Właściwości farmakokinetyczne
Flegtac ORO 4 mg

Lek Flegtac ORO zawiera 4 mg bromoheksyny chlorowodorku w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, charakteryzując się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu około 1 godziny po podaniu. Substancja czynna wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (95-99%) oraz dobrą penetrację do tkanek, w tym przez barierę krew-mózg i łożysko, co jest istotne przy stosowaniu u kobiet w ciąży. Biodostępność po podaniu doustnym wynosi około 20%, co wynika z intensywnego metabolizmu wątrobowego i efektu pierwszego przejścia. Ambroksol, aktywny metabolit bromoheksyny, przyczynia się do działania terapeutycznego leku.

Właściwości farmakokinetyczne leku Flegtac ORO

Lek Flegtac ORO zawierający 4 mg bromoheksyny chlorowodorku w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej charakteryzuje się określonym profilem farmakokinetycznym, obejmującym procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji substancji czynnej w organizmie. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis tych właściwości, istotnych z punktu widzenia praktyki klinicznej.1

Wchłanianie

Chlorowodorek bromoheksyny charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Stężenie maksymalne substancji czynnej w osoczu krwi osiągane jest stosunkowo szybko – już po około 1 godzinie od momentu przyjęcia leku.2

Dystrybucja

Po wchłonięciu bromoheksyna wykazuje bardzo dobre przenikanie do tkanek organizmu. Substancja czynna charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, który wynosi 95-99%. Ta właściwość ma istotny wpływ na biodostępność wolnej frakcji leku i jego działanie terapeutyczne. Ważną cechą bromoheksyny jest zdolność do przechodzenia przez barierę krew-mózg, co może mieć znaczenie dla jej działania ogólnoustrojowego. Ponadto bromoheksyna przenika również przez łożysko, co należy uwzględnić przy stosowaniu u kobiet w ciąży.3

Metabolizm

Bromoheksyna podlega intensywnemu metabolizmowi w wątrobie, gdzie zachodzi zjawisko efektu pierwszego przejścia. Ten proces ma znaczący wpływ na biodostępność leku, która po podaniu doustnym wynosi około 20%. Jest to istotna informacja z punktu widzenia ustalania dawkowania terapeutycznego. Warto podkreślić, że jednym z metabolitów bromoheksyny jest ambroksol, który wykazuje aktywność farmakologiczną i przyczynia się do efektu terapeutycznego.4

Eliminacja

Wydalanie bromoheksyny z organizmu odbywa się głównie drogą nerkową. Około 85-90% podanej dawki jest wydalane z moczem, przy czym substancja czynna jest wydalana w postaci metabolitów, a nie w formie niezmienionej. Biologiczny okres półtrwania bromoheksyny jest stosunkowo długi i wynosi od 13 do 40 godzin. Ta właściwość ma znaczenie przy ustalaniu częstotliwości dawkowania leku.5

Parametr farmakokinetyczny Wartość/charakterystyka
Wchłanianie Szybkie wchłanianie z przewodu pokarmowego
Czas osiągnięcia stężenia maksymalnego Około 1 godzina po podaniu doustnym
Wiązanie z białkami osocza 95-99%
Przenikanie przez barierę krew-mózg Tak
Przenikanie przez łożysko Tak
Biodostępność po podaniu doustnym Około 20%
Metabolizm Wątrobowy (efekt pierwszego przejścia)
Główny aktywny metabolit Ambroksol
Główna droga eliminacji Nerkowa (85-90% dawki)
Biologiczny okres półtrwania 13-40 godzin
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl