Specjalne ostrzeżenia
Polmatine

Podczas terapii memantyną (lek Polmatine) należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z historią padaczki lub czynnikami predysponującymi do napadów drgawkowych. Kontraindikowane jest jednoczesne stosowanie memantyny z innymi antagonistami receptora NMDA, takimi jak amantadyna, ketamina czy dekstrometorfan, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych ze strony OUN. U pacjentów z czynnikami podwyższającymi pH moczu (np. zmiana diety na wegetariańską, stosowanie leków alkalizujących, kwasica kanalikowo-nerkowa, ciężkie infekcje dróg moczowych wywołane przez Proteus) konieczna jest regularna kontrola funkcji nerek i dostosowanie dawkowania memantyny.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

W trakcie prowadzenia terapii lekiem Polmatine zawierającym memantynę chlorowodorek należy zwrócić szczególną uwagę na określone grupy pacjentów oraz potencjalne interakcje z innymi substancjami. Poniżej przedstawiono szczegółowe zalecenia dotyczące monitorowania pacjentów oraz sytuacje kliniczne wymagające wzmożonej ostrożności.1

Pacjenci z zaburzeniami neurologicznymi

Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z wywiadem obejmującym padaczkę lub wcześniej występujące drgawki. Memantyna powinna być stosowana z ostrożnością również u osób, u których występują czynniki predysponujące do wystąpienia napadów padaczkowych.2

Interakcje z antagonistami NMDA

Należy bezwzględnie unikać jednoczesnego stosowania memantyny z innymi antagonistami receptora NMDA (N-metylo-D-asparaginowego), takimi jak:

  • amantadyna
  • ketamina
  • dekstrometorfan

Uzasadnieniem dla tego zalecenia jest fakt, że wszystkie wymienione substancje oddziałują na ten sam układ receptorowy co memantyna. Równoczesne stosowanie tych leków może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, zwłaszcza tych związanych z ośrodkowym układem nerwowym (OUN), a także zwiększenia częstości ich występowania.3

Pacjenci z zaburzeniami równowagi kwasowo-zasadowej

Szczególny nadzór medyczny powinien być prowadzony u pacjentów, u których występują czynniki mogące prowadzić do podwyższenia pH moczu, ponieważ może to wpływać na eliminację memantyny z organizmu. Do czynników tych należą:4

  • Zmiana diety – drastyczne zmiany w sposobie odżywiania, np. przejście z diety mięsnej na wegetariańską
  • Stosowanie leków alkalizujących – przyjmowanie dużych dawek preparatów alkalizujących treść żołądkową
  • Kwasica kanalikowo-nerkowa – stan kliniczny wpływający na równowagę kwasowo-zasadową
  • Infekcje dróg moczowych – szczególnie ciężkie zakażenia wywołane przez bakterie z rodzaju Proteus

U pacjentów z powyższymi czynnikami zaleca się regularną kontrolę parametrów funkcji nerek oraz dostosowanie dawkowania memantyny w razie potrzeby.5

Pacjenci z chorobami układu krążenia

Należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia memantyna u pacjentów z następującymi schorzeniami:6

  • Świeżo przebyty zawał mięśnia sercowego – pacjenci po niedawnym zawale wymagają dokładnego monitorowania
  • Niewyrównana zastoinowa niewydolność krążenia – szczególnie w klasach NYHA III-IV
  • Niekontrolowane nadciśnienie tętnicze – wymaga uregulowania przed rozpoczęciem terapii memantyna

Dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące stosowania memantyny u pacjentów z wymienionymi schorzeniami, ponieważ byli oni wykluczeni z większości badań klinicznych. Z tego powodu pacjenci z tymi chorobami wymagają wnikliwej obserwacji klinicznej w trakcie leczenia lekiem Polmatine.7

Pacjenci z nietolerancją laktozy

Produkt leczniczy Polmatine zawiera laktozę jednowodną:

Dawka leku Zawartość laktozy jednowodnej w tabletce
Polmatine 10 mg 55 mg
Polmatine 20 mg 110 mg

W związku z zawartością laktozy, produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją laktozy, niedoborem laktazy (brak laktazy) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.8

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl