Przeciwwskazania stosowania leku Montelukast Teva. Kiedy i w jakich warunkach odradzić pacjentowi stosowanie tego leku?

Podczas kwalifikacji pacjenta do leczenia produktem Montelukast Teva w postaci tabletek do rozgryzania i żucia o mocy 5 mg, należy zwrócić szczególną uwagę na występowanie przeciwwskazań, które wykluczają możliwość zastosowania tego leku. Montelukast sodowy, jako substancja czynna preparatu, jest podawany w ilości 5,20 mg w jednej tabletce, co odpowiada 5 mg montelukastu.¹

Nadwrażliwość na składniki leku

Podstawowym i jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do zastosowania leku Montelukast Teva jest nadwrażliwość na substancję czynną (montelukast) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie.² Należy zwrócić szczególną uwagę na wywiad alergiczny pacjenta i wszelkie informacje o wcześniejszych reakcjach nadwrażliwości po przyjęciu leków z grupy antagonistów receptora leukotrienowego.

Szczególna uwaga na substancje pomocnicze

Podczas kwalifikacji pacjenta do leczenia należy zwrócić uwagę na zawartość aspartamu (E951) w ilości 0,5 mg w każdej tabletce do rozgryzania i żucia.³ Jest to istotne ze względu na pacjentów z fenyloketonurią, dla których aspartam może stanowić źródło fenyloalaniny. W przypadku zdiagnozowanej fenyloketonurii należy dokładnie rozważyć korzyści i ryzyka wynikające z zastosowania leku.

Postać farmaceutyczna a przeciwwskazania

Lek Montelukast Teva w postaci tabletek do rozgryzania i żucia ma charakterystyczny kwadratowy kształt z różowym nakrapianiem oraz wytłoczonymi oznaczeniami: po jednej stronie liczba „93”, a po drugiej „7425”.⁴ Ta postać farmaceutyczna może stanowić względne przeciwwskazanie u pacjentów z zaburzeniami połykania, którzy nie są w stanie rozgryzać i żuć tabletki przed połknięciem. W takich przypadkach należy rozważyć zastosowanie innej postaci leku.

Ocena indywidualnych czynników ryzyka

Przy kwalifikacji pacjenta do leczenia preparatem Montelukast Teva należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący wcześniejszych reakcji alergicznych, zwłaszcza na leki z grupy antagonistów receptora leukotrienowego. Każdy przypadek powinien być analizowany indywidualnie, z uwzględnieniem wszystkich chorób współistniejących i stosowanych równocześnie leków, które mogłyby wchodzić w interakcje z montelukastem.