Wskazania do stosowania
Laticort 0,1% 1 mg/g

Wskazania do stosowania leku Laticort 0,1%

Preparat Laticort 0,1% (1 mg/g hydrokortyzonu 17-maślanu) w postaci maści jest przeznaczony do leczenia stanów zapalnych skóry, które nie są zakażone, mają charakter podostry lub przewlekły oraz występują w postaci suchej. Kwalifikują się do niego szczególnie schorzenia o podłożu alergicznym, o nasileniu średnim lub ciężkim, które pozytywnie reagują na leczenie glikokortykosteroidami i charakteryzują się uporczywym swędzeniem lub nadmiernym rogowaceniem.¹

Szczegółowe wskazania kliniczne

Maść Laticort 0,1% znajduje zastosowanie w leczeniu następujących dermatoz:²

• Łojotokowe zapalenie skóry – dermatoza zapalna charakteryzująca się występowaniem rumieniowych zmian skórnych z towarzyszącym łuszczeniem, najczęściej zlokalizowanych w okolicach skóry owłosionej głowy, brwi, fałdów nosowo-wargowych oraz okolicy mostka.³
• Atopowe zapalenie skóry – przewlekła, nawrotowa choroba zapalna skóry, przebiegająca ze świądem, suchością skóry i charakterystyczną lokalizacją zmian zapalnych, zależną od wieku pacjenta.⁴
• Liszaj pokrzywkowy (świerzbiączka guzkowa) – dermatoza charakteryzująca się występowaniem swędzących grudek, często z towarzyszącymi przeczosakmi, zwykle umiejscowiona na kończynach i tułowiu.⁵
• Wyprysk kontaktowy alergiczny – stan zapalny skóry wywołany kontaktem z alergenem, który u osób uczulonych powoduje reakcję nadwrażliwości typu opóźnionego, manifestującą się zmianami rumieniowo-pęcherzykowymi, z towarzyszącym świądem.⁶
• Rumień wielopostaciowy – ostra, samoograniczająca się dermatoza charakteryzująca się występowaniem typowych zmian tarczkowych o charakterze „tarczy strzelniczej”, najczęściej na kończynach i błonach śluzowych.⁷
• Toczeń rumieniowaty – autoimmunologiczna choroba tkanki łącznej, która może występować w postaci ograniczonej do skóry (toczeń rumieniowaty skórny) lub ogólnoustrojowej.⁸
• Łuszczyca zadawniona – przewlekła choroba zapalna skóry charakteryzująca się obecnością dobrze odgraniczonych, rumieniowych blaszek pokrytych srebrzystą łuską. Maść Laticort jest szczególnie wskazana w przypadkach łuszczycy o długim przebiegu, o średnim lub ciężkim nasileniu.⁹
• Liszaj płaski – choroba zapalna skóry i błon śluzowych charakteryzująca się występowaniem płaskich, fioletowawych, wielobocznych grudek z charakterystycznym siateczkowatym rysunkiem na powierzchni.¹⁰

Charakterystyka stanu skóry kwalifikującego do leczenia

Podczas kwalifikacji pacjenta do leczenia preparatem Laticort 0,1% należy zwrócić uwagę na następujące cechy zmian skórnych:

• Stan zapalny skóry – o charakterze podostrym lub przewlekłym, a nie ostrym¹¹
• Suchość skóry – preparat jest szczególnie dedykowany zmianom o charakterze suchym¹²
• Brak cech zakażenia – zmiany nie powinny wykazywać cech infekcji bakteryjnej, grzybiczej czy wirusowej¹³
• Nasilenie zmian – średnie lub ciężkie¹⁴
• Reaktywność na glikokortykosteroidy – dodatni wywiad lub oczekiwana pozytywna odpowiedź na leczenie glikokortykosteroidami¹⁵
• Obecność świądu – szczególnie uporczywego, który stanowi istotny problem dla pacjenta¹⁶
• Nadmierne rogowacenie – zmiany mogą charakteryzować się zwiększonym rogowaceniem naskórka¹⁷

Warunki zalecania preparatu

Preparat Laticort 0,1% w postaci maści należy zalecać pacjentom, u których występują suchość skóry i zmiany o charakterze hiperkeratotycznym (nadmiernie rogowaciejące). Postać maści jest szczególnie korzystna w przypadku zmian zlokalizowanych na obszarach skóry o zwiększonej grubości (np. dłonie, stopy, łokcie, kolana), a także w przypadkach przewlekłych dermatoz, gdzie pożądane jest dłuższe utrzymywanie się substancji leczniczej na skórze.¹⁸

Ze względu na postać farmaceutyczną (maść), preparat jest szczególnie zalecany w przypadkach, gdy pożądane jest działanie okluzyjne, zwiększające penetrację substancji czynnej, oraz nawilżające i zmiękczające skórę. Dzięki swoim właściwościom maść wspomaga regenerację płaszcza hydrolipidowego skóry w przypadku schorzeń przebiegających z suchością.¹⁹

Decyzja o zaleceniu preparatu Laticort 0,1% powinna być podejmowana po dokładnej ocenie klinicznej stanu skóry pacjenta, z uwzględnieniem lokalizacji zmian, ich charakteru, nasilenia oraz dotychczasowej odpowiedzi na leczenie. Istotne jest wykluczenie procesów infekcyjnych oraz ocena rozległości zmian, co ma wpływ na bezpieczeństwo terapii miejscowymi glikokortykosteroidami.²⁰