Właściwości farmakokinetyczne ketotifenu w kroplach do oczu

Ketotifen w postaci kropli do oczu (roztwór 0,25 mg/ml) wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne, które różnią się od parametrów podania doustnego tej substancji. Badania kliniczne dostarczyły istotnych informacji na temat dystrybucji, metabolizmu i eliminacji tego leku po podaniu miejscowym do oka.¹

Wchłanianie ogólnoustrojowe po podaniu do oka

W kompleksowych badaniach przeprowadzonych na grupie 18 zdrowych ochotników oceniano stężenia ketotifenu w osoczu po wielokrotnym podaniu kropli do oczu. Ekspozycja ogólnoustrojowa po podaniu miejscowym do oka okazała się minimalna. Po 14 dniach regularnego stosowania, stężenia substancji aktywnej w osoczu pozostawały w większości przypadków poniżej granicy wykrywalności wynoszącej 20 pg/ml, co świadczy o znikomym wchłanianiu ogólnoustrojowym ketotifenu przy podaniu miejscowym.²

Porównanie z parametrami farmakokinetycznymi po podaniu doustnym

Dla porównania, ketotifen podawany drogą doustną charakteryzuje się zupełnie innymi parametrami farmakokinetycznymi. W przypadku tej drogi podania substancja wykazuje dwufazowy profil eliminacji z następującymi okresami półtrwania:

• Początkowy okres półtrwania: 3-5 godzin – faza szybkiej eliminacji leku z organizmu³
• Końcowy okres półtrwania: 21 godzin – faza wolniejszej eliminacji pozostałości leku⁴

Metabolizm i wydalanie ketotifenu

Ketotifen podlega intensywnym procesom biotransformacji w organizmie. Badania wykazały, że tylko około 1% podanej doustnie substancji jest wydalane w postaci niezmienionej w moczu w ciągu 48 godzin po podaniu. Zdecydowana większość leku (60-70%) jest wydalana w postaci metabolitów.⁵

Głównym metabolitem ketotifenu powstającym w procesie biotransformacji jest N-glukuronid ketotifenu. Jest to praktycznie nieaktywna farmakologicznie forma leku, co oznacza, że nie przyczynia się znacząco do działania terapeutycznego ketotifenu.⁶

Dane dotyczące dawki ketotifenu w kroplach do oczu

Warto zauważyć, że każda kropla roztworu ketotifenu o stężeniu 0,25 mg/ml dostarcza około 9,3 mikrogramów substancji czynnej (w postaci ketotifenu wodorofumaranu). Ta niewielka dawka, w połączeniu z minimalnym wchłanianiem ogólnoustrojowym, przyczynia się do korzystnego profilu bezpieczeństwa leku przy podaniu miejscowym do oka.⁷