Właściwości farmakokinetyczne
Tachyben 100 mg

Tachyben zawiera urapidyl w stężeniu 5 mg/ml, co w ampułce 20 ml daje 100 mg substancji czynnej. Lek jest koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji, o pH 5,6-6,6, bezbarwnym i klarownym. Farmakokinetyka urapidylu cechuje się dwufazowym profilem po podaniu dożylnym: fazą dystrybucji z okresem półtrwania około 35 minut oraz fazą eliminacji z okresem półtrwania 2,7 godziny (zakres 1,8-3,9 godz.). Objętość dystrybucji wynosi 0,8 l/kg (0,6-1,2 l/kg), a wiązanie z białkami osocza to około 80%, co jest stosunkowo słabym wiązaniem i tłumaczy brak interakcji z lekami silnie wiążącymi białka. Urapidyl przenika przez barierę krew-mózg oraz łożysko. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z powstaniem metabolitów: hydroksylowej pochodnej (bez działania hipotensyjnego) oraz O-demetylowanego metabolitu o aktywności porównywalnej do substancji macierzystej, ale w niewielkich ilościach.

Właściwości farmakokinetyczne leku Tachyben (urapidyl)

Tachyben zawiera substancję czynną urapidyl w stężeniu 5 mg/ml, co w ampułce 20 ml daje 100 mg substancji czynnej. Lek ma postać koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji – jest to przezroczysty, bezbarwny roztwór o pH od 5,6 do 6,6, bez widocznych zanieczyszczeń. 1

Farmakokinetyka urapidylu charakteryzuje się dwufazowym profilem stężeń w osoczu po podaniu dożylnym, obejmującym fazę dystrybucji oraz fazę eliminacji. Poniżej przedstawiono szczegółowe parametry farmakokinetyczne. 2

Dystrybucja

Po podaniu dożylnym urapidyl charakteryzuje się okresem półtrwania w fazie dystrybucji wynoszącym około 35 minut. Objętość dystrybucji wynosi 0,8 l/kg (zakres 0,6-1,2 l/kg), co wskazuje na dobrą dystrybucję leku w organizmie. 3

Urapidyl wiąże się z białkami osocza ludzkiego w około 80%. Co istotne, to względnie słabe wiązanie z białkami osocza tłumaczy brak obserwowanych interakcji z lekami silnie wiążącymi białka osocza. 4

Lek ma zdolność przechodzenia przez barierę krew-mózg oraz przenikania przez łożysko. 5

Metabolizm

Metabolizm urapidylu zachodzi głównie w wątrobie. W procesie tym powstają następujące metabolity:

  • Hydroksylowa pochodna urapidylu w pozycji 4 pierścienia fenylowego – główny metabolit, nie wykazuje działania hipotensyjnego
  • Metabolit powstający w wyniku O-demetylacji urapidylu – wykazuje taką samą aktywność jak substancja wyjściowa, ale występuje w małych ilościach

6

Eliminacja

Eliminacja urapidylu oraz jego metabolitów odbywa się dwoma drogami:

  • Droga nerkowa – 50-70% podanej dawki, z czego:
    • 15% w postaci aktywnego (niezmienionego) urapidylu
    • Pozostała część w postaci metabolitów, głównie jako p-hydroksy-urapidyl
  • Droga jelitowa – pozostała część wydalana jest z kałem

7

Okres półtrwania urapidylu w osoczu po szybkim podaniu dożylnym wynosi 2,7 godziny (zakres 1,8-3,9 godziny). 8

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

U pacjentów z następujących grup obserwuje się zmienione parametry farmakokinetyczne urapidylu:

  • Pacjenci z zaawansowaną niewydolnością wątroby
  • Pacjenci z zaawansowaną niewydolnością nerek
  • Osoby w podeszłym wieku

U tych grup pacjentów objętość dystrybucji i klirens urapidylu są zmniejszone, natomiast okres półtrwania w osoczu jest wydłużony w porównaniu do pacjentów bez tych obciążeń. 9

Parametr farmakokinetyczny Wartość dla urapidylu Uwagi
Okres półtrwania – faza dystrybucji około 35 minut Faza początkowa po podaniu dożylnym
Okres półtrwania – faza eliminacji 2,7 (1,8-3,9) godz. Po szybkim podaniu dożylnym
Objętość dystrybucji 0,8 (0,6-1,2) l/kg Wskazuje na dobrą dystrybucję w organizmie
Wiązanie z białkami osocza 80% Wiązanie względnie słabe
Eliminacja przez nerki 50-70% podanej dawki 15% jako aktywny urapidyl, reszta jako metabolity
Główny metabolit p-hydroksy-urapidyl Nie wykazuje działania hipotensyjnego
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl