Właściwości farmakokinetyczne
Simorion 80 mg

Właściwości farmakokinetyczne symwastatyny

Symwastatyna, dostępna w postaci tabletek powlekanych o mocy 10 mg, 20 mg, 40 mg i 80 mg, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który determinuje jej działanie terapeutyczne oraz bezpieczeństwo stosowania. Warto przeanalizować szczegółowo poszczególne parametry farmakokinetyczne tego leku.¹

Forma farmakologiczna i bioaktywacja

Symwastatyna występuje w postaci nieaktywnego laktonu, który wymaga bioaktywacji w organizmie. Proces hydrolizy do aktywnej formy beta-hydroksykwasu zachodzi głównie w wątrobie, podczas gdy w osoczu ludzkim proces ten przebiega znacznie wolniej. Beta-hydroksykwas jest silnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, enzymu kluczowego w syntezie cholesterolu.²

Należy zauważyć, że właściwości farmakokinetyczne zostały dokładnie przebadane jedynie u pacjentów dorosłych. W przypadku dzieci i młodzieży dostępne dane farmakokinetyczne są ograniczone.³

Wchłanianie

Po podaniu doustnym symwastatyna jest dobrze wchłaniana z przewodu pokarmowego. Lek podlega jednak intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia w wątrobie, co znacząco ogranicza jego biodostępność systemową. Wychwyt wątrobowy jest zależny od przepływu krwi przez wątrobę, która stanowi główne miejsce działania aktywnej formy leku.⁴

Do krążenia ogólnego dostaje się mniej niż 5% beta-hydroksykwasu z podanej dawki symwastatyny. Maksymalne stężenie aktywnych inhibitorów w osoczu jest osiągane po około 1-2 godzinach od podania leku. Co istotne, spożywanie pokarmu nie wpływa na proces wchłaniania symwastatyny.⁵

Badania farmakokinetyczne nie wykazały zjawiska kumulacji symwastatyny w organizmie zarówno po jednorazowym, jak i wielokrotnym podaniu produktu leczniczego.⁶

Dystrybucja

Symwastatyna oraz jej aktywny metabolit charakteryzują się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, przekraczającym 95%. Ta cecha wpływa na dystrybucję leku w organizmie oraz na jego dostępność w miejscu działania. ^95%”>7

Metabolizm

Symwastatyna jest metabolizowana głównie przez cytochrom P450 3A4 (CYP3A4), co ma istotne znaczenie kliniczne ze względu na możliwe interakcje z innymi lekami będącymi inhibitorami lub induktorami tego enzymu. Głównymi metabolitami wykrywanymi w ludzkim osoczu są beta-hydroksykwasy oraz cztery dodatkowe aktywne metabolity, które również wykazują działanie hamujące reduktazę HMG-CoA.⁸

Wydalanie

Po doustnym podaniu znakowanej symwastatyny, w ciągu 96 godzin około 13% dawki jest wydalane z moczem, natomiast 60% z kałem. Ilość leku wykryta w kale odpowiada sumie wchłoniętych metabolitów wydzielonych z żółcią oraz niewchłoniętej frakcji leku.⁹

W przypadku dożylnego podania metabolitu beta-hydroksykwasu, średni okres półtrwania wynosił 1,9 godziny. Jedynie około 0,3% dawki podanej dożylnie było wydalane z moczem w postaci inhibitorów.¹⁰

Transport wewnątrzustrojowy

Kwas symwastatyny jest aktywnie transportowany do hepatocytów za pośrednictwem białka transportującego OATP1B1 (Organic Anion Transporting Polypeptide 1B1). Ponadto, symwastatyna jest substratem dla transportera BCRP (Breast Cancer Resistance Protein), który pełni funkcję pompy lekowej.¹¹

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Polimorfizm genetyczny

Istotnym klinicznie aspektem jest wpływ polimorfizmu genu SLCO1B1, kodującego transporter OATP1B1, na farmakokinetykę symwastatyny. U nosicieli allelu c.521T>C genu SLCO1B1 obserwuje się obniżoną aktywność transportera OATP1B1.^{C genu SLCO1B1 aktywność nośnika OATP1B1 jest mniejsza”>12}

Ekspozycja (AUC) na kwas symwastatyny, który jest głównym aktywnym metabolitem leku, różni się znacząco w zależności od genotypu pacjenta:

• U pacjentów heterozygotycznych (genotyp CT) – średnia ekspozycja wynosi 120% wartości występującej u pacjentów z najczęstszym genotypem (TT)¹³
• U pacjentów homozygotycznych (genotyp CC) – ekspozycja jest istotnie zwiększona do 221% wartości występującej u osób z genotypem TT¹⁴

Warto zaznaczyć, że częstość występowania allelu C w populacji europejskiej wynosi około 18%. U pacjentów z polimorfizmem SLCO1B1 istnieje podwyższone ryzyko zwiększonej ekspozycji na kwas symwastatyny, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka występowania rabdomiolizy – poważnego działania niepożądanego związanego z uszkodzeniem mięśni.¹⁵