Właściwości farmakokinetyczne olopatadyny – chlorowodorku w produkcie Oftahist

Właściwości farmakokinetyczne olopatadyny w kroplach do oczu Oftahist (1 mg/ml) obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji i eliminacji substancji czynnej po podaniu miejscowym do oka. Analiza tych parametrów pozwala na zrozumienie zachowania leku w organizmie oraz jego potencjalnego działania ogólnoustrojowego pomimo miejscowej aplikacji.¹

Wchłanianie olopatadyny po podaniu miejscowym

Olopatadyna podawana w postaci kropli do oczu podlega wchłanianiu ogólnoustrojowemu, podobnie jak inne miejscowo aplikowane produkty lecznicze. Należy jednak podkreślić, że stopień absorpcji ogólnoustrojowej jest minimalny. Stężenia wykrywane w osoczu pacjentów po podaniu miejscowym mieszczą się w zakresie od wartości poniżej granicy oznaczalności (mniej niż 0,5 ng/ml) do maksymalnie 1,3 ng/ml.²

Co istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa terapii, stężenia osiągane w osoczu po podaniu ocznym są od 50 do 200 razy mniejsze niż stężenia uzyskiwane po zastosowaniu dobrze tolerowanych dawek doustnych.³

Procesy eliminacji olopatadyny

Na podstawie badań farmakokinetycznych prowadzonych po podaniu doustnym (nie ma bezpośrednich badań po podaniu miejscowym) ustalono, że okres półtrwania olopatadyny w osoczu wynosi w przybliżeniu od 8 do 12 godzin.⁴

Eliminacja olopatadyny zachodzi głównie poprzez wydzielanie nerkowe. Około 60-70% podanej dawki wydala się z moczem w postaci niezmienionej. W moczu zidentyfikowano również dwa metabolity olopatadyny występujące w małych stężeniach:⁵

• Mono-demetyloolopatadyna – pierwszy zidentyfikowany metabolit
• N-tlenek olopatadyny – drugi zidentyfikowany metabolit

Wpływ zaburzeń czynności nerek na farmakokinetykę

Ze względu na fakt, że olopatadyna jest wydalana przez nerki głównie w postaci niezmienionej, zaburzenie czynności nerek wpływa na farmakokinetykę tej substancji. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (średni klirens kreatyniny 13,0 ml/min) obserwuje się 2,3-krotne zwiększenie stężeń maksymalnych w osoczu w porównaniu ze zdrowymi dorosłymi.⁶

Badania przeprowadzone u pacjentów poddawanych hemodializie, którym podano doustnie 10 mg olopatadyny, wykazały istotnie mniejsze stężenia substancji czynnej w osoczu w dniu wykonywania hemodializy w porównaniu z dniami bez tego zabiegu. Wskazuje to, że olopatadyna może być skutecznie usuwana z organizmu przez hemodializę.⁷

Wpływ wieku na farmakokinetykę

Przeprowadzono badania porównawcze farmakokinetyki olopatadyny podawanej doustnie w dawce 10 mg u młodych ochotników (średnia wieku 21 lat) i ochotników w wieku podeszłym (średnia wieku 74 lata). Nie wykazano żadnych znaczących różnic w następujących parametrach:⁸

• Stężenie w osoczu (AUC) – pole pod krzywą stężenia w funkcji czasu pozostawało porównywalne
• Wiązanie z białkami – stopień wiązania leku z białkami osocza nie wykazywał różnic między grupami wiekowymi
• Wydalanie w moczu – zarówno niezmieniony lek, jak i jego metabolity były wydalane w podobnym stopniu

Zalecenia dawkowania w szczególnych grupach pacjentów

Biorąc pod uwagę dane farmakokinetyczne, można sformułować następujące zalecenia dotyczące dawkowania olopatadyny w kroplach do oczu:⁹

• Pacjenci w podeszłym wieku – nie jest konieczna zmiana dawkowania ze względu na minimalny wpływ wieku na farmakokinetykę leku oraz bardzo niskie stężenia ogólnoustrojowe (50-200 razy mniejsze niż po dobrze tolerowanych dawkach doustnych)
• Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek – pomimo zmian w farmakokinetyce u tych pacjentów, nie jest wymagana modyfikacja dawkowania ze względu na bardzo niskie stężenia ogólnoustrojowe po podaniu miejscowym

Wpływ zaburzeń czynności wątroby

Metabolizm wątrobowy odgrywa stosunkowo niewielką rolę w eliminacji olopatadyny w porównaniu z wydalaniem przez nerki. Z tego powodu, u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby nie wydaje się konieczna modyfikacja dawkowania olopatadyny.¹⁰