Właściwości farmakokinetyczne
Ivipril 10 mg

Właściwości farmakokinetyczne ramiprylu

Ramipryl, substancja czynna preparatu Ivipril, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego efekt terapeutyczny. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis farmakokinetyki ramiprylu i jego aktywnego metabolitu ramiprylatu, z uwzględnieniem procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania, a także specyficznych populacji pacjentów.¹

Wchłanianie

Ramipryl po podaniu doustnym jest szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenia ramiprylu w osoczu są osiągane w ciągu jednej godziny od momentu przyjęcia leku. Na podstawie badań nad odzyskiem z moczu określono, że stopień wchłaniania wynosi co najmniej 56%. Istotne jest, że przyjmowanie pokarmu nie wpływa znacząco na proces wchłaniania ramiprylu.²

Biodostępność aktywnego metabolitu – ramiprylatu po doustnym podaniu ramiprylu w dawkach 2,5 mg i 5 mg wynosi 45%. Maksymalne stężenia ramiprylatu, który jest jedynym aktywnym metabolitem ramiprylu, osiągane są po 2-4 godzinach od przyjęcia leku. Stan stacjonarny ramiprylatu w osoczu, przy podawaniu ramiprylu raz na dobę w standardowych dawkach terapeutycznych, jest osiągany około czwartego dnia leczenia.³

Dystrybucja

Ramipryl oraz jego aktywny metabolit ramiprylat wiążą się z białkami osocza w różnym stopniu. Około 73% ramiprylu i około 56% ramiprylatu ulega wiązaniu z białkami osocza. Ta różnica w wiązaniu z białkami może wpływać na dostępność wolnej, aktywnej formy leku.⁴

Metabolizm

Ramipryl podlega niemal całkowitemu metabolizmowi do kilku związków, z których najważniejszym jest aktywny ramiprylat. Ponadto, powstają także ester i kwas diketopiperazynowy oraz glukuronidy zarówno ramiprylu, jak i ramiprylatu. Proces ten zachodzi głównie w wątrobie przy udziale enzymów z grupy esteraz.⁵

Wydalanie

Metabolity ramiprylu są wydalane głównie przez nerki. Stężenie ramiprylatu w osoczu zmniejsza się w sposób wielofazowy. Ze względu na silne, wysycalne wiązanie z enzymem konwertującym angiotensynę (ACE) oraz powolną dysocjację połączenia z tym enzymem, ramiprylat charakteryzuje się przedłużoną fazą końcowej eliminacji przy bardzo niskich stężeniach w osoczu.⁶

Po wielokrotnym podaniu ramiprylu raz na dobę, efektywny okres półtrwania ramiprylatu wynosi 13-17 godzin dla dawek 5-10 mg i jest dłuższy dla mniejszych dawek 1,25-2,5 mg. Ta różnica jest związana z wysyceniem zdolności enzymu do wiązania ramiprylatu.⁷

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek obserwuje się zmniejszone wydzielanie nerkowe ramiprylatu. Klirens nerkowy ramiprylatu jest proporcjonalny do klirensu kreatyniny. Prowadzi to do podwyższenia stężeń ramiprylatu w osoczu i jego wolniejszej eliminacji w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Dlatego u tych pacjentów może być konieczne dostosowanie dawkowania (patrz punkt 4.2 ChPL).⁸

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby metabolizm ramiprylu do ramiprylatu jest opóźniony ze względu na zmniejszoną aktywność esteraz wątrobowych. W rezultacie, stężenie ramiprylu w osoczu w tej grupie pacjentów jest podwyższone. Jednak maksymalne stężenia ramiprylatu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie różnią się od stężeń obserwowanych u osób z prawidłową czynnością wątroby. Także w tej grupie pacjentów może być wymagana modyfikacja dawkowania (patrz punkt 4.2 ChPL).⁹

Laktacja

Badania wykazały, że po podaniu pojedynczej dawki doustnej ramiprylu 10 mg, nie wykryto ramiprylu w mleku matki. Należy jednak zauważyć, że wpływ dawek wielokrotnych na przenikanie ramiprylu do mleka matki nie został w pełni określony.¹⁰

Dzieci i młodzież

Profil farmakokinetyczny ramiprylu oceniano u 30 pacjentów pediatrycznych z nadciśnieniem tętniczym, w wieku od 2 do 16 lat, o masie ciała >10 kg. Po zastosowaniu dawki od 0,05 do 0,2 mg/kg mc., ramipryl był szybko i intensywnie metabolizowany do ramiprylatu. Ramiprylat osiągał maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 2-3 godzin po podaniu.^{10 kg. Po zastosowaniu dawki od 0,05 do 0,2 mg/kg mc., ramipryl był szybko i intensywnie metabolizowany do ramiprylatu. Ramiprylat osiągnął maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 2-3 godzin.”>11}

Klirens ramiprylatu u dzieci wykazuje silną korelację z masą ciała (p<0,01) oraz z dawką (p<0,001). Klirens i objętość dystrybucji zwiększają się wraz z wiekiem dzieci w całym zakresie stosowanych dawek. Dawka 0,05 mg/kg mc. u dzieci osiągnęła stopień ekspozycji porównywalny do stwierdzanego u dorosłych leczonych ramiprylem w dawce 5 mg. Należy zaznaczyć, że dawka 0,2 mg/kg mc. u dzieci powodowała ekspozycję większą niż u dorosłych dla maksymalnej zalecanej dawki 10 mg na dobę.<sup data-drug="Ivipril" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Klirens ramiprylatu jest silnie skorelowany z masą ciała (p <0,01), jak również z dawką (p 12

Parametry farmakokinetyczne ramiprylu