Właściwości farmakokinetyczne systemu terapeutycznego domacicznego Levosert

System terapeutyczny domaciczny Levosert zawiera 52 mg lewonorgestrelu (LNG) i uwalnia ten hormon bezpośrednio do jamy macicy. Właściwości farmakokinetyczne tego systemu charakteryzują się specyficznym profilem uwalniania substancji czynnej oraz jej dystrybucją w organizmie ¹.

Profil uwalniania lewonorgestrelu z systemu Levosert

Początkowa dawka uwalnianego lewonorgestrelu wynosi około 20 mikrogramów/24 h. W warunkach in vivo, szybkość uwalniania lewonorgestrelu z systemu Levosert wynosi początkowo 20,4 mikrogramów na dobę. Wartość ta stopniowo zmniejsza się do 17,7 mikrogramów na dobę podczas pierwszego roku stosowania, a następnie do około 6,5 mikrogramów na dobę podczas ósmego roku stosowania. Średnia szybkość uwalniania LNG in vivo wynosi około 13,5 mikrograma na dzień przez okres 8 lat ^{2 3}.

Stężenie lewonorgestrelu w osoczu

Dzięki miejscowemu uwalnianiu bezpośrednio do jamy macicy, stężenie lewonorgestrelu w osoczu krwi jest relatywnie niskie. Pomiary wykazały, że siedem dni po założeniu systemu stężenie LNG w osoczu wynosiło 252 ± 123 pg/ml, natomiast po 8 latach stosowania zmniejszyło się do 88 ± 37 pg/ml. Takie niskie stężenia ogólnoustrojowe powodują jedynie nieznaczne działanie ogólne leku ⁴.

Okres półtrwania

Farmakokinetyka lewonorgestrelu była szeroko badana i opisywana w literaturze naukowej. Średni okres półtrwania lewonorgestrelu oszacowano na około 20 godzin, jednakże wyniki badań wykazują znaczną zmienność tego parametru. Niektóre badania wskazują na znacznie krótszy okres półtrwania wynoszący około 9 godzin, podczas gdy inne sugerują dłuższy – do 80 godzin ⁵.

Wiązanie z białkami osocza

Lewonorgestrel charakteryzuje się silnym wiązaniem z białkami osocza. Głównymi białkami wiążącymi LNG są globuliny wiążące hormony płciowe (ang. Sex Hormone Binding Globulin, SHBG). To wysokie powinowactwo do białek osocza wpływa na biodostępność i dystrybucję leku w organizmie ⁶.

Metabolizm i eliminacja

Lewonorgestrel podlega intensywnemu metabolizmowi w organizmie, prowadzącemu do powstania wielu nieaktywnych metabolitów. Istotną obserwacją kliniczną, zgodną z doświadczeniami dotyczącymi innych syntetycznych steroidów, są znaczne różnice w tempie klirensu metabolicznego wśród badanych osób. Zróżnicowanie to obserwowano nawet w przypadkach, gdy lewonorgestrel podawano drogą dożylną, co wskazuje na indywidualne różnice w metabolizmie tego hormonu ⁷.

Zmienność międzyosobnicza

Badania farmakokinetyczne lewonorgestrelu wykazały znaczną zmienność międzyosobniczą w zakresie metabolizmu i klirensu leku. Ta różnorodność może wpływać na indywidualną odpowiedź na leczenie systemem Levosert i powinna być uwzględniana przy ocenie efektywności terapii ⁸.