Właściwości farmakokinetyczne
Iburapid 200 mg

Farmakokinetyka ibuprofenu, zawartego w preparacie Iburapid, charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną (>80%) oraz szybkim osiąganiem maksymalnego stężenia w surowicy (Cmax) w ciągu 1-2 godzin po podaniu na czczo. Lek wykazuje silne wiązanie z białkami osocza, głównie albuminami (>90%), co wpływa na jego dystrybucję, której objętość wynosi średnio 0,16 l/kg. Istotnym aspektem jest powolne przenikanie ibuprofenu do płynu maziowego, gdzie Tmax wynosi 5-6 godzin, co ma znaczenie dla działania przeciwzapalnego w obrębie stawów.

Właściwości farmakokinetyczne ibuprofenu

Farmakokinetyka jest działem farmakologii zajmującym się losem leku w organizmie, obejmującym procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz wydalania substancji czynnej. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę właściwości farmakokinetycznych ibuprofenu zawartego w preparacie Iburapid.1

Wchłanianie

Ibuprofen charakteryzuje się wysoką biodostępnością po podaniu doustnym, gdzie z przewodu pokarmowego wchłania się w ponad 80%. Jest to istotna cecha z punktu widzenia skuteczności terapeutycznej leku.2 Po podaniu na czczo maksymalne stężenie substancji czynnej w surowicy krwi (Cmax) osiągane jest stosunkowo szybko, w czasie od 1 do 2 godzin od momentu przyjęcia preparatu.3

Dystrybucja

Ibuprofen wykazuje wysokie powinowactwo do białek osocza krwi, głównie albumin, z którymi wiąże się w ponad 90%. Ten wysoki stopień wiązania z białkami osocza wpływa na dystrybucję leku w organizmie.4 Objętość dystrybucji ibuprofenu jest stosunkowo niska i wynosi średnio 0,16 l/kg, co sugeruje, że lek rozprzestrzenia się głównie w przestrzeni płynów pozakomórkowych.5

Szczególnie istotna z punktu widzenia działania przeciwzapalnego jest dystrybucja ibuprofenu do jam stawowych. Lek przenika do tych przestrzeni stosunkowo powoli, osiągając maksymalne stężenie w płynie maziowym po 5-6 godzinach od podania doustnego. Po osiągnięciu stężenia maksymalnego w jamach stawowych, poziom ibuprofenu w płynie maziowym powoli się zmniejsza.6

Metabolizm

Ibuprofen podlega intensywnym procesom biotransformacji, głównie w wątrobie. Procesy metaboliczne prowadzą do powstania metabolitów, które są następnie eliminowane z organizmu.7 W wątrobie zachodzą reakcje I i II fazy metabolizmu, w wyniku których powstają metabolity oraz produkty ich sprzęgania z kwasem glukuronowym, co zwiększa ich rozpuszczalność w wodzie i ułatwia wydalanie przez nerki.

Wydalanie

Ibuprofen i jego metabolity są eliminowane głównie przez nerki. Od 50% do 60% doustnie podanej dawki leku jest wydalane w moczu w postaci głównych metabolitów oraz produktów ich sprzęgania z kwasem glukuronowym.8

Okres półtrwania (t₁/₂) ibuprofenu jest stosunkowo krótki i wynosi od 1,5 do 2 godzin, co oznacza, że lek stosunkowo szybko jest eliminowany z organizmu.9 Całkowite wydalenie ibuprofenu z organizmu następuje w ciągu 24 godzin od podania ostatniej dawki, co oznacza brak kumulacji substancji czynnej w ustroju przy powtarzanym podawaniu w odpowiednich odstępach czasu.10

Zestawienie parametrów farmakokinetycznych ibuprofenu

Parametr farmakokinetyczny Wartość
Wchłanianie z przewodu pokarmowego >80%
Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) na czczo 1-2 godziny
Wiązanie z białkami osocza >90% (głównie albuminy)
Objętość dystrybucji średnio 0,16 l/kg
Tmax w płynie maziowym 5-6 godzin
Główne miejsce metabolizmu Wątroba
Wydalanie z moczem (metabolity i koniugaty) 50-60% podanej dawki
Okres półtrwania (t₁/₂) 1,5-2 godziny
Czas całkowitego wydalenia 24 godziny
  1. 26.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl