Właściwości farmakokinetyczne
Telmisartan Medical Valley 20 mg

Właściwości farmakokinetyczne telmisartanu

W tej sekcji przedstawiono szczegółową charakterystykę farmakokinetyczną leku Telmisartan Medical Valley, dostępnego w dawkach 20 mg, 40 mg i 80 mg w postaci tabletek. Analiza właściwości farmakokinetycznych obejmuje procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji substancji czynnej.¹

Wchłanianie

Telmisartan charakteryzuje się szybkim, choć zmiennym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Biodostępność całkowita substancji wynosi średnio około 50%. Przyjmowanie leku razem z posiłkiem wpływa na zmniejszenie pola powierzchni pod krzywą zależności stężenia w osoczu od czasu (AUC₀₋∞) w zakresie od 6% (dla dawki 40 mg) do 19% (dla dawki 160 mg). Warto zauważyć, że przez pierwsze 3 godziny od przyjęcia produktu stężenie telmisartanu w osoczu utrzymuje się na podobnym poziomie, niezależnie od tego, czy lek został przyjęty na czczo, czy z pokarmem.²

Liniowość farmakokinetyki

Farmakokinetkę telmisartanu cechuje brak liniowej zależności między zastosowaną dawką a stężeniem leku w osoczu krwi. Obserwuje się, że maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) oraz w mniejszym stopniu pole powierzchni pod krzywą zależności stężenia w osoczu od czasu (AUC) zwiększają się nieproporcjonalnie przy dawkach przekraczających 40 mg. Pomimo to, niewielkie zmniejszenie wartości AUC nie powinno przekładać się na redukcję skuteczności terapeutycznej leku.³

Dystrybucja

Telmisartan cechuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, przekraczającym 99,5%. Substancja wykazuje szczególne powinowactwo do albumin oraz kwaśnej alfa-1-glikoproteiny. Średnia objętość dystrybucji telmisartanu w stanie stacjonarnym (Vdss) wynosi około 500 litrów, co świadczy o znacznym przenikaniu leku do tkanek. ^{99,5%), szczególnie z albuminami i kwaśną alfa-1-glikoproteiną. Średnia objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym (Vdss) wynosi około 500 l.”>4}

Metabolizm

Proces metabolizmu telmisartanu polega głównie na sprzęganiu do pochodnych glukuronidowych związków macierzystych. Istotne jest, że dla powstałych w ten sposób metabolitów nie stwierdzono aktywności farmakologicznej.⁵

Eliminacja

Farmakokinetyka eliminacji telmisartanu opisywana jest przez krzywą wykładniczą. Substancja charakteryzuje się długim okresem półtrwania w fazie eliminacji, przekraczającym 20 godzin. Pomimo że maksymalne stężenie w osoczu oraz w mniejszym stopniu pole powierzchni pod krzywą zależności stężenia w osoczu od czasu zwiększają się nieproporcjonalnie do dawki, nie wykazano, aby telmisartan stosowany w zalecanych dawkach ulegał kumulacji mającej znaczenie kliniczne. ^{20 godz. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) oraz w mniejszym stopniu pole powierzchni pod krzywą zależności stężenia w osoczu od czasu (AUC) zwiększa się nieproporcjonalnie do dawki. Nie wykazano, aby telmisartan stosowany w zalecanych dawkach ulegał kumulacji mającej znaczenie kliniczne.”>6}

Po podaniu doustnym lub dożylnym telmisartan jest prawie całkowicie wydalany w postaci niezmienionej z kałem. Wydalanie z moczem ma charakter marginalny i wynosi mniej niż 1% podanej dawki. Całkowity klirens osoczowy (Cltot) telmisartanu jest duży i wynosi około 1000 ml/min, co stanowi istotną wartość w porównaniu z przepływem wątrobowym krwi (około 1500 ml/min).<sup data-drug="Telmisartan Medical Valley" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Po podaniu doustnym (i dożylnym) telmisartan jest prawie całkowicie wydalany w postaci niezmienionej z kałem. Całkowite wydalanie z moczem wynosi 7

Właściwości farmakokinetyczne w szczególnych grupach pacjentów

Różnice płciowe

Wykazano istotne różnice w parametrach farmakokinetycznych telmisartanu w zależności od płci. U kobiet obserwowano wyższe stężenia leku w osoczu niż u mężczyzn – stężenie maksymalne (Cmax) było około 3-krotnie większe, a pole powierzchni pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC) około 2-krotnie większe w porównaniu do wartości uzyskiwanych u mężczyzn. Pomimo tych różnic, nie stwierdzono istotnego wpływu płci na skuteczność terapeutyczną leku.⁸

Osoby w podeszłym wieku

Analiza farmakokinetyki telmisartanu w grupie osób w podeszłym wieku nie wykazała istotnych różnic w porównaniu z młodszymi pacjentami. Parametry farmakokinetyczne u osób powyżej i poniżej 65 lat są porównywalne.⁹

Dzieci i młodzież

Ocenę farmakokinetyki telmisartanu przeprowadzono u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w wieku od 6 do poniżej 18 lat (n = 57) po podaniu dawek 1 mg/kg lub 2 mg/kg przez okres czterech tygodni. Badanie obejmowało ustalenie stanu stacjonarnego telmisartanu oraz analizę różnic związanych z wiekiem. Mimo że badanie miało ograniczony zasięg i nie pozwoliło na pełną ocenę farmakokinetyki u dzieci poniżej 12. roku życia, jego wyniki są zasadniczo zbieżne z obserwacjami dotyczącymi dorosłych. Potwierdzono nieliniowość farmakokinetyki telmisartanu, szczególnie w odniesieniu do wartości Cmax.<sup data-drug="Telmisartan Medical Valley" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Farmakokinetykę dwóch dawek telmisartanu, która stanowiła drugi cel badania, oceniono u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym (n = 57) w wieku od 6 do 10

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek zaobserwowano istotne zmiany w farmakokinetyce telmisartanu. W przypadku osób z łagodną do umiarkowanej oraz ciężką niewydolnością nerek stwierdzono dwukrotny wzrost stężenia leku w osoczu. Natomiast u pacjentów z niewydolnością nerek poddawanych hemodializie odnotowano obniżone stężenia telmisartanu w osoczu.

Istotną obserwacją kliniczną jest fakt, że u pacjentów z niewydolnością nerek telmisartan w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza, co uniemożliwia jego eliminację podczas hemodializy. Okres półtrwania w fazie eliminacji pozostaje niezmieniony u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek.¹¹

Zaburzenia czynności wątroby

Badania farmakokinetyczne prowadzone wśród pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby wykazały zwiększenie biodostępności całkowitej telmisartanu do poziomu bliskiego 100%. Warto podkreślić, że pomimo tych zmian, okres półtrwania w fazie eliminacji nie ulega modyfikacji u pacjentów z niewydolnością wątroby.¹²

Podsumowanie parametrów farmakokinetycznych telmisartanu