Specjalne ostrzeżenia
Maalox

Preparat Maalox (400 mg glinu + 400 mg magnezu) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niewydolnością nerek oraz poddawanych hemodializie, ze względu na ryzyko kumulacji glinu i magnezu w osoczu, co może prowadzić do encefalopatii, demencji, niedokrwistości mikrocytarnej oraz nasilenia osteomalacji indukowanej dializą. Wodorotlenek glinu jest szczególnie niebezpieczny u pacjentów z porfirią. Długotrwałe stosowanie preparatu, zwłaszcza przy niedostatecznej podaży fosforanów, może wywołać hipofosfatemię, prowadzącą do zwiększonej resorpcji kostnej i hiperkalciurii, co zwiększa ryzyko osteomalacji. U dzieci poniżej 6 lat, zwłaszcza niemowląt i tych z odwodnieniem lub niewydolnością nerek, stosowanie preparatu może skutkować hipermagnezemią i hipofosfatemią nawet przy prawidłowych dawkach.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania preparatu Maalox

Niewydolność nerek i ryzyko powikłań

Stosowanie preparatu Maalox (400 mg + 400 mg) u pacjentów z niewydolnością nerek lub poddawanych hemodializie wymaga szczególnej ostrożności. U tych pacjentów obserwuje się podwyższone stężenia zarówno glinu, jak i magnezu w osoczu, co może prowadzić do szeregu powikłań1.

Należy bezwzględnie unikać długotrwałego stosowania Maalox u pacjentów dializowanych lub z niewydolnością nerek, gdyż przewlekłe przyjmowanie dużych dawek związków glinu i magnezu może skutkować poważnymi powikłaniami, takimi jak:

  • Encefalopatia – stan patologiczny charakteryzujący się zaburzeniami funkcji mózgu
  • Demencja – postępujące zaburzenia poznawcze
  • Niedokrwistość mikrocytarna – rodzaj anemii z małymi krwinkami czerwonymi
  • Nasilenie osteomalacji indukowanej dializą – zmiękczenie kości spowodowane zaburzeniami mineralizacji

2

Szczególnego podkreślenia wymaga fakt, że wodorotlenek glinu może być niebezpieczny dla pacjentów z porfirią poddawanych hemodializie3.

Ryzyko hipofosfatemii i zaburzenia gospodarki fosforanowej

Długotrwałe stosowanie preparatu Maalox przy jednoczesnej niedostatecznej podaży fosforanów może prowadzić do hipofosfatemii. W skrajnych przypadkach może dojść do niewydolności nerek na skutek odkładania się fosforanu amonowo-magnezowego4.

Wodorotlenek glinu nie jest łatwo wchłaniany z przewodu pokarmowego, przez co działania ogólnoustrojowe u pacjentów z prawidłową funkcją nerek występują rzadko. Jednak stosowanie nadmiernych dawek lub długotrwała terapia, a nawet przyjmowanie prawidłowych dawek przez pacjentów z niedostateczną podażą fosforanów, może prowadzić do hipofosfatemii (ze względu na wiązanie glin-fosforany). Konsekwencją tego stanu jest zwiększona resorpcja z kości i hiperkalciuria, co zwiększa ryzyko rozwoju osteomalacji. W przypadku konieczności długotrwałego stosowania preparatu lub u pacjentów z grupy ryzyka hipofosfatemii, zalecana jest konsultacja lekarska5.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Podawanie preparatu Maalox dzieciom poniżej 6 lat wymaga zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza w przypadku:

  • odwodnienia
  • niewydolności nerek

6

U małych dzieci stosowanie wodorotlenku magnezu może wywołać hipermagnezemię, szczególnie w przypadku współistniejących zaburzeń czynności nerek lub odwodnienia7.

Szczególnie niebezpieczne jest stosowanie preparatu u niemowląt i dzieci poniżej 2 lat, gdyż mogą one być narażone na hipofosfatemię nawet przy stosowaniu prawidłowych dawek leku8.

Ryzyko zaparć i zaburzeń motoryki przewodu pokarmowego

Składniki preparatu Maalox mogą wpływać na perystaltykę jelit:

  • Wodorotlenek glinu – może powodować zaparcia
  • Związki magnezu – przy przedawkowaniu mogą prowadzić do spowolnienia perystaltyki jelit

9

Wysokie dawki preparatu Maalox mogą wywoływać lub zaostrzać zaparcia, a nawet prowadzić do niedrożności jelit u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka, do których należą:

  • Pacjenci z niewydolnością nerek
  • Niemowlęta i dzieci poniżej 2 lat
  • Pacjenci w podeszłym wieku

10

Ostrzeżenie dla diabetyków

Ze względu na zawartość cukru w tabletce, pacjenci z cukrzycą powinni zachować szczególną ostrożność podczas stosowania preparatu Maalox11.

Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Sacharoza

Każda tabletka preparatu Maalox zawiera 245,44 mg sacharozy. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami, takimi jak:

  • nietolerancja fruktozy
  • zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
  • niedobór sacharazy-izomaltazy

nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego12.

Sorbitol

Preparat zawiera 125 mg sorbitolu (E420) w każdej tabletce. Sorbitol jest źródłem fruktozy, dlatego pacjenci z dziedziczną nietolerancją fruktozy nie mogą przyjmować tego produktu leczniczego13.

Należy wziąć pod uwagę addytywne działanie podawanych jednocześnie produktów zawierających fruktozę (lub sorbitol) oraz pokarmu zawierającego fruktozę (lub sorbitol). Sorbitol zawarty w Maalox może również wpływać na biodostępność innych, podawanych równocześnie drogą doustną, produktów leczniczych14.

Alkohol benzylowy

Preparat Maalox zawiera 0,000072 mg alkoholu benzylowego w każdej tabletce. Alkohol benzylowy może wywoływać reakcje alergiczne. Dożylne podawanie alkoholu benzylowego noworodkom wiąże się z ryzykiem wystąpienia ciężkich działań niepożądanych i zgonu (tzw. „gasping syndrome”)15.

Minimalna ilość alkoholu benzylowego, przy której mogą wystąpić objawy toksyczności, nie jest znana. Ryzyko jest zwiększone u małych dzieci z powodu kumulacji substancji. Duże objętości alkoholu benzylowego należy podawać z ostrożnością i tylko w razie konieczności, szczególnie u:

  • pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
  • pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
  • kobiet w ciąży
  • kobiet karmiących piersią

ze względu na ryzyko kumulacji toksyczności i rozwoju kwasicy metabolicznej16.

Zawartość sodu

Preparat Maalox zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co oznacza, że produkt uznaje się za „wolny od sodu”17.

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl