Właściwości farmakokinetyczne
Trexan Neo 10 mg

Metotreksat, jako antymetabolit kwasu foliowego, wykazuje wysoką biodostępność po podaniu doustnym (80-100% przy dawkach ≤30 mg/m²) z Tmax wynoszącym 1-2 godziny. Wchłanianie jest nieliniowe przy dawkach powyżej 30 mg/m², a powyżej 80 mg/m² staje się niecałkowite. Lek wiąże się z białkami osocza w około 50%, a po dystrybucji kumuluje się w wątrobie, nerkach i śledzionie, gdzie metabolity mogą utrzymywać się przez tygodnie lub miesiące. Metabolizm wątrobowy obejmuje około 10% dawki, głównie do 7-hydroksymetotreksatu. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki (filtracja kłębuszkowa i wydzielanie kanalikowe), z wydalaniem 5-20% dawki z żółcią, a okres półtrwania wynosi średnio 6-7 godzin (zakres 3-17 godzin).

Właściwości farmakokinetyczne metotreksatu

Metotreksat jest cytostatykiem z grupy antymetabolitów kwasu foliowego, którego farmakokinetyka charakteryzuje się specyficznymi cechami wpływającymi na jego skuteczność terapeutyczną oraz profil bezpieczeństwa. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych leku Trexan Neo, zawierającego metotreksat w postaci tabletek.1

Wchłanianie

Wchłanianie metotreksatu po podaniu doustnym jest zależne od wielkości zastosowanej dawki. W przypadku preparatu Trexan Neo obserwuje się następujące parametry wchłaniania:2

  • Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia w surowicy wynosi 1-2 godziny od momentu podania
  • Biodostępność po podaniu doustnym jest wysoka (80-100%) przy dawkach 30 mg/m² lub mniejszych
  • Dawki poniżej 30 mg/m² wchłaniają się szybko i całkowicie

Należy zwrócić uwagę na nieliniowy charakter wchłaniania przy stosowaniu wyższych dawek. Przy dawkach przekraczających 30 mg/m² wchłanianie staje się nieliniowe, a przy dawkach powyżej 80 mg/m² jest niecałkowite.3

Dystrybucja

Po wchłonięciu do krwiobiegu metotreksat ulega dystrybucji w organizmie zgodnie z następującymi charakterystykami:4

  • Wiązanie z białkami osocza wynosi około 50%
  • Po rozprowadzeniu do tkanek, wysokie dawki w postaci poliglutaminów kumulują się przede wszystkim w:
    • wątrobie
    • nerkach
    • śledzionie
  • W wymienionych narządach metabolity mogą pozostawać przez tygodnie lub miesiące

Istotną informacją kliniczną jest fakt, że metotreksat podawany w małych dawkach przenika do płynów ustrojowych w minimalnych ilościach.5

Metabolizm

Metabolizm wątrobowy odgrywa kluczową rolę w biotransformacji metotreksatu. W wątrobie metabolizowanych jest około 10% przyjmowanej dawki leku. Głównym metabolitem jest 7-hydroksymetotreksat.6

Eliminacja

Eliminacja metotreksatu z organizmu następuje wieloma drogami, przy czym dominującą rolę odgrywają procesy nerkowe:7

  • Główna droga eliminacji: nerki
    • Filtracja kłębuszkowa
    • Aktywne wydzielanie w kanalikach bliższych
    • Lek wydalany głównie w niezmienionej formie
  • Eliminacja z żółcią w krążeniu jelitowo-żółciowym:
    • 5-20% podanej dawki metotreksatu
    • 1-5% metabolitu 7-hydroksymetotreksatu

Okres połowicznej eliminacji w fazie końcowej wynosi średnio 6-7 godzin, jednak występuje znaczne zróżnicowanie indywidualne (od 3 do 17 godzin).8

Specjalne grupy pacjentów

Właściwości farmakokinetyczne metotreksatu mogą ulegać istotnym zmianom w określonych stanach chorobowych oraz u pacjentów z pewnymi zaburzeniami:

  1. Niewydolność nerekeliminacja metotreksatu jest znacznie opóźniona, co może prowadzić do kumulacji leku i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych.9
  2. Pacjenci z gromadzeniem się płynów w trzeciej przestrzeni (wysięk opłucnowy, wodobrzusze) – okres półtrwania może ulec wydłużeniu nawet czterokrotnie, co wymaga modyfikacji dawkowania i ścisłego monitorowania.10

Dane farmakokinetyczne w zależności od postaci leku

Lek Trexan Neo dostępny jest w postaci tabletek w dwóch dawkach: 2,5 mg oraz 10 mg.11 Substancją czynną jest metotreksat w postaci metotreksatu disodowego. Należy pamiętać, że tabletka 10 mg może być podzielona na równe dawki, natomiast tabletka 2,5 mg posiada linię podziału jedynie w celu ułatwienia przełamania i połknięcia, nie służy ona do podziału na równe dawki.12

Parametr farmakokinetyczny Wartość/Charakterystyka Uwagi kliniczne
Biodostępność po podaniu doustnym 80-100% (przy dawkach ≤30 mg/m²) Wysoka biodostępność przy standardowym dawkowaniu
Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) 1-2 godziny Stosunkowo szybkie wchłanianie
Wiązanie z białkami osocza około 50% Średnie wiązanie, możliwe interakcje z innymi lekami silnie wiążącymi się z białkami
Metabolizm wątrobowy około 10% dawki Główny metabolit: 7-hydroksymetotreksat
Eliminacja z żółcią 5-20% metotreksatu
1-5% 7-hydroksymetotreksatu
Krążenie jelitowo-żółciowe
Okres półtrwania (t½) 6-7 godzin (zakres 3-17h) Duża zmienność międzyosobnicza
t½ przy wysięku/wodobrzuszu Do 4× dłuższy Wymaga dostosowania dawki i monitorowania
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl