Właściwości farmakokinetyczne
Ursocam 250 mg
Ursocam, zawierający kwas ursodeoksycholowy w dawce 250 mg, charakteryzuje się wysoką biodostępnością wynoszącą 60-80% po podaniu doustnym. Wchłanianie zachodzi głównie w jelicie czczym i górnym odcinku jelita krętego poprzez transport bierny, a w dystalnym odcinku jelita krętego także transport czynny. Metabolizm leku odbywa się przede wszystkim w wątrobie, gdzie około 60% substancji ulega efektowi pierwszego przejścia. Kwas ursodeoksycholowy jest niemal całkowicie sprzęgany z glicyną i tauryną, a powstałe koniugaty są wydzielane do żółci. Dodatkowo, metabolizm jelitowy prowadzi do powstania metabolitów, w tym kwasu litocholowego, który mimo potencjalnej hepatotoksyczności u zwierząt, u ludzi jest skutecznie detoksykowany i wydalany, co zapewnia bezpieczeństwo terapii.
- choroba dróg żółciowych o różnej etiologii
- choroba wątroby o różnej etiologii
- kamień żółciowy
- pierwotna marskość żółciowa wątroby
- wewnątrzwątrobowa cholestaza ciężarnych
- zaburzenie czynności dróg żółciowych związane z mukowiscydozą
- zaburzenie czynności wątroby związane z mukowiscydozą
- zapalenie błony śluzowej żołądka spowodowane zarzucaniem żółci
Właściwości farmakokinetyczne kwasu ursodeoksycholowego
Właściwości farmakokinetyczne leku Ursocam (250 mg tabletki) zawierającego jako substancję czynną kwas ursodeoksycholowy charakteryzują się specyficznym profilem wchłaniania, metabolizmu i wydalania. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis poszczególnych etapów procesu farmakokinetycznego tego związku.1
Wchłanianie
Po podaniu doustnym kwas ursodeoksycholowy charakteryzuje się szybkim wchłanianiem, które zachodzi głównie w dwóch odcinkach przewodu pokarmowego: w jelicie czczym oraz górnym odcinku jelita krętego poprzez mechanizm transportu biernego. Dodatkowo w dystalnym odcinku jelita krętego zachodzi absorpcja przy udziale transportu czynnego. Całkowita biodostępność leku jest znacząca – wchłonięciu ulega od 60% do 80% podanej dawki.2
Metabolizm
Metabolizm kwasu ursodeoksycholowego odbywa się głównie w wątrobie i charakteryzuje się kilkoma istotnymi procesami:
- Sprzęganie w wątrobie – wchłonięty kwas ursodeoksycholowy ulega niemal całkowitemu sprzęganiu z aminokwasami: glicyną i tauryną, a następnie powstałe związki są wydzielane do żółci.3
- Efekt pierwszego przejścia – około 60% kwasu ursodeoksycholowego podlega metabolizmowi już podczas pierwszego przejścia przez wątrobę, co wpływa na jego biodostępność systemową.4
- Metabolizm jelitowy – część kwasu ursodeoksycholowego jest rozkładana przez florę bakteryjną jelit do metabolitów: kwasu 7-ketolitocholowego oraz kwasu litocholowego.5
Charakterystyka metabolitów
Szczególną uwagę należy zwrócić na kwas litocholowy, który jest jednym z metabolitów kwasu ursodeoksycholowego. Jest to związek o potencjalnym działaniu hepatotoksycznym, powodujący uszkodzenia miąższu wątroby u różnych gatunków zwierząt. U ludzi mechanizmy ochronne zapewniają bezpieczeństwo stosowania kwasu ursodeoksycholowego, ponieważ:6
- Wchłanianiu ulega jedynie bardzo mała ilość kwasu litocholowego.
- Wchłonięty kwas litocholowy podlega procesom detoksykacji w wątrobie poprzez siarkowanie.
- Po detoksykacji kwas litocholowy jest wydzielany do żółci.
- Ostatecznie metabolit ten jest wydalany z organizmu wraz z kałem.
Powyższy proces zabezpiecza organizm przed potencjalnym toksycznym działaniem tego metabolitu.7
Eliminacja
Okres biologicznego półtrwania kwasu ursodeoksycholowego mieści się w zakresie od 3,5 do 5,8 dni. Ten relatywnie długi okres półtrwania wpływa na czas utrzymywania się stężenia terapeutycznego substancji w organizmie i determinuje schemat dawkowania leku.8
Krążenie wątrobowo-jelitowe
Na podstawie przedstawionych danych farmakokinetycznych można zauważyć, że kwas ursodeoksycholowy podlega rozbudowanemu krążeniu wątrobowo-jelitowemu. Po wchłonięciu w jelitach kwas trafia do wątroby, gdzie jest metabolizowany, następnie wydzielany z żółcią do jelit, gdzie częściowo może ulec ponownemu wchłonięciu i ponownie trafić do wątroby. Cykl ten odgrywa istotną rolę w terapeutycznym działaniu leku, zwłaszcza w przypadku chorób dróg żółciowych i wątroby.9
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania