Właściwości farmakodynamiczne
Symgliptin 25 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Produkt leczniczy Symgliptin należy do klasy doustnych leków hipoglikemizujących określanych jako inhibitory dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4). Klasyfikowany jest w grupie farmakoterapeutycznej: leki stosowane w cukrzycy, inhibitory dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), z kodem ATC: A10BH01.¹

Mechanizm działania

Poprawa kontroli glikemii obserwowana podczas stosowania produktu leczniczego Symgliptin może wynikać z jego pośrednictwa w zwiększaniu stężenia aktywnych hormonów z grupy inkretyn. Hormony te, obejmujące glukagonopodobny peptyd-1 (GLP-1) oraz zależny od glukozy polipeptyd insulinotropowy (GIP), są uwalniane przez komórki jelita przez całą dobę, a ich stężenie znacząco wzrasta w odpowiedzi na spożycie pokarmu.²

Inkretyny stanowią istotny element systemu endogennego uczestniczącego w fizjologicznej kontroli homeostazy glukozy. W warunkach prawidłowego lub podwyższonego stężenia glukozy we krwi, GLP-1 oraz GIP zwiększają syntezę insuliny i jej uwalnianie z komórek beta trzustki. Mechanizm ten zachodzi poprzez aktywację wewnątrzkomórkowych szlaków sygnalizacyjnych z udziałem cyklicznego AMP.³

Efekty fizjologiczne

Badania na zwierzęcych modelach cukrzycy typu 2 wykazały, że terapia z zastosowaniem GLP-1 lub inhibitorów DPP-4 powoduje zwiększenie reaktywności komórek beta trzustki i stymuluje zarówno biosyntezę insuliny, jak i jej uwalnianie. Podwyższone stężenie insuliny prowadzi do nasilenia wychwytu glukozy przez tkanki obwodowe.⁴

Dodatkowo GLP-1 wywiera wpływ na komórki alfa trzustki, zmniejszając wydzielanie glukagonu. Kombinacja obniżonego stężenia glukagonu przy jednoczesnym wzroście stężenia insuliny skutkuje ograniczeniem wytwarzania glukozy w wątrobie, co w konsekwencji prowadzi do zmniejszenia stężenia glukozy we krwi.⁵

Istotną cechą działania inkretyn jest ich glukozozależność. Oznacza to, że przy niskim stężeniu glukozy we krwi nie obserwuje się stymulacji uwalniania insuliny ani hamowania wydzielania glukagonu przez GLP-1. Zarówno w przypadku GLP-1, jak i GIP, intensywność stymulacji wydzielania insuliny wzrasta wraz ze wzrostem stężenia glukozy powyżej wartości fizjologicznych. Ponadto GLP-1 nie zaburza prawidłowej odpowiedzi glukagonu na hipoglikemię, co stanowi ważny mechanizm zabezpieczający.⁶

Rola enzymu DPP-4 i mechanizm działania sytagliptyny

Aktywność hormonów inkretynowych jest fizjologicznie ograniczana przez enzym dipeptydylopeptydaza 4 (DPP-4), który katalizuje ich szybką hydrolizę z wytworzeniem nieaktywnych metabolitów. Sytagliptyna, substancja czynna produktu Symgliptin, działa poprzez hamowanie enzymu DPP-4, zapobiegając w ten sposób degradacji inkretyn. Prowadzi to do zwiększenia stężenia aktywnych form GLP-1 i GIP w osoczu krwi.⁷

Poprzez zwiększenie stężenia aktywnych form inkretyn, sytagliptyna stymuluje uwalnianie insuliny oraz redukuje stężenie glukagonu w sposób zależny od stężenia glukozy. U pacjentów z cukrzycą typu 2 i towarzyszącą hiperglikemią, te zmiany w stężeniach insuliny i glukagonu prowadzą do zmniejszenia wartości hemoglobiny glikowanej A1c (HbA1c) oraz obniżenia stężenia glukozy zarówno na czczo, jak i po posiłku.⁸

Zależny od glukozy mechanizm działania sytagliptyny istotnie różni się od mechanizmu działania pochodnych sulfonylomocznika. Te ostatnie powodują zwiększenie wydzielania insuliny nawet przy niskim stężeniu glukozy, co może prowadzić do hipoglikemii zarówno u pacjentów z cukrzycą typu 2, jak i u osób zdrowych. W przeciwieństwie do nich, sytagliptyna działa tylko w obecności podwyższonego stężenia glukozy, minimalizując tym samym ryzyko hipoglikemii.⁹

Selektywność sytagliptyny

Sytagliptyna charakteryzuje się wysoką selektywnością wobec enzymu docelowego. Jest silnym i wysoce selektywnym inhibitorem DPP-4 i nie wykazuje istotnego hamowania aktywności blisko spokrewnionych enzymów DPP-8 czy DPP-9 w stężeniach terapeutycznych. Ta specyficzność działania może mieć znaczenie dla profilu bezpieczeństwa leku.¹⁰

Skuteczność kliniczna

Zgodnie z dostępnymi danymi klinicznymi, sytagliptyna skutecznie poprawia kontrolę glikemii u osób dorosłych z cukrzycą typu 2. Efekt ten obserwowano zarówno w monoterapii, jak i w leczeniu skojarzonym.¹¹

Podsumowanie właściwości farmakodynamicznych sytagliptyny