Właściwości farmakokinetyczne
IBUPREX MAX 400 mg

Ibuprofen, substancja czynna produktu IBUPREX MAX w dawce 400 mg, charakteryzuje się szybkim i efektywnym wchłanianiem po podaniu doustnym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Tmax) w ciągu 1-2 godzin. Lek wykazuje krótki okres półtrwania (T1/2) około 2 godzin oraz bardzo wysoki stopień wiązania z białkami osocza (~99%), co wpływa na jego biodostępność i potencjalne interakcje farmakokinetyczne. Biotransformacja zachodzi głównie w wątrobie, gdzie powstają nieaktywne metabolity, eliminowane przede wszystkim przez nerki zarówno w formie wolnej, jak i sprzężonej. Całkowita eliminacja ibuprofenu z organizmu następuje w ciągu 24 godzin od podania.

Właściwości farmakokinetyczne ibuprofenu

Ibuprofen, substancja czynna zawarta w produkcie leczniczym IBUPREX MAX w dawce 400 mg, charakteryzuje się określonymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego dystrybucję i działanie w organizmie. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące procesów farmakokinetycznych tego leku, obejmujących wchłanianie, dystrybucję, metabolizm oraz eliminację.1

Wchłanianie

Po podaniu doustnym ibuprofen ulega szybkiemu i skutecznemu wchłanianiu. Proces ten rozpoczyna się częściowo w żołądku i kontynuowany jest w jelicie cienkim. Ta dwufazowość wchłaniania zapewnia efektywne przyswajanie substancji czynnej. Kinetyka wchłaniania charakteryzuje się osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu po upływie 1-2 godzin od momentu przyjęcia leku.2

Dystrybucja

Ibuprofen charakteryzuje się stosunkowo krótkim okresem półtrwania w surowicy, wynoszącym około 2 godzin. Istotną cechą leku jest jego bardzo wysoki stopień wiązania z białkami osocza, sięgający około 99%. Ten wysoki stopień wiązania z białkami wpływa na farmakokinetykę i farmakodynamikę substancji, determinując między innymi jej biodostępność oraz interakcje z innymi lekami.3

Metabolizm

Biotransformacja ibuprofenu zachodzi głównie w wątrobie, gdzie lek podlega procesom przekształcania do dwóch głównych metabolitów. Należy podkreślić, że powstałe metabolity nie wykazują aktywności farmakologicznej, co jest istotne z punktu widzenia profilu bezpieczeństwa leku oraz przewidywalności jego działania terapeutycznego.4

Eliminacja

Metabolity ibuprofenu ulegają wydalaniu z organizmu dwiema głównymi drogami. Pierwszą i dominującą drogą jest wydalanie nerkowe, gdzie metabolity występują zarówno w postaci wolnej, jak i sprzężonej. Tą samą drogą wydalany jest również niemetabolizowany ibuprofen (wolny lub sprzężony). Drugą, znacznie mniej istotną drogą eliminacji jest wydalanie z żółcią, które ma bardzo marginalne znaczenie. Całkowite usunięcie ibuprofenu z organizmu następuje w ciągu 24 godzin od momentu podania.5

Zależności farmakokinetyczne związane z wiekiem

Badania farmakokinetyczne ibuprofenu wykazały, że wiek pacjenta nie wpływa znacząco na profil farmakokinetyczny leku. W szczególności u osób w podeszłym wieku nie zaobserwowano istotnych klinicznie zmian w parametrach farmakokinetycznych w porównaniu z młodszymi grupami wiekowymi. Jest to ważna obserwacja z punktu widzenia stosowania ibuprofenu w geriatrii, gdzie często nie ma konieczności modyfikacji dawkowania wyłącznie ze względu na zaawansowany wiek pacjenta, o ile nie występują inne czynniki wpływające na farmakokinetykę leku.6

Parametry farmakokinetyczne ibuprofenu w tabletkach powlekanych

Parametr farmakokinetyczny Wartość/charakterystyka
Postać farmaceutyczna Tabletki powlekane
Zawartość substancji czynnej 400 mg ibuprofenu
Proces wchłaniania Szybkie i dobre wchłanianie (żołądek i jelito cienkie)
Czas osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) 1-2 godziny
Okres półtrwania (T1/2) Około 2 godziny
Wiązanie z białkami osocza Około 99%
Główne miejsce metabolizmu Wątroba
Aktywność metabolitów Nieaktywne
Główna droga eliminacji Nerki
Czas całkowitej eliminacji 24 godziny
Wpływ wieku na farmakokinetykę Brak istotnych różnic u osób starszych
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl