Działania niepożądane
Lerivon 30 mg

Lek Lerivon (chlorowodorek mianseryny) w dawce 30 mg może wywoływać liczne działania niepożądane, których częstość występowania jest różna, jednak wiele z nich ma nieznaną częstość. Szczególnie istotne są hematologiczne powikłania, takie jak granulocytopenia i agranulocytoza, wymagające regularnego monitorowania morfologii krwi. Wśród działań neurologicznych najczęściej obserwuje się uspokojenie, które pojawia się głównie na początku terapii i zwykle ustępuje, jednak zmniejszenie dawki niekoniecznie redukuje ten efekt, a może obniżyć skuteczność przeciwdepresyjną. Ponadto, mogą wystąpić poważne zaburzenia neurologiczne, takie jak drgawki, hiperkineza (zespół niespokojnych nóg) oraz złośliwy zespół neuroleptyczny, stanowiący zagrożenie życia. W zakresie układu sercowo-naczyniowego opisano bradykardię po dawce początkowej, wydłużenie odstępu QT oraz torsade de pointes, a także niedociśnienie tętnicze, które może prowadzić do zawrotów głowy i omdleń.

Działania niepożądane leku Lerivon 30 mg

W trakcie leczenia produktem Lerivon (chlorowodorek mianseryny) 30 mg w postaci tabletek powlekanych mogą wystąpić różnorodne działania niepożądane. Należy pamiętać, że u pacjentów z depresją występują objawy związane z samą chorobą (suchość w jamie ustnej, zaparcia, zaburzenia akomodacji), co może utrudniać rozróżnienie pomiędzy objawami choroby a skutkami ubocznymi farmakoterapii.1

Klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych

W charakterystyce produktu leczniczego Lerivon częstość występowania działań niepożądanych określono według następującego schematu:2

  • Bardzo często: ≥1/10 (występuje u co najmniej 1 na 10 pacjentów)
  • Często: ≥1/100 do <1/10 (występuje u co najmniej 1 na 100, ale mniej niż 1 na 10 pacjentów)
  • Niezbyt często: ≥1/1000 do <1/100 (występuje u co najmniej 1 na 1000, ale mniej niż 1 na 100 pacjentów)
  • Rzadko: ≥1/10000 do <1/1000 (występuje u co najmniej 1 na 10000, ale mniej niż 1 na 1000 pacjentów)
  • Bardzo rzadko: <1/10000 (występuje u mniej niż 1 na 10000 pacjentów)
  • Nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych

Tabela działań niepożądanych leku Lerivon

Poniższa tabela przedstawia szczegółowe zestawienie działań niepożądanych zgłaszanych podczas stosowania mianseryny, wraz z ich opisem i częstością występowania.3

Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Częstość występowania Opis i znaczenie kliniczne
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Nieprawidłowy skład krwi Nieznana Zwykle objawia się jako granulocytopenia lub agranulocytoza. Jest to poważne działanie niepożądane wymagające monitorowania parametrów krwi.
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Zwiększenie masy ciała Nieznana Przyrost masy ciała może wpływać na compliance pacjenta oraz zwiększać ryzyko innych chorób metabolicznych.
Zaburzenia psychiczne Hipomania Nieznana Stan podwyższonego nastroju z podnieceniem, nadmierną aktywnością i zmniejszoną potrzebą snu.
Zaburzenia układu nerwowego Uspokojenie Nieznana Występuje głównie na początku leczenia i zmniejsza się w trakcie kontynuacji terapii. Zmniejszenie dawki nie prowadzi do mniejszego uspokojenia, ale może obniżyć skuteczność leku.
Drgawki Nieznana Napady drgawkowe stanowiące poważne działanie niepożądane wymagające niezwłocznej interwencji.
Hiperkineza (zespół niespokojnych nóg) Nieznana Charakteryzuje się przymusem poruszania nogami, często związanym z nieprzyjemnymi odczuciami w kończynach dolnych.
Złośliwy zespół neuroleptyczny Nieznana Ciężkie, zagrażające życiu powikłanie charakteryzujące się sztywnością mięśni, gorączką, zaburzeniami świadomości i autonomicznymi.
Zaburzenia serca Bradykardia po podaniu dawki początkowej Nieznana Zwolnienie czynności serca występujące po rozpoczęciu terapii.
Wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG Nieznana Zaburzenie przewodnictwa elektrycznego w sercu, mogące predysponować do groźnych zaburzeń rytmu.
Częstoskurcz komorowy typu „torsade de pointes” Nieznana Potencjalnie zagrażające życiu zaburzenie rytmu serca, związane z wydłużeniem odstępu QT.
Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie Nieznana Obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, mogące prowadzić do zawrotów głowy i omdleń.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zwiększenie stężenia enzymów wątrobowych Nieznana Laboratoryjny wskaźnik uszkodzenia komórek wątrobowych, wymagający monitorowania.
Żółtaczka Nieznana Zażółcenie skóry i białkówek oczu świadczące o zaburzeniach funkcji wątroby.
Zapalenie wątroby, nieprawidłowa czynność wątroby Nieznana Poważne uszkodzenie wątroby wymagające odstawienia leku i specjalistycznego leczenia.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysypka Nieznana Reakcja skórna mogąca wskazywać na nadwrażliwość na lek.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bóle stawów Nieznana Dolegliwości bólowe w obrębie stawów zmniejszające komfort pacjenta.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Obrzęk Nieznana Gromadzenie się płynu w tkankach, mogące dotyczyć różnych części ciała.

Ryzyko zachowań samobójczych

Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość wystąpienia myśli i zachowań samobójczych podczas leczenia mianseryną oraz w krótkim czasie po odstawieniu leku. Przypadki takie były zgłaszane w okresie terapii oraz krótko po jej zakończeniu i stanowią poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa pacjenta.4

Zaburzenia hematologiczne

Wśród działań niepożądanych szczególnie istotne są nieprawidłowości w składzie krwi, manifestujące się najczęściej jako granulocytopenia lub agranulocytoza. Zaburzenia te wymagają regularnego monitorowania parametrów morfologii krwi, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia.5

Zaburzenia układu nerwowego

Wśród działań niepożądanych ze strony układu nerwowego istotnym problemem jest uspokojenie, które występuje głównie na początku leczenia i zwykle zmniejsza się wraz z kontynuacją terapii. Należy podkreślić, że zmniejszenie dawki leku często nie prowadzi do zmniejszenia efektu uspokajającego, ale może zagrażać skuteczności przeciwdepresyjnej.6

Do innych poważnych zaburzeń neurologicznych zaliczamy drgawki, hiperkinezę (zespół niespokojnych nóg) oraz złośliwy zespół neuroleptyczny, który stanowi stan zagrożenia życia i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.7

Zaburzenia układu krążenia

Stosowanie mianseryny może prowadzić do wystąpienia zaburzeń kardiologicznych, takich jak bradykardia po podaniu dawki początkowej, wydłużenie odstępu QT w zapisie elektrokardiograficznym oraz potencjalnie zagrażający życiu częstoskurcz komorowy typu „torsade de pointes”. Może również wystąpić niedociśnienie, predysponujące pacjentów do zawrotów głowy i upadków.8

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Stosowanie leku Lerivon może prowadzić do zaburzeń funkcji wątroby, manifestujących się jako zwiększenie stężenia enzymów wątrobowych, żółtaczka, zapalenie wątroby czy ogólna nieprawidłowa czynność wątroby. Stany te wymagają regularnej kontroli parametrów biochemicznych oraz oceny klinicznej.9

Inne działania niepożądane

Wśród innych obserwowanych działań niepożądanych należy wymienić zwiększenie masy ciała, hipomanię, wysypkę skórną, bóle stawów oraz obrzęki. Każde z tych działań może znacząco wpływać na komfort i jakość życia pacjenta, a także compliance terapeutyczny.10

Monitorowanie i raportowanie działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego Lerivon do obrotu istotne jest zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania tego leku. Personel medyczny powinien zgłaszać działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych (Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa) lub bezpośrednio do podmiotu odpowiedzialnego.11

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl