Właściwości farmakokinetyczne
Ibum Supermax 600 mg

Farmakokinetyka ibuprofenu w postaci kapsułek miękkich IBUM SUPERMAX charakteryzuje się szybkim uwalnianiem substancji czynnej w kwaśnym środowisku żołądka, co umożliwia efektywne i szybkie wchłanianie z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest w czasie 60-120 minut po podaniu doustnym. Ibuprofen wykazuje bardzo wysokie wiązanie z białkami osocza (~99%), co wpływa na jego dystrybucję, w tym penetrację do płynu maziowego, istotną dla działania przeciwzapalnego. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, prowadząc do powstania dwóch nieaktywnych metabolitów, które wraz z niezmienionym lekiem są eliminowane przez nerki.

Właściwości farmakokinetyczne leku IBUM SUPERMAX (600 mg, kapsułki, miękkie)

Farmakokinetyka ibuprofenu, substancji czynnej leku IBUM SUPERMAX, obejmuje procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji z organizmu. Szczególna postać farmaceutyczna – kapsułka miękka zawierająca roztwór ibuprofenu – wpływa na charakterystykę tych procesów.1

Wchłanianie ibuprofenu

Ibuprofen w postaci kapsułek miękkich IBUM SUPERMAX charakteryzuje się specyficznym mechanizmem uwalniania. Po doustnym podaniu żelatynowa kapsułka ulega rozpadowi w kwaśnym środowisku soku żołądkowego, co prowadzi do uwolnienia roztworu ibuprofenu. Ta postać leku pozwala na szybkie wchłanianie substancji czynnej.2

Ibuprofen jest dobrze wchłaniany z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie ibuprofenu w osoczu krwi (Cmax) osiągane jest relatywnie szybko, w ciągu 60-120 minut od momentu przyjęcia leku.3

Dystrybucja w organizmie

Po wchłonięciu ibuprofen ulega dystrybucji w organizmie. Charakterystyczną cechą tej substancji jest bardzo wysokie wiązanie z białkami osocza, sięgające około 99%. Ta właściwość wpływa znacząco na biodostępność leku, jego dystrybucję do tkanek oraz potencjalne interakcje z innymi lekami.4

Ibuprofen przenika do płynu maziowego, co ma istotne znaczenie dla jego działania przeciwzapalnego w obrębie stawów i tkanek okołostawowych.5

Metabolizm ibuprofenu

Biotransformacja ibuprofenu zachodzi głównie w wątrobie. W procesie metabolizmu powstają dwa główne nieaktywne metabolity, które nie wykazują działania farmakologicznego. Metabolity te mogą występować w organizmie w formie wolnej lub w postaci koniugatów, które następnie wraz z częścią niezmienionego ibuprofenu są wydalane przez nerki.6

Eliminacja z organizmu

Proces wydalania ibuprofenu przez nerki charakteryzuje się szybkością i kompletnością. Okres półtrwania (T1/2) w fazie eliminacji wynosi około 2 godziny, co kwalifikuje ibuprofen do leków o stosunkowo krótkim czasie działania.7

Farmakokinetyka w grupach szczególnych

W badaniach farmakokinetycznych nie wykazano istotnych różnic w zakresie właściwości farmakokinetycznych ibuprofenu u pacjentów w podeszłym wieku w porównaniu do młodszych dorosłych. Oznacza to, że standardowe dawkowanie może być stosowane u osób starszych, o ile nie występują u nich inne czynniki wymagające modyfikacji dawki (np. zaburzenia czynności nerek lub wątroby).8

Parametr farmakokinetyczny Wartość Uwagi
Wchłanianie Dobre z przewodu pokarmowego Szybkie uwolnienie z kapsułki miękkiej w środowisku żołądka
Czas osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) 60-120 minut Po podaniu doustnym
Wiązanie z białkami osocza ~99% Bardzo wysokie wiązanie
Metabolizm Wątrobowy Dwa główne nieaktywne metabolity
Okres półtrwania (T1/2) ~2 godziny Względnie krótki
Eliminacja Nerkowa Szybka i całkowita
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl