Dawkowanie i sposób podawania leku Sandimmun (koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji)

Produkt leczniczy Sandimmun, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 50 mg/ml, wymaga odpowiedniego dawkowania w zależności od wskazania klinicznego oraz charakterystyki pacjenta. Poniższe zalecenia dotyczące dawkowania stanowią wytyczne dla lekarzy, a ostateczne dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie do potrzeb pacjenta. Lek Sandimmun może być przepisywany wyłącznie przez lub w ścisłej współpracy z lekarzem posiadającym doświadczenie w prowadzeniu terapii immunosupresyjnej i/lub przeszczepianiu narządów.¹

Dawkowanie w transplantacji narządów miąższowych

Przy stosowaniu produktu leczniczego Sandimmun w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji, zalecana dawka wynosi około jednej trzeciej odpowiadającej jej dawki doustnej. Zaleca się przejście na terapię doustną (Sandimmun lub Sandimmun Neoral) tak szybko, jak to możliwe.²

Schemat dawkowania w transplantacji narządów miąższowych powinien rozpoczynać się od dawki doustnej 10-15 mg/kg mc., podawanej w 2 dawkach podzielonych. Pierwszą dawkę należy podać w ciągu 12 godzin przed transplantacją. Ta dawka powinna być kontynuowana przez 1-2 tygodnie po operacji, następnie należy ją stopniowo zmniejszać zgodnie z monitorowanym stężeniem cyklosporyny we krwi, do osiągnięcia dawki podtrzymującej wynoszącej około 2-6 mg/kg mc. na dobę, podawanej w 2 dawkach podzielonych.³

W przypadku stosowania terapii skojarzonej z innymi lekami immunosupresyjnymi (np. kortykosteroidami lub jako element terapii wielolekowej), można stosować mniejsze dawki początkowe (np. 3-6 mg/kg mc. na dobę, w 2 dawkach podzielonych).⁴

Dawkowanie w transplantacji szpiku kostnego

W przeszczepianiu szpiku zaleca się podanie pierwszej dawki w dniu poprzedzającym zabieg transplantacji. W większości przypadków zaleca się zastosowanie produktu Sandimmun w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji.⁵

Zalecana dawka w infuzji dożylnej wynosi 3-5 mg/kg mc. na dobę. Taką dawkę podaje się przez maksymalnie 2 tygodnie bezpośrednio po transplantacji, po czym zaleca się przejście na doustne leczenie podtrzymujące produktem Sandimmun lub Sandimmun Neoral w dawce około 12,5 mg/kg mc. na dobę, podawanej w 2 dawkach podzielonych.⁶

Leczenie podtrzymujące należy kontynuować przez co najmniej 3 miesiące, a najlepiej przez 6 miesięcy. Następnie dawkę należy stopniowo zmniejszać aż do całkowitego odstawienia preparatu rok po transplantacji.⁷

Jeżeli zdecydowano się na podanie doustne preparatu Sandimmun lub Sandimmun Neoral od początku leczenia, zaleca się dawkę 12,5-15 mg/kg mc. na dobę, podawaną w 2 dawkach podzielonych, rozpoczynając od dnia poprzedzającego transplantację.⁸

Większe dawki produktu Sandimmun lub Sandimmun Neoral w formie doustnej, albo dożylne podanie leku Sandimmun, mogą być konieczne w przypadku problemów żołądkowo-jelitowych, które potencjalnie obniżają wchłanianie preparatu.⁹

Postępowanie w chorobie przeszczep przeciw gospodarzowi (GVHD)

U niektórych pacjentów po zaprzestaniu terapii cyklosporyną może wystąpić choroba przeszczep przeciw gospodarzowi (GVHD), która zazwyczaj ustępuje po ponownym włączeniu leku. W takich przypadkach należy zastosować następujący schemat:¹⁰

1. Podać doustną dawkę uderzeniową 10-12,5 mg/kg mc.
2. Następnie codziennie stosować doustną dawkę podtrzymującą, która wcześniej dawała zadowalające wyniki kliniczne.

W leczeniu łagodnej, przewlekłej postaci GVHD należy stosować małe dawki produktu Sandimmun.¹¹

Dawkowanie w szczególnych populacjach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Cyklosporyna jest wydalana przez nerki w stopniu minimalnym, a zaburzenia czynności nerek nie wpływają znacząco na jej farmakokinetykę. Jednakże, ze względu na potencjalne działanie nefrotoksyczne, zaleca się dokładne monitorowanie funkcji nerek podczas terapii.¹²

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Cyklosporyna jest intensywnie metabolizowana w wątrobie. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby może wystąpić 2-3 krotne zwiększenie ekspozycji na cyklosporynę. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby może być konieczne zmniejszenie dawki, aby utrzymać stężenia leku we krwi w zalecanym zakresie wartości docelowych. Zaleca się monitorowanie stężeń cyklosporyny we krwi aż do ich stabilizacji.¹³

Dzieci i młodzież

W badaniach klinicznych uczestniczyły dzieci od 1. roku życia. W kilku badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży konieczne było zastosowanie większych dawek cyklosporyny w przeliczeniu na kilogram masy ciała niż u dorosłych, które były dobrze tolerowane.¹⁴

Nie ma zaleceń do stosowania produktu leczniczego Sandimmun u dzieci we wskazaniach pozatransplantacyjnych, z wyjątkiem zespołu nerczycowego.¹⁵

Pacjenci w podeszłym wieku (65 lat i starsi)

Doświadczenie w stosowaniu produktu leczniczego Sandimmun u pacjentów w podeszłym wieku jest ograniczone. W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów leczonych cyklosporyną, u osób w wieku co najmniej 65 lat zaobserwowano większą skłonność do występowania nadciśnienia skurczowego w czasie trwania terapii oraz do zwiększenia stężenia kreatyniny w surowicy do wartości 50% powyżej wartości wyjściowych po 3-4 miesiącach leczenia.¹⁶

Podczas ustalania dawkowania dla osób w podeszłym wieku należy zachować szczególną ostrożność, zazwyczaj rozpoczynając od dawek z dolnego zakresu terapeutycznego. Wynika to z:¹⁷

• częstszego występowania gorszej czynności wątroby, nerek lub serca
• obecności chorób współistniejących
• konieczności przyjmowania innych leków
• zwiększonej podatności na zakażenia

Sposób podawania

Produkt Sandimmun koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji podaje się dożylnie. Ze względu na ryzyko anafilaksji, stosowanie produktu leczniczego Sandimmun w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji należy zarezerwować wyłącznie dla:¹⁸

• pacjentów po przeszczepieniu narządów, którzy nie mogą przyjmować leku doustnie (np. krótko po operacji)
• pacjentów, u których wchłanianie postaci doustnych jest zaburzone z powodu problemów żołądkowo-jelitowych

Innym uzasadnionym zastosowaniem koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji jest wstępne leczenie pacjentów podlegających przeszczepieniu szpiku kostnego. W każdym przypadku zaleca się jak najszybsze przejście na doustne podawanie leku.¹⁹

Przygotowanie roztworu do infuzji

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji należy rozcieńczyć zgodnie z poniższymi wytycznymi:²⁰

1. Rozcieńczyć roztworem soli fizjologicznej lub 5% roztworem glukozy
2. Stosunek rozcieńczenia: od 1:20 do 1:100
3. Podawać w powolnej infuzji dożylnej trwającej około 2-6 godzin

Po otwarciu ampułki, jej zawartość należy natychmiast wykorzystać. Rozcieńczone roztwory do infuzji należy wyrzucić po upływie 24 godzin.²¹

Tabela dawkowania leku Sandimmun 50 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

Sposób przygotowania roztworu do infuzji: rozcieńczyć koncentrat roztworem soli fizjologicznej lub 5% roztworem glukozy w stosunku 1:20 do 1:100 i podawać w powolnej infuzji dożylnej (2-6 godzin). Rozcieńczony roztwór należy zużyć w ciągu 24 godzin.²²