Przedawkowanie
Ubretid 5 mg

Przedawkowanie bromku distygminy (Ubretid, 5 mg) prowadzi do przełomu cholinergicznego, charakteryzującego się nadmierną stymulacją receptorów muskarynowych i nikotynowych. Objawy obejmują nadmierną diaphorezę, łzawienie, miozę, skurcz akomodacji, zwiększoną perystaltykę jelit, mimowolne wypróżnienia i mikcję, bradykardię (<60 uderzeń/min), arytmie, niedociśnienie, skurcze mięśni, fascykulacje, osłabienie mięśniowe, świszczący oddech, skurcz oskrzeli oraz objawy neurologiczne takie jak ataksja, drgawki, śpiączka i dyzartria. U pacjentów z miastenią gravis przedawkowanie może manifestować się głównie nasilonym osłabieniem mięśniowym, co wymaga różnicowania z przełomem miastenicznym.

Przedawkowanie leku Ubretid

Przedawkowanie bromku distygminy (Ubretid, 5 mg, tabletki) może prowadzić do wystąpienia stanu określanego jako „przełom cholinergiczny„. Jest to poważny stan kliniczny, charakteryzujący się zarówno działaniami muskarynowymi, jak i nikotynowymi, wynikającymi z nadmiernej stymulacji układu cholinergicznego.1

Objawy przedawkowania leku Ubretid

Przy przedawkowaniu leku Ubretid mogą wystąpić liczne objawy dotyczące różnych układów organizmu. Należy zwrócić szczególną uwagę na manifestacje kliniczne z różnych układów, które prezentują się jako kompleks objawów charakterystycznych dla nadmiernej stymulacji receptorów cholinergicznych.2

Układ/narząd Objawy przedawkowania Opis objawu
Układ wydzielniczy i skóra Nadmierne pocenie się Nasilona diaphoreza, często uogólniona
Łzawienie Zwiększone wydzielanie łez
Zwiększone wydzielanie oskrzelowe Nadprodukcja śluzu w drogach oddechowych
Nadmierna aktywność wydzielnicza dotyczy większości gruczołów i stanowi typowy objaw pobudzenia układu przywspółczulnego
Narząd wzroku Zwężenie źrenic Mioza – charakterystyczna dla stimulacji układu przywspółczulnego
Skurcz akomodacji Zaburzenie zdolności oka do dostosowania ostrości widzenia do różnych odległości
Oczopląs Mimowolne, rytmiczne ruchy gałek ocznych
Układ pokarmowy Zwiększona perystaltyka Nasilenie ruchów robaczkowych jelit
Mimowolne wypróżnienie Niekontrolowane oddawanie stolca spowodowane nadmiernym skurczem mięśni jelit
Układ moczowy Mimowolne oddawanie moczu Niekontrolowane oddawanie moczu
Zwiększone parcie na mocz Nasilone uczucie konieczności mikcji
Układ sercowo-naczyniowy Bradykardia Zwolnienie rytmu serca poniżej 60 uderzeń/min
Inne zaburzenia rytmu serca Różne formy arytmii
Niedociśnienie Spadek ciśnienia tętniczego krwi
Układ mięśniowo-nerwowy Skurcze mięśni Mimowolne skurcze włókien mięśniowych
Fascykulacje Drobne, widoczne drżenia włókien mięśniowych
Osłabienie i paraliż Stopniowa utrata siły mięśniowej, prowadząca do całkowitego unieruchomienia
Układ oddechowy Ucisk w klatce piersiowej Subiektywne uczucie ciężkości i ucisku w okolicy klatki piersiowej
Świszczący oddech Charakterystyczny dźwięk podczas oddychania spowodowany zwężeniem dróg oddechowych
Skurcz oskrzeli Zwężenie światła oskrzeli utrudniające przepływ powietrza
Ośrodkowy układ nerwowy Ataksja Zaburzenia koordynacji ruchowej
Drgawki Mimowolne skurcze mięśni o charakterze napadowym
Śpiączka Głębokie zaburzenie świadomości
Niewyraźna mowa Dyzartria – trudności w artykulacji spowodowane zaburzeniami neurologicznymi
Niepokój, pobudzenie Wzmożona aktywność psychomotoryczna
Lęk Uczucie zagrożenia i napięcia emocjonalnego

Przedawkowanie u pacjentów z miastenią gravis

U pacjentów cierpiących na miastenię gravis przebieg przedawkowania może mieć specyficzny charakter. Mimo że inne objawy przedawkowania mogą być łagodne lub nawet nieobecne, głównym objawem przełomu cholinergicznego w tej grupie pacjentów jest nasilone osłabienie mięśniowe. Wymaga to szczególnej uwagi diagnostycznej, gdyż należy różnicować ten stan z osłabieniem mięśniowym wynikającym z zaostrzenia samej choroby (przełom miasteniczny).3

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przełomu cholinergicznego wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Strategia terapeutyczna zależy od nasilenia objawów i może obejmować następujące działania:4

  1. Łagodne przedawkowanie: W przypadku nieznacznego nasilenia objawów może wystarczyć jedynie obserwacja pacjenta i monitorowanie parametrów życiowych.
  2. Ciężkie przedawkowanie: W poważniejszych przypadkach zatrucia należy:
    • Natychmiast przerwać stosowanie bromku distygminy (Ubretid)5
    • Podać siarczan atropiny w dawce 1-2 mg dożylnie lub domięśniowo. Dawkę można powtarzać w razie potrzeby, aż do wystąpienia objawów łagodnego atropizmu (suchość w ustach, rozszerzenie źrenic)6
    • W skrajnych przypadkach zastosować reaktywator cholinesterazy (np. pralidoksym) w celu odwrócenia obwodowego działania nerwowo-mięśniowego7
    • Wdrożyć leczenie wspomagające, w tym wspomaganie oddychania i tlenoterapię8
    • Postępować zgodnie z krajowymi wytycznymi dotyczącymi przedawkowania lub skontaktować się z lokalnym ośrodkiem kontroli zatruć9

Kluczowe znaczenie w leczeniu przedawkowania ma szybka identyfikacja przełomu cholinergicznego, zwłaszcza u pacjentów z miastenią gravis, gdzie różnicowanie z przełomem miastenicznym może stanowić wyzwanie diagnostyczne. Odpowiednie i szybkie wdrożenie leczenia przeciwcholinergicznego jest niezbędne dla poprawy rokowania.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl