Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Podczas stosowania sytagliptyny (Symgliptin) należy zwrócić uwagę na potencjalne interakcje z innymi lekami, choć badania kliniczne wskazują, że ryzyko wystąpienia znaczących klinicznie interakcji z jednocześnie stosowanymi produktami leczniczymi jest stosunkowo niewielkie. ¹

Metabolizm i eliminacja sytagliptyny

Sytagliptyna jest metabolizowana głównie przez enzymy CYP3A4 ze współudziałem CYP2C8, co wykazały badania in vitro. Należy jednak podkreślić, że u pacjentów z prawidłową funkcją nerek, metabolizm wątrobowy (w tym z udziałem CYP3A4) odgrywa jedynie niewielką rolę w klirensie sytagliptyny. Natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) metabolizm może mieć istotniejszy wpływ na eliminację leku. ²

Wpływ innych leków na sytagliptynę

Silnie działające inhibitory CYP3A4 (takie jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, klarytromycyna) mogą potencjalnie wpływać na farmakokinetykę sytagliptyny, szczególnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub schyłkową niewydolnością nerek. Należy jednak zaznaczyć, że wpływ tych inhibitorów nie był oceniany w badaniach klinicznych u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek. ³

Badania transportu leku w warunkach in vitro wykazały, że sytagliptyna jest substratem dla glikoproteiny p oraz transportera anionów organicznych-3 (OAT3). Transport sytagliptyny za pośrednictwem OAT3 może być hamowany przez probenecyd, jednak ryzyko wystąpienia istotnych klinicznie interakcji jest uważane za niewielkie. Wpływ jednoczesnego stosowania inhibitorów OAT3 nie był oceniany w warunkach in vivo. ⁴

Wpływ sytagliptyny na inne leki

Sytagliptyna wywiera minimalny wpływ na metabolizm innych leków. Dane z badań in vitro wskazują, że nie hamuje ani nie indukuje izoenzymów CYP450. W badaniach klinicznych wykazano brak znaczących zmian w farmakokinetyce metforminy, gliburydu, symwastatyny, rozyglitazonu, warfaryny czy doustnych środków antykoncepcyjnych po podaniu sytagliptyny, co sugeruje niewielkie prawdopodobieństwo interakcji z substratami CYP3A4, CYP2C8, CYP2C9 i transporterem kationów organicznych (OCT) w warunkach in vivo. ⁵

Warto dodać, że sytagliptyna może być słabym inhibitorem glikoproteiny p w warunkach in vivo. ⁶

Interakcje udokumentowane klinicznie

Interakcja z metforminą

Jednoczesne podawanie metforminy w dawce 1000 mg dwa razy na dobę wraz z sytagliptyną w dawce 50 mg nie powodowało istotnych zmian w farmakokinetyce sytagliptyny u pacjentów z cukrzycą typu 2. ⁷

Interakcja z cyklosporyną

W badaniu oceniającym wpływ cyklosporyny (silnego inhibitora glikoproteiny p) na farmakokinetykę sytagliptyny stwierdzono, że jednoczesne podanie sytagliptyny w pojedynczej dawce doustnej 100 mg z cyklosporyną w pojedynczej dawce doustnej 600 mg zwiększało wartość AUC sytagliptyny o około 29%, a Cmax o około 68%. Zmiany te nie zostały uznane za istotne klinicznie. Klirens nerkowy sytagliptyny nie uległ znaczącej zmianie, co sugeruje, że nie należy oczekiwać znaczących interakcji z innymi inhibitorami glikoproteiny p. ⁸

Interakcja z digoksyną

Sytagliptyna ma niewielki wpływ na stężenie digoksyny w osoczu krwi. Przy jednoczesnym stosowaniu digoksyny w dawce 0,25 mg i sytagliptyny w dawce 100 mg dziennie przez 10 dni, osoczowe AUC dla digoksyny zwiększyło się średnio o 11%, a wartości Cmax średnio o 18%. Nie jest konieczne dostosowywanie dawki digoksyny, jednak podczas jednoczesnego stosowania obu leków zaleca się monitorowanie pacjentów, szczególnie tych, u których występuje zwiększone ryzyko zatrucia digoksyną. ⁹

Interakcje leku z alkoholem

Nie przeprowadzono specyficznych badań dotyczących interakcji sytagliptyny z alkoholem etylowym. Jednakże, biorąc pod uwagę mechanizm działania sytagliptyny jako inhibitora dipeptydylopeptydazy-4 (DPP-4) oraz jej profil farmakokinetyczny, nie przewiduje się bezpośrednich istotnych klinicznie interakcji z alkoholem.

Należy jednak uwzględnić pośrednie zagrożenia wynikające z jednoczesnego spożywania alkoholu i stosowania sytagliptyny:

• Alkohol może zaburzać kontrolę glikemii u pacjentów z cukrzycą typu 2, co może prowadzić do niestabilnego stężenia glukozy we krwi.
• Spożywanie alkoholu może maskować niektóre objawy hipoglikemii, co jest szczególnie istotne u pacjentów leczonych lekami przeciwcukrzycowymi.
• U pacjentów z niewydolnością nerek, jednoczesne spożywanie alkoholu może teoretycznie nasilać obciążenie nerek i wpływać na wydalanie sytagliptyny.

W związku z powyższym, choć nie ma bezpośrednich przeciwwskazań do okazjonalnego, umiarkowanego spożycia alkoholu podczas terapii sytagliptyną, pacjentom należy zalecać ostrożność i świadomość potencjalnych konsekwencji związanych z zaburzeniami kontroli glikemii.

Tabela interakcji leku Symgliptin