Właściwości farmakokinetyczne
Ketonal forte 100 mg

Właściwości farmakokinetyczne ketoprofenu

Zrozumienie właściwości farmakokinetycznych ketoprofenu jest kluczowe dla jego odpowiedniego stosowania w praktyce klinicznej. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę procesu ADME (absorpcji, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji) dla ketoprofenu zawartego w preparacie Ketonal forte o dawce 100 mg.¹

Absorpcja

Ketoprofen charakteryzuje się bardzo dobrą absorpcją z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Po zastosowaniu dawki 100 mg, maksymalne stężenie w osoczu osiąga wartość 10,4 µg/ml po czasie 1 godziny i 22 minut od podania.²

Biodostępność ketoprofenu po podaniu doustnym dawki 50 mg wynosi 90%, przy czym zwiększa się ona proporcjonalnie do zastosowanej dawki leku. Istotne jest, że ketoprofen występuje jako mieszanina racemiczna, jednak parametry farmakokinetyczne obydwu enancjomerów są zbliżone.³

Pokarm wpływa na proces wchłaniania ketoprofenu – zmniejsza szybkość absorpcji oraz nieznacznie redukuje maksymalne stężenie substancji w surowicy, jednak co istotne – nie wpływa na całkowitą biodostępność produktu.⁴

Dystrybucja

Ketoprofen w osoczu wiąże się w bardzo wysokim stopniu (99%) z białkami osoczowymi, przede wszystkim z albuminami. Objętość dystrybucji tkankowej mieści się w zakresie od 0,1 do 0,2 l/kg.⁵

Istotną cechą ketoprofenu jest jego zdolność do przenikania do płynu maziowego i przestrzeni stawowych. Lek penetruje do torebki stawowej, maziówki oraz tkanek ścięgnistych. Po 3 godzinach od podania dawki 100 mg, stężenie ketoprofenu w osoczu wynosi około 3 µg/ml, natomiast w płynie stawowym osiąga wartość 1,5 µg/ml. Po upływie 9 godzin stężenia te zmieniają się odpowiednio do wartości 0,3 µg/ml w osoczu i 0,8 µg/ml w płynie maziowym.⁶

Powyższe dane wskazują na charakterystyczną właściwość ketoprofenu – powolne przenikanie do płynu maziowego i jednocześnie powolna eliminacja z tego kompartmentu, przy jednoczesnym szybszym tempie zmniejszania się stężenia leku w osoczu.⁷

Stan równowagi stężenia ketoprofenu uzyskuje się po 24 godzinach regularnego podawania leku. U pacjentów w podeszłym wieku stężenie w stanie równowagi, wynoszące 6,3 µg/ml, osiągane jest po czasie 8,7 godziny.⁸

Metabolizm

Ketoprofen podlega intensywnemu metabolizmowi przez enzymy mikrosomalne wątroby. Głównym szlakiem metabolicznym jest sprzęganie z kwasem glukuronowym, a produkt tej reakcji jest następnie eliminowany z organizmu.⁹

Po podaniu doustnym klirens osoczowy ketoprofenu wynosi 1,16 ml/minutę/kg. Ze względu na szybki metabolizm wątrobowy, okres półtrwania ketoprofenu jest stosunkowo krótki i wynosi zaledwie 2 godziny.¹⁰

Eliminacja

Dominującą drogą eliminacji ketoprofenu jest wydalanie nerkowe – do 80% podanej dawki leku wydala się z moczem. Zdecydowana większość (ponad 90%) ketoprofenu w moczu występuje w postaci glukuronidu. Pozostała część dawki, około 10%, jest wydalana z kałem.¹¹

Farmakokinetyka w grupach szczególnych

U pacjentów z niewydolnością nerek procesy eliminacji ketoprofenu są spowolnione, co skutkuje wydłużeniem biologicznego okresu półtrwania o około 1 godzinę.¹²

U pacjentów z niewydolnością wątroby ketoprofen może kumulować się w tkankach wskutek spowolnienia procesów metabolicznych.¹³

U pacjentów w podeszłym wieku obserwuje się spowolnienie zarówno metabolizmu, jak i eliminacji ketoprofenu. Należy jednak podkreślić, że te zmiany mają istotne znaczenie kliniczne wyłącznie u osób starszych, u których współistnieją zaburzenia czynności nerek.¹⁴