Dawkowanie i sposób podawania
Lenalidomide Ranbaxy 5 mg

Terapia lenalidomidem wymaga ścisłego nadzoru lekarza onkologa, z dostosowaniem dawki na podstawie monitorowania parametrów hematologicznych i klinicznych. Nie należy rozpoczynać leczenia, jeśli ANC jest < 1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek < 50 × 10⁹/l (w zależności od wskazania wartości te mogą się różnić, np. ≥ 1,5 × 10⁹/l i ≥ 75 × 10⁹/l przed niektórymi schematami). W przypadku toksyczności hematologicznej 3. lub 4. stopnia zaleca się przerwanie lub zmniejszenie dawki, a przy neutropenii rozważyć G-CSF. Dawkowanie lenalidomidu jest zróżnicowane w zależności od wskazania: np. 25 mg p.o. raz na dobę w dniach 1-21 cykli 28-dniowych w szpiczaku mnogim, 10 mg p.o. w dniach 1-21 przez maksymalnie 9 cykli w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, czy 10 mg p.o. w leczeniu podtrzymującym po ASCT, z możliwością zwiększenia do 15 mg po 3 cyklach. Dawkowanie deksametazonu i bortezomibu jest dostosowane do schematu leczenia i wieku pacjenta (np. deksametazon 40 mg lub 20 mg u osób ≥ 75 lat). U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki lenalidomidu (np. 10 mg przy Clk 30-50 ml/min, 7,5 mg przy Clk < 30 ml/min, 5 mg u pacjentów dializowanych). Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży do 18 lat.

Dawkowanie i sposób podawania lenalidomidu

Terapia produktem Lenalidomide Ranbaxy musi odbywać się pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w stosowaniu leków przeciwnowotworowych. Dostosowanie dawkowania powinno być przeprowadzane na podstawie obserwacji klinicznych i wyników badań laboratoryjnych1.

W przypadku pominięcia dawki: jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia dawki upłynęło mniej niż 12 godzin, pacjent może zażyć tę dawkę. Jeśli upłynęło ponad 12 godzin, pacjent nie powinien przyjmować pominiętej dawki, lecz zażyć kolejną dawkę o zaplanowanej porze następnego dnia2.

Zalecenia ogólne dotyczące modyfikacji dawkowania

W przypadku wystąpienia toksyczności hematologicznej 3. lub 4. stopnia lub innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia uznanych za związane z lenalidomidem zaleca się dostosowanie dawki poprzez jej zmniejszenie lub czasowe przerwanie leczenia3.

W przypadku wystąpienia neutropenii należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu (G-CSF)4.

Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach

Nowo rozpoznany szpiczak mnogi

Przed rozpoczęciem leczenia lenalidomidem należy upewnić się, że wartości parametrów hematologicznych są odpowiednie. Nie wolno rozpoczynać terapii jeśli liczba bezwzględna neutrofili (ANC) wynosi < 1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10⁹/l5.

Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem

U pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Deksametazon podaje się w dawce 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 każdego cyklu. Leczenie można kontynuować do progresji choroby lub nietolerancji6.

Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem

W leczeniu początkowym zalecana dawka lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-14 każdego 21-dniowego cyklu. Bortezomib podaje się we wstrzyknięciu podskórnym (1,3 mg/m² powierzchni ciała) dwa razy w tygodniu w dniach 1, 4, 8 i 11 każdego cyklu. Zaleca się przeprowadzenie maksymalnie ośmiu 21-dniowych cykli (24 tygodnie leczenia początkowego)7.

W leczeniu kontynuowanym po terapii początkowej, lenalidomid podaje się w dawce 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli w skojarzeniu z deksametazonem. Leczenie należy kontynuować do progresji choroby lub nieakceptowalnej toksyczności8.

Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem

Przed rozpoczęciem leczenia wartość ANC powinna wynosić ≥ 1,5 × 10⁹/l, a liczba płytek krwi ≥ 75 × 10⁹/l9.

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 9 cykli. Melfalan podaje się w dawce 0,18 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach 1-4, a prednizon w dawce 2 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach 1-4 każdego cyklu10.

Pacjenci, którzy ukończyli 9 cykli lub nie mogą kontynuować leczenia skojarzonego z powodu nietolerancji, otrzymują lenalidomid w monoterapii w dawce 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli do progresji choroby11.

Leczenie podtrzymujące lenalidomidem po ASCT

Leczenie podtrzymujące lenalidomidem należy rozpoczynać po odpowiednim znormalizowaniu parametrów hematologicznych po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT) u pacjentów bez oznak progresji choroby. Nie wolno rozpoczynać leczenia, jeśli ANC wynosi < 1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10⁹/l12.

Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w sposób ciągły (w dniach 1-28 powtarzanych 28-dniowych cykli) do progresji choroby lub nietolerancji. Po 3 cyklach leczenia podtrzymującego dawkę można zwiększyć do 15 mg raz na dobę, jeżeli jest dobrze tolerowana13.

Chłoniak z komórek płaszcza (MCL)

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli14.

Chłoniak grudkowy (FL)

Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10⁹/l, chyba że jest to spowodowane naciekaniem szpiku kostnego przez chłoniak15.

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 20 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli leczenia. Zalecana dawka początkowa rytuksymabu wynosi 375 mg/m² dożylnie co tydzień w 1. cyklu (dni 1, 8, 15 i 22) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu w cyklach od 2 do 516.

Tabela dawkowania i modyfikacji dawki w poszczególnych wskazaniach

Wskazanie Dawka początkowa Schemat dawkowania Etapy zmniejszania dawki
Nowo rozpoznany szpiczak mnogi z deksametazonem 25 mg Raz na dobę, dni 1-21, cykle 28-dniowe Poziom -1: 20 mg
Poziom -2: 15 mg
Poziom -3: 10 mg
Poziom -4: 5 mg
Poziom -5: 2,5 mg
Lenalidomid z bortezomibem i deksametazonem (leczenie początkowe) 25 mg Raz na dobę, dni 1-14, cykle 21-dniowe Poziom -1: 20 mg
Poziom -2: 15 mg
Poziom -3: 10 mg
Poziom -4: 5 mg
Poziom -5: 2,5 mg
Lenalidomid z melfalanem i prednizonem 10 mg Raz na dobę, dni 1-21, cykle 28-dniowe, maksymalnie 9 cykli Poziom -1: 7,5 mg
Poziom -2: 5 mg
Poziom -3: 2,5 mg
Leczenie podtrzymujące po ASCT 10 mg Raz na dobę, w sposób ciągły (dni 1-28, cykle 28-dniowe) Poziom -1: 5 mg
Poziom -2: 5 mg (dni 1-21 co 28 dni)
Chłoniak z komórek płaszcza 25 mg Raz na dobę, dni 1-21, cykle 28-dniowe Poziom -1: 20 mg
Poziom -2: 15 mg
Poziom -3: 10 mg
Poziom -4: 5 mg
Poziom -5: 2,5 mg
Chłoniak grudkowy 20 mg Raz na dobę, dni 1-21, cykle 28-dniowe, maksymalnie 12 cykli Poziom -1: 15 mg
Poziom -2: 10 mg
Poziom -3: 5 mg

Dostosowanie dawkowania w przypadku toksyczności hematologicznej

Postępowanie w przypadku neutropenii

W przypadku zmniejszenia się liczby neutrofili poniżej 0,5 × 10⁹/l należy przerwać leczenie lenalidomidem i kontrolować morfologię krwi. Po powrocie wartości ANC do ≥ 1 × 10⁹/l, gdy neutropenia jest jedyną toksycznością, można wznowić leczenie w dawce początkowej. Jeśli występują inne toksyczności hematologiczne, leczenie należy wznowić w dawce zmniejszonej o jeden poziom17.

Jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym, według uznania lekarza można dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF) i utrzymać dawkę lenalidomidu18.

Postępowanie w przypadku trombocytopenii

Jeśli liczba płytek krwi zmniejszy się do < 30 × 10⁹/l, należy przerwać leczenie lenalidomidem. Po powrocie liczby płytek do ≥ 50 × 10⁹/l można wznowić leczenie w dawce zmniejszonej o jeden poziom19.

Specjalne populacje pacjentów

Dzieci i młodzież

Produktu Lenalidomide Ranbaxy nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku od 0 do 18 lat ze względu na bezpieczeństwo stosowania20.

Osoby w podeszłym wieku

Pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku 75 lat i starszych należy dokładnie zbadać przed decyzją o wdrożeniu leczenia. U pacjentów powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, dawka początkowa deksametazonu powinna wynosić 20 mg/dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 każdego 28-dniowego cyklu21.

U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem nie jest konieczne dostosowanie dawki22.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki i u pacjentów z cięższymi zaburzeniami czynności nerek może wystąpić obniżona tolerancja na leczenie. Należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i wskazane jest kontrolowanie czynności nerek23.

Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub krańcowym stadium niewydolności nerek zaleca się następujące dostosowanie dawki początkowej24:

Wskazanie Stopień zaburzenia czynności nerek Zalecana dawka
Szpiczak mnogi Umiarkowane zaburzenia czynności nerek
(30 ≤ Clk < 50 ml/min)
10 mg raz na dobę¹
Ciężkie zaburzenia czynności nerek
(Clk < 30 ml/min, bez konieczności dializowania)
7,5 mg raz na dobę²
Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD)
(Clk < 30 ml/min, konieczność dializowania)
5 mg raz na dobę³
Chłoniak z komórek płaszcza Umiarkowane zaburzenia czynności nerek
(30 ≤ Clk < 50 ml/min)
10 mg raz na dobę¹
Ciężkie zaburzenia czynności nerek
(Clk < 30 ml/min, bez konieczności dializowania)
7,5 mg raz na dobę²
Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD)
(Clk < 30 ml/min, konieczność dializowania)
5 mg raz na dobę³
Chłoniak grudkowy Umiarkowane zaburzenia czynności nerek
(30 ≤ Clk < 60 ml/min)
10 mg raz na dobę¹
Ciężkie zaburzenia czynności nerek
(Clk < 30 ml/min, bez konieczności dializowania)
5 mg raz na dobę
Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD)
(Clk < 30 ml/min, konieczność dializowania)
5 mg raz na dobę³

¹ Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę przy braku odpowiedzi na leczenie i przy dobrej tolerancji leczenia.
² W krajach, w których dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 7,5 mg.
³ W dniach dializowania dawkę należy podawać po dializie.25

Po rozpoczęciu leczenia lenalidomidem, dalsza modyfikacja dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek powinna być oparta na indywidualnej tolerancji pacjenta na leczenie26.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Lenalidomid nie był oficjalnie badany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania27.

Sposób podawania

Kapsułki Lenalidomide Ranbaxy należy przyjmować doustnie, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia, w którym zaplanowane jest podanie leku28.

Kapsułek nie wolno otwierać, łamać ani rozgryzać. Należy je połykać w całości, najlepiej popijając wodą. Lek można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku29.

W celu wyjęcia kapsułki z blistra, należy nacisnąć ją wyłącznie z jednej strony, zmniejszając tym samym ryzyko zniekształcenia lub uszkodzenia kapsułki30.

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl