Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Oksykodon, jako składnik aktywny preparatu Oxydolor, może wchodzić w liczne interakcje z innymi produktami leczniczymi oraz substancjami, które modyfikują jego działanie lub których działanie jest przez niego modyfikowane. Interakcje te mogą mieć istotne implikacje kliniczne, dlatego wymagają szczególnej uwagi podczas terapii.

Interakcje z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas terapii oksykodonem może prowadzić do znaczącego wzmocnienia działania farmakodynamicznego leku Oxydolor. Alkohol nasila działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy, co może skutkować nasileniem sedacji, depresji oddechowej i innych poważnych działań niepożądanych. Z tego powodu należy bezwzględnie unikać równoczesnego przyjmowania alkoholu i preparatu Oxydolor.¹

Interakcje z lekami hamującymi czynność centralnego układu nerwowego

Jednoczesne stosowanie Oxydoloru z innymi lekami o działaniu hamującym na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) może skutkować nasilonym działaniem depresyjnym. Dotyczy to w szczególności takich grup leków jak:

• Leki uspokajające i nasenne – nasilają efekt sedatywny i depresyjny na funkcje oddechowe
• Leki przeciwpsychotyczne – zwiększają ryzyko nadmiernej sedacji
• Leki znieczulające – potęgują działanie depresyjne na ośrodek oddechowy
• Fenotiazyny i neuroleptyki – nasilają efekty ośrodkowe oksykodonu
• Leki przeciwdepresyjne – mogą prowadzić do nasilenia działań niepożądanych
• Leki zwiotczające mięśnie – zwiększają ryzyko depresji oddechowej
• Leki przeciwhistaminowe – potęgują efekt sedatywny
• Leki przeciwwymiotne – mogą nasilać działania niepożądane oksykodonu
• Inne opioidy – synergistyczne działanie może znacząco nasilić depresję oddechową

²

Interakcje z produktami leczniczymi o działaniu serotoninowym

Stosowanie oksykodonu jednocześnie z lekami wpływającymi na układ serotoninergiczny niesie ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu preparatu Oxydolor z:

• Selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)
• Inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI)

Zespół serotoninowy charakteryzuje się następującymi objawami:

• Zmiany stanu psychicznego (pobudzenie, omamy, śpiączka)
• Chwiejność układu autonomicznego (tachykardia, niestabilne ciśnienie krwi, hipertermia)
• Zaburzenia nerwowo-mięśniowe (hiperrefleksja, zaburzenia koordynacji, sztywność)
• Objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka)

U pacjentów przyjmujących wymienione produkty lecznicze może zachodzić konieczność redukcji dawki oksykodonu.³

Interakcje z benzodiazepinami i pochodnymi

Jednoczesne stosowanie oksykodonu z benzodiazepinami lub lekami o podobnym mechanizmie działania jest szczególnie niebezpieczne ze względu na addytywny efekt hamujący na ośrodkowy układ nerwowy. Taka kombinacja znacząco zwiększa ryzyko wystąpienia:

• Nadmiernej sedacji
• Głębokiej depresji oddechowej
• Śpiączki
• Zgonu

Z powyższych względów należy ograniczać zarówno dawkę, jak i czas jednoczesnego stosowania tych leków.⁴

Interakcje z produktami leczniczymi o działaniu przeciwcholinergicznym

Leki o działaniu przeciwcholinergicznym stosowane jednocześnie z oksykodonem mogą nasilać jego działania niepożądane związane z blokowaniem receptorów muskarynowych. Do takich leków należą:

• Leki przeciwpsychotyczne
• Leki przeciwhistaminowe
• Leki przeciwwymiotne
• Leki stosowane w chorobie Parkinsona

Wśród nasilonych działań niepożądanych wymienia się przede wszystkim:

• Zaparcia
• Suchość w jamie ustnej
• Zaburzenia mikcji

⁵

Interakcje z cymetydyną

Cymetydyna, lek stosowany w chorobie wrzodowej, może hamować metabolizm oksykodonu. Efektem może być zwiększone stężenie oksykodonu w osoczu, a w konsekwencji nasilenie jego działania i zwiększenie ryzyka wystąpienia działań niepożądanych.⁶

Interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO)

Inhibitory monoaminooksydazy wchodzą w znane interakcje z opioidowymi lekami przeciwbólowymi. Interakcje te mogą powodować:

• Pobudzenie lub hamowanie centralnego układu nerwowego
• Przełomy nadciśnieniowe
• Epizody niedociśnienia

Ze względu na te potencjalnie niebezpieczne interakcje, oksykodon należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów przyjmujących IMAO lub tych, którzy przyjmowali te leki w ciągu ostatnich dwóch tygodni.⁷

Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi

U pacjentów otrzymujących jednocześnie Oxydolor i leki przeciwzakrzepowe będące pochodnymi kumaryny obserwowano klinicznie istotne zmiany w wartościach INR (Międzynarodowego Współczynnika Znormalizowanego). Zmiany te mogły polegać zarówno na zwiększeniu, jak i zmniejszeniu wartości INR, co może prowadzić do istotnych klinicznie konsekwencji w zakresie efektu przeciwzakrzepowego lub zwiększonego ryzyka krwawienia.⁸

Interakcje poprzez układ cytochromu P450

Oksykodon jest metabolizowany w organizmie głównie przez enzymy cytochromu P450, przede wszystkim przez izoenzym CYP3A4, z pewnym udziałem CYP2D6. Aktywność obu tych szlaków metabolicznych może być hamowana lub indukowana przez różne jednocześnie podawane produkty lecznicze lub składniki diety, co prowadzi do znaczących zmian w stężeniu oksykodonu we krwi.⁹

Interakcje z inhibitorami CYP3A4

Leki hamujące aktywność izoenzymu CYP3A4 mogą prowadzić do zmniejszenia klirensu oksykodonu, a w konsekwencji do zwiększenia jego stężenia w osoczu. W takich przypadkach może być konieczne dostosowanie (zmniejszenie) dawki oksykodonu. Do inhibitorów CYP3A4 należą:

• Antybiotyki makrolidowe (klarytromycyna, erytromycyna, telitromycyna)
• Azolowe leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, worykonazol, itrakonazol, pozakonazol)
• Inhibitory proteazy (boceprewir, rytonawir, indynawir, nelfinawir, sakwinawir)
• Cymetydyna
• Sok grejpfrutowy

¹⁰

Szczegółowe badania wykazały następujące skutki interakcji z wybranymi inhibitorami CYP3A4:

• Itrakonazol (silny inhibitor CYP3A4) podawany doustnie w dawce 200 mg przez pięć dni zwiększał średnio wartość AUC oksykodonu około 2,4-krotnie (zakres 1,5 – 3,4)
• Worykonazol (inhibitor CYP3A4) podawany dwa razy na dobę w dawce 200 mg przez cztery dni (400 mg jako dwie pierwsze dawki) zwiększał średnio wartość AUC oksykodonu około 3,6-krotnie (zakres 2,7 – 5,6)
• Telitromycyna (inhibitor CYP3A4) podawana doustnie w dawce 800 mg przez cztery dni zwiększała średnio wartość AUC oksykodonu około 1,8-krotnie (zakres 1,3 – 2,3)
• Sok grejpfrutowy (inhibitor CYP3A4) spożywany w ilości 200 ml trzy razy na dobę przez pięć dni zwiększał średnio wartość AUC oksykodonu około 1,7-krotnie (zakres 1,1 – 2,1)

¹¹

Interakcje z induktorami CYP3A4

Leki indukujące aktywność izoenzymu CYP3A4 mogą przyspieszać metabolizm oksykodonu i zwiększać jego klirens, co prowadzi do zmniejszenia stężenia oksykodonu w osoczu. W takich przypadkach może być konieczne dostosowanie (zwiększenie) dawki oksykodonu. Do induktorów CYP3A4 należą:

• Ryfampicyna
• Karbamazepina
• Fenytoina
• Ziele dziurawca

¹²

Szczegółowe badania wykazały następujące skutki interakcji z wybranymi induktorami CYP3A4:

• Ziele dziurawca (induktor CYP3A4) podawane trzy razy na dobę w dawce 300 mg przez piętnaście dni zmniejszało średnio wartość AUC oksykodonu o około 50% (zakres 37 – 57%)
• Ryfampicyna (induktor CYP3A4) podawana raz na dobę w dawce 600 mg przez siedem dni zmniejszała średnio wartość AUC oksykodonu o około 86%

¹³

Interakcje z inhibitorami CYP2D6

Substancje czynne hamujące aktywność izoenzymu CYP2D6, jak paroksetyna i chinidyna, mogą zmniejszać klirens oksykodonu, co prowadzi do zwiększenia jego stężenia w osoczu. Konsekwencją może być nasilenie działania terapeutycznego i niepożądanego oksykodonu.¹⁴

Tabela interakcji leku Oxydolor