Specjalne ostrzeżenia
Trifas 20

Torasemid, będący substancją czynną leków Trifas 10 (10 mg/2 ml) i Trifas 20 (20 mg/4 ml), wymaga ścisłego monitorowania parametrów biochemicznych i hematologicznych podczas terapii. Przeciwwskazania do stosowania obejmują m.in. dną moczanową, zaburzenia rytmu serca (blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy II° lub III°), zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, terapię skojarzoną z solami litu, aminoglikozydami i cefalosporynami, patologiczne zmiany w morfologii krwi (małopłytkowość, niedokrwistość bez niewydolności nerek), zaburzenia czynności nerek wywołane neurotoksynami oraz populację pediatryczną (poniżej 18 lat).

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Trifas 10 i Trifas 20

Torasemid, substancja czynna leków Trifas 10 (10 mg/2 ml) i Trifas 20 (20 mg/4 ml), wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności podczas stosowania w praktyce klinicznej. Ze względu na bezpieczeństwo pacjenta, konieczne jest przestrzeganie określonych zasad oraz regularne monitorowanie parametrów biochemicznych i hematologicznych w trakcie terapii.1

Przeciwwskazania kliniczne wynikające z niewystarczających danych badawczych

Z uwagi na niedostatecznie udokumentowane wyniki badań klinicznych, stosowanie torasemidu jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:2

  • Dna moczanowa – torasemid może wpływać na metabolizm kwasu moczowego3
  • Zaburzenia rytmu serca – w szczególności blok zatokowo-przedsionkowy oraz blok przedsionkowo-komorowy II° lub III°4
  • Zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej – torasemid może nasilać istniejące zaburzenia5
  • Terapia skojarzona z następującymi lekami:
    • sole litu
    • antybiotyki aminoglikozydowe
    • cefalosporyny

    6

  • Patologiczne zmiany w morfologii krwi – szczególnie małopłytkowość lub niedokrwistość u pacjentów bez współistniejącej niewydolności nerek7
  • Zaburzenia czynności nerek wywołane związkami neurotoksycznymi8
  • Populacja pediatryczna – u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia9

Monitorowanie parametrów biochemicznych i hematologicznych

W trakcie długotrwałej terapii torasemidem należy regularnie kontrolować szereg parametrów klinicznych:10

  1. Gospodarka wodno-elektrolitowa – regularna kontrola jest niezbędna, ze szczególnym uwzględnieniem monitorowania stężenia potasu w osoczu krwi11
  2. Stężenie glukozy – pomiar glikemii ma szczególne znaczenie u pacjentów z cukrzycą lub jej predyspozycją12
  3. Stężenie kwasu moczowego – monitorowanie parametrów związanych z ryzykiem rozwoju dny moczanowej13
  4. Stężenie kreatyniny – kontrola funkcji nerek podczas terapii14
  5. Profil lipidowy – regularny pomiar stężenia lipidów we krwi15
  6. Morfologia krwi – należy regularnie monitorować:
    • liczbę erytrocytów
    • liczbę leukocytów
    • liczbę trombocytów

    16

Szczególne grupy pacjentów wymagające wzmożonej uwagi

Pacjenci z cukrzycą – z uwagi na ryzyko podwyższenia stężenia glukozy we krwi, u pacjentów z jawną lub utajoną cukrzycą należy szczególnie uważnie monitorować metabolizm węglowodanów. Torasemid może wpływać na kontrolę glikemii.17

Pacjenci w podeszłym wieku – szczególnie na początku terapii oraz u osób starszych należy zwracać uwagę na wszelkie oznaki zaburzeń elektrolitowych oraz hemokoncentracji. Ta grupa pacjentów jest bardziej podatna na wystąpienie powikłań związanych z zaburzeniami elektrolitowymi.18

Dodatkowe informacje

Należy poinformować sportowców i osoby poddawane regularnym testom antydopingowym, że stosowanie produktów leczniczych Trifas 10 i Trifas 20 może prowadzić do uzyskania pozytywnych wyników testów antydopingowych. Konsekwencje stosowania tego leku jako środka dopingowego są trudne do przewidzenia, a potencjalne ryzyko zdrowotne związane z takim użyciem nie może być wykluczone.19

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl