Dawkowanie i sposób podawania
Letrox 50 50 mcg

Letrox, zawierający lewotyroksynę sodową, wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od stanu klinicznego pacjenta, z dostępnymi dawkami 25, 50, 75, 100, 125 i 150 μg. W terapii niedoczynności tarczycy dawka początkowa wynosi 25-50 μg/dobę, z możliwością zwiększania o 25-50 μg co 2-4 tygodnie, aż do dawki podtrzymującej 100-200 μg/dobę. Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych, pacjentów z chorobą wieńcową oraz u chorych z ciężką lub długotrwałą niedoczynnością tarczycy, stosując mniejsze dawki początkowe i wolniejsze zwiększanie dawki. Monitorowanie skuteczności terapii opiera się na oznaczaniu stężenia TSH w surowicy, co jest kluczowe ze względu na ryzyko nadmiernego wzrostu hormonów T4 lub fT4. Dawkowanie u dzieci wymaga precyzyjnego dostosowania, z dawką podtrzymującą 100-150 μg/m² powierzchni ciała/dobę oraz dawką początkową u noworodków 10-15 μg/kg mc./dobę przez pierwsze 3 miesiące.

Dawkowanie i sposób podawania leku Letrox

Lek Letrox, zawierający jako substancję czynną lewotyroksynę sodową, wymaga precyzyjnego dawkowania dostosowanego indywidualnie do stanu klinicznego pacjenta. Dostępne dawki leku (50, 75, 100, 125 i 150 mikrogramów) umożliwiają elastyczne dopasowanie terapii do potrzeb chorego1.

Zasady ogólne dawkowania

Indywidualizacja dawki jest kluczowym elementem terapii lewotyroksyną. Dobowa dawka powinna być ustalona w oparciu o badanie lekarskie i wyniki badań laboratoryjnych. Jeśli u pacjenta zachowana jest resztkowa czynność tarczycy, zaleca się stosowanie mniejszych dawek leku2.

Szczególną ostrożność podczas leczenia hormonami tarczycy należy zachować u następujących grup pacjentów:

  • Pacjenci w podeszłym wieku – wymagają mniejszych dawek początkowych i wolniejszego zwiększania dawkowania
  • Osoby z chorobą wieńcową serca – konieczne jest ostrożne dawkowanie z monitorowaniem parametrów kardiologicznych
  • Pacjenci z ciężką lub długotrwałą niedoczynnością tarczycy – powinni rozpoczynać leczenie od małych dawek zwiększanych stopniowo3

Doświadczenie kliniczne wskazuje, że mniejsze dawki Letroxu są wystarczające u pacjentów o niewielkiej masie ciała oraz u pacjentów z dużym wolem4.

W monitorowaniu skuteczności leczenia, ze względu na możliwe zwiększenie stężenia hormonów T4 lub fT4 u niektórych pacjentów, zaleca się oznaczanie stężenia TSH w surowicy krwi jako parametru kontrolnego5.

Szczegółowe dawkowanie u dorosłych

Wskazanie Dawka początkowa Sposób zwiększania dawki Dawka podtrzymująca
Niedoczynność tarczycy 25-50 μg/dobę Zwiększanie o 25-50 μg co 2-4 tygodnie 100-200 μg/dobę
Profilaktyka nawrotu wola 75-200 μg/dobę
Wole łagodne u pacjentów w eutyreozie 75-200 μg/dobę
Terapia wspomagająca podczas leczenia tyreostatycznego nadczynności tarczycy 50-100 μg/dobę
Po tyreoidektomii z powodu nowotworów złośliwych tarczycy 150-300 μg/dobę
Test supresyjny w diagnostyce nadczynności tarczycy 200 μg/dobę przez 14 dni do momentu wykonania scyntygrafii

W celu zapewnienia precyzyjnego dawkowania należy wybierać odpowiednią moc produktu leczniczego Letrox zawierającego najbardziej adekwatną dawkę lewotyroksyny (25, 50, 75, 100, 125 lub 150 μg)6.

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

U osób starszych, szczególnie przy współistniejących chorobach serca, zwiększanie dawki lewotyroksyny sodowej powinno odbywać się z regularnym monitorowaniem stężenia TSH7. Dynamika zwiększania dawki powinna być wolniejsza niż u młodszych pacjentów.

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Dawkowanie u dzieci wymaga szczególnej precyzji i regularnego monitorowania parametrów klinicznych oraz laboratoryjnych:

  • Dawka podtrzymująca we wrodzonej lub nabytej niedoczynności tarczycy: 100-150 μg lewotyroksyny sodowej na m² powierzchni ciała na dobę8
  • Noworodki i niemowlęta z wrodzoną niedoczynnością tarczycy wymagające szybkiej substytucji:
    • Dawka początkowa: 10-15 μg lewotyroksyny sodowej/kg masy ciała/dobę przez pierwsze 3 miesiące
    • Następnie: indywidualne dostosowanie dawki na podstawie obrazu klinicznego, stężenia hormonów tarczycy i wartości TSH9
  • Dzieci z nabytą niedoczynnością tarczycy:
    • Dawka początkowa: 12,5-50 μg lewotyroksyny sodowej na dobę
    • Zwiększanie dawki: stopniowo co 2-4 tygodnie, w zależności od obrazu klinicznego i parametrów laboratoryjnych, aż do osiągnięcia pełnej dawki substytucyjnej10

Sposób podawania

Lewotyroksynę należy przyjmować zgodnie z poniższymi zasadami dla zapewnienia optymalnego wchłaniania i skuteczności terapeutycznej:

  • Dawkowanie jednokrotne: całkowitą dawkę dobową przyjmuje się rano
  • Przyjmowanie na czczo: co najmniej 30 minut przed śniadaniem
  • Popijanie: odpowiednią ilością wody11

Szczególne zasady podawania u dzieci:

  • Dzieci powinny otrzymywać całkowitą dawkę dobową co najmniej 30 minut przed pierwszym posiłkiem
  • Dopuszcza się podawanie tabletek w postaci zawiesiny:
    1. Tabletkę należy rozpuścić w 10-15 ml wody
    2. Powstałą zawiesinę, przygotowaną na świeżo, podać z dodatkową ilością płynu (5-10 ml)12

Czas trwania leczenia

Długość terapii Letroxem zależy od wskazania klinicznego:

  • Niedoczynność tarczycy: zwykle leczenie trwa przez całe życie
  • Po operacji usunięcia tarczycy z powodu nowotworu złośliwego: leczenie trwa przez całe życie
  • Wole o charakterze łagodnym i profilaktyka nawrotu wola: leczenie trwa od kilku miesięcy do kilku lat, a nawet dożywotnio
  • Terapia wspomagająca leczenie nadczynności tarczycy: czas leczenia zależy od czasu trwania leczenia tyreostatycznego13

W przypadku leczenia wola u pacjentów w stanie eutyreozy zaleca się prowadzenie terapii przez okres od 6 miesięcy do 2 lat. Jeżeli w tym czasie nie uzyskano oczekiwanego efektu terapeutycznego, należy rozważyć inne metody leczenia14.

Stosowanie w testach diagnostycznych

Podczas wykonywania testów supresyjnych tarczycy w diagnostyce należy stosować 200 mikrogramów lewotyroksyny sodowej na dobę przez 14 dni przed wykonaniem scyntygrafii15.

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl