Właściwości farmakodynamiczne leku Sumilar

Produkt leczniczy Sumilar należy do grupy farmakoterapeutycznej obejmującej preparaty złożone zawierające inhibitory konwertazy angiotensyny oraz antagonistów wapnia. Zgodnie z klasyfikacją ATC przypisano mu kod C09BB07. Preparat dostępny jest w postaci kapsułek twardych, w czterech różnych dawkach, zawierających kombinację dwóch substancji czynnych: ramiprylu i amlodypiny.¹

Działanie farmakodynamiczne ramiprylu

Ramipryl stanowi prolek, który w organizmie ulega przekształceniu do aktywnego metabolitu – ramiprylatu. Mechanizm działania ramiprylatu polega na hamowaniu enzymu dipeptydylokarboksypeptydazy I, znanej również jako konwertaza angiotensyny lub kininaza II. Enzym ten pełni kluczową rolę w układzie renina-angiotensyna-aldosteron, katalizując w osoczu i tkankach dwie istotne reakcje:

• Konwersję angiotensyny I do angiotensyny II – substancji powodującej silny skurcz naczyń krwionośnych
• Rozpad bradykininy – substancji o działaniu naczyniorozszerzającym

²

W wyniku działania ramiprylatu dochodzi do zmniejszonego powstawania angiotensyny II oraz zahamowania rozpadu bradykininy, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych. Ponadto, ponieważ angiotensyna II stymuluje uwalnianie aldosteronu, ramiprylat powoduje również zmniejszenie wydzielania tego hormonu. Należy zaznaczyć, że skuteczność monoterapii inhibitorem ACE jest zazwyczaj mniejsza u pacjentów rasy czarnej (afro-karaibskiej) z nadciśnieniem tętniczym – populacji charakteryzującej się najczęściej małą aktywnością reninową osocza.³

Efekty hemodynamiczne ramiprylu

Podanie ramiprylu skutkuje wyraźnym zmniejszeniem obwodowego oporu tętniczego, przy czym zazwyczaj nie obserwuje się istotnych zmian w zakresie nerkowego przepływu osocza ani szybkości przesączania kłębuszkowego. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym ramipryl powoduje obniżenie ciśnienia krwi zarówno w pozycji leżącej, jak i stojącej, bez występowania kompensacyjnego przyspieszenia czynności serca.⁴

Charakterystyka działania przeciwnadciśnieniowego ramiprylu

Profil czasowy działania ramiprylu charakteryzuje się następującymi parametrami:

• Początek działania hipotensyjnego pojedynczej dawki ramiprylu jest widoczny po 1-2 godzinach od podania doustnego
• Maksymalny efekt przeciwnadciśnieniowy pojedynczej dawki występuje zwykle po 3-6 godzinach po zastosowaniu
• Działanie obniżające ciśnienie utrzymuje się przez około 24 godziny

⁵

W przypadku długotrwałej terapii ramiprylem, maksymalny efekt przeciwnadciśnieniowy osiągany jest zazwyczaj po 3-4 tygodniach leczenia. Badania kliniczne potwierdziły stabilność działania hipotensyjnego ramiprylu w terapii długoterminowej, trwającej nawet do 2 lat. Co istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa pacjenta, nagłe odstawienie leku nie powoduje gwałtownego i nadmiernego wzrostu ciśnienia tętniczego.⁶

Badanie kliniczne HOPE – kardioprewencyjne działanie ramiprylu

Szczególnie istotne dla oceny skuteczności ramiprylu w prewencji zdarzeń sercowo-naczyniowych było badanie HOPE (Heart Outcomes Prevention Evaluation). Było to kontrolowane placebo badanie kliniczne, w którym ramipryl dodawano do standardowej terapii u ponad 9200 pacjentów ze zwiększonym ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych. Do badania kwalifikowano dwie główne grupy pacjentów:

1. Osoby z chorobami sercowo-naczyniowymi o etiologii miażdżycowej (choroba wieńcowa, udar mózgu lub choroba naczyń obwodowych w wywiadzie)
2. Pacjentów z cukrzycą oraz co najmniej jednym dodatkowym czynnikiem ryzyka sercowo-naczyniowego, takim jak:
   • Udokumentowana mikroalbuminuria
   • Nadciśnienie tętnicze
   • Zwiększenie stężenia cholesterolu całkowitego
   • Zmniejszenie stężenia cholesterolu HDL
   • Palenie tytoniu

⁷

Wyniki badania HOPE jednoznacznie wykazały, że ramipryl istotnie statystycznie zmniejsza częstość występowania kluczowych punktów końcowych: zawałów mięśnia sercowego, zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych oraz udarów mózgu – zarówno analizowanych indywidualnie, jak i łącznie jako pierwotne złożone punkty końcowe. Rezultaty te potwierdziły kardioprewencyjne działanie ramiprylu, wykraczające poza sam efekt przeciwnadciśnieniowy.⁸

Działanie farmakodynamiczne amlodypiny

Amlodypina, druga substancja czynna zawarta w preparacie Sumilar, należy do grupy blokerów kanałów wapniowych. Ze względu na brak szczegółowych danych w dostarczonych materiałach źródłowych, można ogólnie stwierdzić, że amlodypina blokuje napływ jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego, co prowadzi do rozkurczu naczyń krwionośnych i zmniejszenia obciążenia następczego serca. Efektem tego działania jest obniżenie ciśnienia tętniczego krwi oraz zmniejszenie zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen.

Synergistyczne działanie ramiprylu i amlodypiny

Preparat Sumilar, zawierający kombinację ramiprylu i amlodypiny, wykorzystuje uzupełniające się mechanizmy działania obydwu substancji, co prowadzi do efektywniejszej kontroli ciśnienia tętniczego. Kombinacja inhibitora ACE z blokerem kanałów wapniowych umożliwia osiągnięcie efektu terapeutycznego przy zastosowaniu niższych dawek poszczególnych składników, co może przyczynić się do zmniejszenia częstości występowania działań niepożądanych.