Właściwości farmakokinetyczne
Kvelux SR 300 mg
Kvelux SR zawiera kwetiapinę fumaranu w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu dostępnych w dawkach 50 mg, 150 mg, 200 mg, 300 mg i 400 mg. Po podaniu doustnym lek charakteryzuje się dobrym wchłanianiem, z maksymalnym stężeniem (Cmax) kwetiapiny i jej aktywnego metabolitu norkwetiapiny osiąganym po około 6 godzinach (Tmax). Farmakokinetyka jest liniowa i proporcjonalna do dawki do 800 mg/dobę. W stanie stacjonarnym Cmax kwetiapiny w formie SR jest o 13% niższe, a AUC norkwetiapiny o 18% mniejsze niż w formie o natychmiastowym uwalnianiu. Pokarm bogatotłuszczowy zwiększa Cmax o około 50% i AUC o około 20%, dlatego zaleca się przyjmowanie leku na czczo. Kwetiapina wiąże się z białkami osocza w 83%, a jej metabolizm odbywa się głównie przez CYP3A4, z okresem półtrwania około 7 godzin (norkwetiapina 12 godzin). Wydalanie następuje głównie przez nerki (73%) i w mniejszym stopniu przez przewód pokarmowy (21%).
- epizod depresyjny u pacjenta z ciężkie zaburzenie depresyjne
- epizod depresyjny w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego
- epizod maniakalny w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego
- schizofrenia
- zaburzenie afektywne dwubiegunowe
- zapobieganie nawrotowi epizodu maniakalnego lub depresyjnego u pacjenta z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym
Właściwości farmakokinetyczne leku Kvelux SR
Lek Kvelux SR zawiera substancję czynną kwetiapinę w postaci kwetiapiny fumaranu w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu, dostępnych w dawkach 50 mg, 150 mg, 200 mg, 300 mg i 400 mg. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych tego preparatu, istotnych z punktu widzenia praktyki klinicznej.1
Wchłanianie kwetiapiny
Kwetiapina po podaniu doustnym charakteryzuje się dobrym wchłanianiem. W przypadku tabletek o przedłużonym uwalnianiu Kvelux SR, maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) zarówno kwetiapiny, jak i jej aktywnego metabolitu norkwetiapiny, osiągane jest po około 6 godzinach od przyjęcia leku (Tmax).2 W stanie stacjonarnym, maksymalne molowe stężenie norkwetiapiny (aktywnego metabolitu) stanowi około 35% stężenia kwetiapiny.3
Farmakokinetyka kwetiapiny i norkwetiapiny wykazuje charakter liniowy i proporcjonalny do dawki w zakresie do 800 mg podawanych raz na dobę.4 Porównując kwetiapinę w postaci o przedłużonym uwalnianiu (podawaną raz na dobę) z kwetiapiną o natychmiastowym uwalnianiu (podawaną w tej samej dawce dobowej, ale w dwóch podzielonych dawkach), wartość pola powierzchni pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC) jest równoważna. Jednakże maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) jest o 13% niższe w stanie stacjonarnym dla postaci o przedłużonym uwalnianiu.5 Dodatkowo, wartość AUC dla norkwetiapiny jest o 18% mniejsza w przypadku formy o przedłużonym uwalnianiu w porównaniu z formą o natychmiastowym uwalnianiu.6
Wpływ pokarmu na biodostępność
Badania wpływu pokarmu na biodostępność kwetiapiny w postaci o przedłużonym uwalnianiu wykazały istotne statystycznie zwiększenie parametrów farmakokinetycznych przy spożyciu posiłku bogatego w tłuszcze. Wartość Cmax wzrasta o około 50%, a AUC o około 20%.7 Należy zaznaczyć, że nie można wykluczyć jeszcze większego wpływu posiłku bogatotłuszczowego na kwetiapinę w tej postaci farmaceutycznej.8 Dla porównania, lekki posiłek nie wywiera znaczącego wpływu na wartości Cmax i AUC kwetiapiny.9 Z tego względu zaleca się przyjmowanie kwetiapiny w postaci o przedłużonym uwalnianiu (Kvelux SR) raz na dobę bez posiłku.10
Dystrybucja leku
Kwetiapina wiąże się z białkami osocza w około 83%, co determinuje jej dystrybucję w organizmie.11
Metabolizm kwetiapiny
Kwetiapina podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu. Po podaniu kwetiapiny znakowanej radioizotopem, mniej niż 5% podanej substancji wydalane jest w postaci niezmienionej w moczu lub kale.12
Badania in vitro wykazały, że głównym enzymem odpowiedzialnym za metabolizm kwetiapiny z udziałem układu cytochromu P450 jest izoenzym CYP3A4. Ten sam izoenzym odgrywa kluczową rolę w procesach wytwarzania i eliminacji norkwetiapiny.13
W badaniach in vitro stwierdzono, że kwetiapina oraz niektóre jej metabolity (w tym norkwetiapina) są słabymi inhibitorami aktywności kilku izoenzymów cytochromu P450: 1A2, 2C9, 2C19, 2D6 i 3A4. Efekt ten obserwowano jednak wyłącznie przy stężeniach około 5-50 razy większych niż stężenia występujące po zastosowaniu u ludzi dawek dobowych w zakresie 300-800 mg.14 W związku z tym, bazując na wynikach badań in vitro, uznaje się za mało prawdopodobne, aby kwetiapina powodowała klinicznie istotne zahamowanie metabolizmu innych leków zależnego od cytochromu P450, stosowanych jednocześnie.15
Co ciekawe, badania na zwierzętach sugerują, że kwetiapina może pobudzać aktywność enzymów cytochromu P450.16 Jednak specyficzne badania interakcji przeprowadzone u pacjentów z psychozą nie wykazały zwiększenia aktywności cytochromu P450 po podaniu kwetiapiny.17
Wydalanie kwetiapiny
Okres półtrwania kwetiapiny w fazie eliminacji wynosi około 7 godzin, natomiast dla norkwetiapiny jest to około 12 godzin.18 Drogi wydalania obejmują przede wszystkim układ moczowy (około 73% znakowanego leku) oraz w mniejszym stopniu układ pokarmowy (21% w kale). Z całkowitej radioaktywności mniej niż 5% odpowiada niezmienionemu lekowi.19 Ponadto, mniej niż 5% średniej dawki frakcji wolnej kwetiapiny i czynnego metabolitu osoczowego (norkwetiapiny) wydalane jest z moczem.20
Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów
Różnice związane z płcią
Nie stwierdzono istotnych różnic w farmakokinetyce kwetiapiny w zależności od płci. Zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet parametry farmakokinetyczne są takie same.21
Osoby w podeszłym wieku
U osób w podeszłym wieku obserwuje się zmniejszenie klirensu kwetiapiny o około 30-50% w porównaniu z osobami dorosłymi w przedziale wiekowym 18-65 lat.22 Ta różnica może mieć istotne znaczenie kliniczne i wskazywać na potrzebę dostosowania dawkowania w tej grupie wiekowej.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min/1,73 m²) średni klirens osoczowy kwetiapiny jest zmniejszony o około 25%. Jednak istotne jest, że indywidualne wartości klirensu pozostają w przedziale wartości obserwowanych u osób zdrowych.23
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
U osób z zaburzeniami czynności wątroby (stabilna marskość poalkoholowa) obserwuje się zmniejszenie średniego klirensu osoczowego kwetiapiny o około 25%.24 Ze względu na fakt, że kwetiapina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie, u pacjentów z zaburzeniami jej czynności można oczekiwać zwiększenia stężenia leku w osoczu. W tych przypadkach może być konieczne dostosowanie dawki.25
Dzieci i młodzież
Dane farmakokinetyczne dla dzieci i młodzieży pochodzą z badań przeprowadzonych u 9 dzieci w wieku 10-12 lat oraz 12 osób młodocianych otrzymujących stałe dawki kwetiapiny 400 mg dwa razy na dobę.26 W stanie stacjonarnym, znormalizowane według dawki stężenie kwetiapiny w osoczu u dzieci i młodzieży (w wieku 10-17 lat) było zasadniczo podobne do obserwowanego u dorosłych. Jednakże maksymalne stężenie (Cmax) u dzieci mieściło się w górnej części zakresu wartości obserwowanych u dorosłych.27
Co istotne, wartości AUC i Cmax dla norkwetiapiny (aktywnego metabolitu) były znacząco wyższe u dzieci i młodzieży w porównaniu z dorosłymi:
- U dzieci w wieku 10-12 lat: wartości były większe o około 62% (AUC) i 49% (Cmax) w porównaniu z dorosłymi.28
- U młodzieży w wieku 13-17 lat: wartości były większe o około 28% (AUC) i 14% (Cmax) w porównaniu z dorosłymi.29
Należy podkreślić, że dla kwetiapiny w postaci o przedłużonym uwalnianiu (Kvelux SR) nie ma dostępnych danych farmakokinetycznych dotyczących stosowania u dzieci i młodzieży.30
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania