Właściwości farmakodynamiczne leku Sustonit

Lek Sustonit zawierający 6,5 mg glicerolu triazotanu (nitrogliceryny) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu należy do grupy farmakoterapeutycznej leków rozszerzających naczynia stosowanych w chorobach serca, a dokładniej do organicznych azotanów (kod ATC: C01DA02).¹

Mechanizm działania

Glicerolu triazotan charakteryzuje się silnym i szybkim działaniem rozkurczowym na mięśnie gładkie naczyń krwionośnych oraz innych narządów. Mimo że mechanizm działania nitrogliceryny nie został w pełni poznany, przyjmuje się, że wolne rodniki azotynowe (NO●) wywołują efekt zbliżony do tlenku azotu wydzielanego przez śródbłonek naczyniowy. Ostatecznym rezultatem działania azotanów jest zmniejszenie ilości wolnego jonu wapniowego w cytosolu komórek mięśni gładkich.²

Warto podkreślić, że do efektywnego działania azotanów niezbędne są wolne grupy sulfhydrylowe (SH) znajdujące się w cytosolu. Zjawisko tachyfilaksji (zmniejszenie odpowiedzi na lek w miarę jego stosowania) występuje w przypadku azotanów z powodu wyczerpywania się tych grup i utrzymuje się do momentu ich regeneracji w wystarczającej ilości. To właśnie z tego powodu konieczne jest stosowanie nitrogliceryny w schemacie dawkowania niesymetrycznego, z przerwami umożliwiającymi odnowę grup SH.³

Efekty hemodynamiczne

Działanie farmakologiczne glicerolu triazotanu obejmuje dwa główne mechanizmy oddziaływania na układ krążenia:

• Rozkurcz żył pozawłośniczkowych – prowadzi do zwiększonego gromadzenia się krwi na obwodzie (tzw. pooling) i zmniejszenia powrotu żylnego do serca
• Rozkurcz drobnych tętniczek przedwłośniczkowych – ujawnia się przy większych stężeniach leku i powoduje zmniejszenie oporu naczyniowego oraz ciśnienia tętniczego

Oba te efekty prowadzą do istotnego odciążenia mięśnia sercowego i w konsekwencji zmniejszają jego zapotrzebowanie na tlen. W przypadku preparatów o przedłużonym działaniu, takich jak Sustonit, podstawowe znaczenie ma drugi mechanizm (rozkurcz tętniczek), co uzasadnia konieczność stosowania stosunkowo dużych dawek w terapii długoterminowej.⁴

Dodatkowo, w niektórych postaciach choroby niedokrwiennej serca przebiegających z komponentą skurczową, istotne znaczenie może mieć bezpośrednie działanie rozkurczowe nitrogliceryny na tętnice wieńcowe.⁵

Formulacja o przedłużonym uwalnianiu

Tabletki Sustonit charakteryzują się przedłużonym uwalnianiem glicerolu triazotanu, co pozwala na utrzymanie jego terapeutycznego stężenia we krwi przez kilka godzin, mimo stosunkowo szybkiej eliminacji substancji czynnej z organizmu. Dzięki temu możliwe jest osiągnięcie klinicznie istotnych efektów terapeutycznych w postaci:

• Zmniejszenia częstości napadów wieńcowych
• Zwiększenia wydolności wysiłkowej pacjentów z chorobą niedokrwienną serca

Taka forma leku zapewnia bardziej stabilne stężenie substancji czynnej w osoczu, co przekłada się na bardziej przewidywalny efekt terapeutyczny i umożliwia zmniejszenie częstości dawkowania.⁶