czynną winpocetynę w dawce 5 mg, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który obejmuje procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz wydalania. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę poszczególnych parametrów farmakokinetycznych tego preparatu, istotnych z klinicznego punktu widzenia.¹

Wchłanianie

Winpocetyna charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu już po 1 godzinie od przyjęcia. Proces absorpcji zachodzi głównie w górnym odcinku przewodu pokarmowego. Istotną cechą farmakokinetyczną winpocetyny jest jej stosunkowo niska całkowita dostępność biologiczna, która po podaniu doustnym wynosi zaledwie 7%.²

Dystrybucja

Po wchłonięciu winpocetyna wiąże się z białkami osocza w 66%. Objętość dystrybucji wynosi 246,7 ± 88,5 l, co jednoznacznie wskazuje na znaczny stopień wiązania substancji czynnej z tkankami organizmu.³

Dystrybucja tkankowa w badaniach na zwierzętach

W badaniach przeprowadzonych na szczurach z zastosowaniem winpocetyny znakowanej radioaktywnie, podawanej drogą doustną, najwyższą radioaktywność stwierdzono w wątrobie oraz przewodzie pokarmowym. Maksymalne stężenie substancji radioaktywnej w tkankach odnotowano po 2-4 godzinach od momentu podania winpocetyny. Warto podkreślić, że stężenie substancji radioaktywnej w mózgu nie przekraczało wartości oznaczanych we krwi.⁴

Metabolizm

Głównym metabolitem winpocetyny jest kwas apowinkaminowy (AVA), który u ludzi stanowi 25-30% wszystkich metabolitów. Istotną obserwacją jest fakt, że po podaniu doustnym pole pod krzywą stężenia AVA jest dwukrotnie większe niż po podaniu dożylnym, co świadczy o intensywnym tworzeniu się tego metabolitu podczas pierwszego przejścia winpocetyny przez wątrobę.⁵

Pozostałe metabolity

Poza kwasem apowinkaminowym, winpocetyna ulega przekształceniu do następujących metabolitów:⁶

• Hydroksywinpocetyna – hydroksylowana pochodna winpocetyny
• Hydroksy-AVA – hydroksylowana pochodna kwasu apowinkaminowego
• Glicylo-dihydroksy-AVA – kompleksowy metabolit zawierający resztę glicynową i grupy hydroksylowe
• Połączenia wymienionych metabolitów z glukuronianami i/lub siarczanami – produkty końcowe II fazy biotransformacji

Miejsce metabolizmu

Klirens winpocetyny wynosi 66,7 l/godz. i jest wyższy niż fizjologiczny klirens wątrobowy (50 l/godz.), co jednoznacznie wskazuje na obecność istotnego metabolizmu pozawątrobowego tej substancji czynnej.⁷

Badania na różnych gatunkach zwierząt wykazały, że ilość winpocetyny wydalanej w postaci niezmienionej stanowi zaledwie kilka procent podanej dawki, co świadczy o intensywnym metabolizmie tej substancji.⁸

Farmakokinetyka liniowa

W badaniach z wielokrotnym podawaniem winpocetyny w dawkach 5 mg i 10 mg zaobserwowano, że jej stężenia w osoczu w stanie równowagi wynosiły odpowiednio 1,2 ± 0,27 ng/ml oraz 2,1 ± 0,33 ng/ml. Proporcjonalny wzrost stężenia do dawki wskazuje na liniową farmakokinetykę winpocetyny w badanym zakresie dawek.⁹

Wydalanie

Okres półtrwania winpocetyny u ludzi wynosi 4,83 ± 1,29 godziny. Badania z wykorzystaniem związku znakowanego radioaktywnie wykazały, że winpocetyna jest wydalana głównie z moczem (60%) oraz z kałem (40%).¹⁰

Wydalanie u zwierząt laboratoryjnych

U szczurów i psów większość znakowanej radioaktywnie dawki wydalana była poprzez drogi żółciowe. Nie potwierdzono jednak znacznego stężenia winpocetyny w krążeniu jelitowo-wątrobowym u tych gatunków.¹¹

Wydalanie metabolitów

Kwas apowinkaminowy (główny metabolit winpocetyny) jest wydalany przez nerki w procesie prostego przesączania kłębuszkowego. Należy zaznaczyć, że okres półtrwania tego metabolitu zmienia się w zależności od zastosowanej dawki oraz drogi podania winpocetyny.¹²

Farmakokinetyka w populacjach szczególnych

Osoby w podeszłym wieku

Ze względu na fakt, że winpocetyna jest wskazana do stosowania głównie u osób w podeszłym wieku, przeprowadzono szczegółowe badania farmakokinetyczne w tej grupie wiekowej. Jest to szczególnie istotne, ponieważ u osób starszych często obserwuje się zmiany właściwości farmakokinetycznych substancji czynnych, takie jak:¹³

• Zmniejszone wchłanianie substancji czynnych
• Zmiany w dystrybucji leków, związane m.in. ze zmianą stosunku tkanki tłuszczowej do beztłuszczowej masy ciała
• Zmiany w metabolizmie, zazwyczaj związane ze spadkiem aktywności enzymów wątrobowych
• Zmniejszone wydalanie, wynikające z obniżonej filtracji kłębuszkowej

Wyniki przeprowadzonych badań wykazały jednak, że właściwości farmakokinetyczne winpocetyny u osób w podeszłym wieku nie różnią się w sposób istotny od właściwości obserwowanych u pacjentów młodszych. Co więcej, nie zaobserwowano kumulacji substancji czynnej, co ma istotne znaczenie kliniczne, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu leku.¹⁴

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i nerek

W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek nie ma konieczności modyfikacji dawkowania winpocetyny. Badania wykazały, że nawet podczas długotrwałego stosowania, substancja czynna nie ulega kumulacji w organizmie również w tych grupach pacjentów, co znacząco wpływa na bezpieczeństwo terapii.¹⁵