Właściwości farmakokinetyczne
Lignocainum 2% c. noradrenalino 0,00125% WZF (20 mg + 0,025 mg)/ml

Właściwości farmakokinetyczne leku Lignocainum 2% c. noradrenalino 0,00125% WZF

Produkt leczniczy zawierający substancje czynne lidokainę (w postaci chlorowodorku jednowodnego) oraz noradrenalinę (w postaci winianu) wykazuje złożoną farmakokinetykę, która jest istotna z punktu widzenia skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w różnych wskazaniach anestezjologicznych. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę właściwości farmakokinetycznych tego preparatu.¹

Wchłanianie i dystrybucja lidokainy

Lidokaina charakteryzuje się całkowitą absorpcją z miejsca podania w tkankach, jednak dynamika tego procesu zależy od szeregu czynników, spośród których kluczowe znaczenie ma lokalizacja anatomiczna wstrzyknięcia.² Stężenie lidokainy w osoczu różni się zależnie od techniki znieczulenia i osiąga najwyższe wartości podczas:

• Blokady nerwów międzyżebrowych – w tym przypadku notuje się najwyższe stężenie leku w osoczu (poza sytuacjami podania dożylnego)³
• Znieczulenia zewnątrzoponowego – poziomy lidokainy są nieco niższe niż w przypadku blokady międzyżebrowej⁴
• Znieczulenia nasiękowego – tutaj obserwuje się najniższe stężenie lidokainy w osoczu⁵

W zakresie dystrybucji, lidokaina wykazuje zdolność wiązania się z białkami osocza w stopniu zależnym od jej stężenia. Przy stężeniach w zakresie 1-4 μg/ml z białkami wiąże się od 40% do 80% substancji czynnej.⁶ Lek ma zdolność do przenikania przez istotne bariery fizjologiczne – zarówno przez barierę krew-mózg, jak i przez łożysko, co umożliwia jego docieranie do krążenia płodu.⁷

Metabolizm lidokainy

Metabolizm lidokainy zachodzi intensywnie w wątrobie, gdzie powstaje kilka metabolitów będących pochodnymi N-dealkilowanymi.⁸ Metabolity te również wykazują aktywność farmakologiczną, jednak ich działanie jest słabsze w porównaniu do substancji macierzystej.⁹

Eliminacja lidokainy

Lidokaina jest wydalana głównie przez nerki, przy czym jedynie 10% substancji jest wydalane w postaci niezmienionej, a większość w postaci metabolitów.¹⁰ Po podaniu dożylnym okres półtrwania lidokainy w surowicy wynosi 1,6 godziny.¹¹

Wpływ zaburzeń narządowych na farmakokinetykę

Właściwości farmakokinetyczne lidokainy mogą ulegać zmianie w zależności od stanu funkcjonalnego narządów odpowiedzialnych za jej metabolizm i eliminację:

• Upośledzenie czynności wątroby – istotnie wpływa na kinetykę lidokainy, powodując wydłużenie okresu półtrwania leku nawet dwukrotnie¹²
• Upośledzenie czynności nerek – nie wpływa bezpośrednio na kinetykę lidokainy, jednak prowadzi do podwyższenia stężenia metabolitów we krwi¹³

Parametry bezpieczeństwa i toksyczności

Toksyczne działanie lidokainy na ośrodkowy układ nerwowy objawia się przede wszystkim drgawkami, które mogą wystąpić po przekroczeniu stężenia 6 μg/ml w surowicy.¹⁴ Na nasilenie objawów zatrucia mogą wpływać dodatkowe czynniki, takie jak:

• Kwasica – zwiększa ryzyko toksyczności¹⁵
• Jednoczesne stosowanie leków pobudzających OUN – może potęgować neurotoksyczne działanie lidokainy¹⁶

Wpływ noradrenaliny na farmakokinetykę lidokainy

Istotnym aspektem produktu leczniczego jest obecność noradrenaliny, która wywiera znaczący wpływ na właściwości farmakokinetyczne lidokainy. Dodatek noradrenaliny powoduje ograniczenie szybkości wchłaniania lidokainy z tkanek do krwioobiegu.¹⁷ Ta modyfikacja profilu farmakokinetycznego przynosi dwie istotne korzyści kliniczne:

1. Wydłużenie czasu działania – dzięki spowolnionemu wchłanianiu lidokaina pozostaje dłużej w miejscu podania¹⁸
2. Zmniejszenie stężenia w surowicy – co zwiększa margines bezpieczeństwa i umożliwia zastosowanie większych dawek lidokainy¹⁹