przeszczepianie narządu miąższowego
Wskazanie

Przeszczepianie narządu miąższowego to złożona procedura chirurgiczna, polegająca na transferze funkcjonalnego narządu od dawcy do biorcy w celu zastąpienia uszkodzonego lub niewydolnego narządu. Narządy miąższowe, takie jak nerki, wątroba, trzustka, płuca czy serce, posiadają tkankę miąższową odpowiedzialną za ich specyficzne funkcje. Wskazania do transplantacji pojawiają się w przypadku schyłkowej niewydolności narządu, gdy leczenie zachowawcze przestaje być skuteczne.

W procesie transplantacji kluczową rolę odgrywa farmakoterapia immunosupresyjna, zapobiegająca odrzuceniu przeszczepu. Najczęściej stosowane leki w Polsce to inhibitory kalcyneuryny (Prograf, Advagraf, Envarsus, Sandimmun Neoral), antymetabolity (CellCept, Myfortic), inhibitory mTOR (Certican, Rapamune) oraz glikokortykosteroidy (Encorton, Metypred). W fazie indukcji stosuje się także przeciwciała monoklonalne i poliklonalne (Simulect, Thymoglobuline).

Największe trudności w leczeniu po przeszczepieniu narządów miąższowych obejmują zapobieganie i leczenie powikłań immunologicznych (ostre i przewlekłe odrzucanie) oraz nieimnunologicznych (zakażenia oportunistyczne, powikłania sercowo-naczyniowe, metaboliczne, nowotwory). Wyzwaniem pozostaje również dobór optymalnego schematu immunosupresji, zapewniającego równowagę między skutecznym zapobieganiem odrzucaniu a minimalizacją działań niepożądanych leków.

Istotnym problemem jest także dostępność narządów do przeszczepienia oraz dobór odpowiedniego dawcy. W leczeniu po transplantacji stosuje się również leki przeciwinfekcyjne (Valcyte, Hepsera, Valtrex), przeciwgrzybicze (Fluconazol, Posaconazol), leki stabilizujące ciśnienie tętnicze (Prestarium, Amlozek, Tritace) oraz leki hipolipemizujące (Atoris, Roswera), które wspierają funkcjonowanie przeszczepionego narządu i zapobiegają powikłaniom.