ból okolicy lędźwiowo-krzyżowej
Wskazanie

Ból okolicy lędźwiowo-krzyżowej (ból dolnej części pleców) to powszechny problem, który dotyka nawet 80% populacji przynajmniej raz w życiu. Najczęściej ma charakter mechaniczny i związany jest z przeciążeniem mięśniowo-więzadłowym, dyskopatią, zmianami zwyrodnieniowymi kręgosłupa lub zespołem mięśniowo-powięziowym. Rzadziej przyczyną mogą być poważniejsze schorzenia jak złamania, infekcje, nowotwory czy choroby zapalne.

W leczeniu bólu okolicy lędźwiowo-krzyżowej stosuje się podejście wielokierunkowe. W pierwszej linii zalecane są niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) jak Ibuprom, Nurofen, Diclac, Diclofen, Naproxen. W przypadku silniejszego bólu wykorzystuje się paracetamol (Panadol, Apap) lub tramadol (Tramal, Poltram). Przy bólu ostrym pomocne są miorelaksanty jak Mydocalm, Myolastan czy Relaxnil. W leczeniu bólu przewlekłego zastosowanie znajdują też leki przeciwdepresyjne (Amitryptylina) oraz przeciwpadaczkowe (Pregabalina – Lyrica, Gabapentyna – Neurontin).

Największe trudności w leczeniu bólu okolicy lędźwiowo-krzyżowej wiążą się z jego złożoną, często wieloczynnikową etiologią oraz tendencją do nawrotów i chronizacji. Wyzwaniem jest właściwa diagnostyka różnicowa, gdyż objawy mogą być podobne przy różnych schorzeniach. Problemem jest też nadużywanie leków przeciwbólowych, które może prowadzić do działań niepożądanych, w tym uszkodzenia przewodu pokarmowego, nerek czy wątroby. Kluczowym elementem skutecznej terapii jest kompleksowe podejście obejmujące nie tylko farmakoterapię, ale także fizjoterapię, edukację pacjenta oraz modyfikację stylu życia.

Istotnym aspektem leczenia, często zaniedbywanym, jest profilaktyka nawrotów poprzez wzmacnianie mięśni głębokich tułowia, poprawę ergonomii pracy oraz redukcję masy ciała u pacjentów z nadwagą. W przypadkach opornych na leczenie zachowawcze stosuje się procedury inwazyjne jak blokady, neuromodulację czy w ostateczności leczenie operacyjne.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl