Właściwości farmakodynamiczne
Faxolet ER 75 mg

Faxolet ER zawiera chlorowodorek wenlafaksyny w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu dostępnych w dawkach 37,5 mg, 75 mg i 150 mg, klasyfikowany jako lek przeciwdepresyjny z grupy innych leków przeciwdepresyjnych (kod ATC: N06AX16). Mechanizm działania opiera się na hamowaniu zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny oraz słabym hamowaniu wychwytu dopaminy, co prowadzi do zwiększenia aktywności tych neuroprzekaźników w OUN. Wenlafaksyna i jej aktywny metabolit O-demetylowenlafaksyna (ODV) wykazują podobne właściwości farmakodynamiczne, nie wykazując jednocześnie powinowactwa do receptorów muskarynowych, cholinergicznych, H1-histaminowych, α1-adrenergicznych, opioidowych ani benzodiazepinowych, co ogranicza ryzyko działań niepożądanych typowych dla innych leków przeciwdepresyjnych. Ponadto, wenlafaksyna nie hamuje monoaminooksydazy (MAO), co ma istotne znaczenie kliniczne.

Właściwości farmakodynamiczne leku Faxolet ER

Faxolet ER zawiera wenlafaksynę w postaci chlorowodorku wenlafaksyny, dostępną w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 37,5 mg, 75 mg i 150 mg. Lek należy do grupy farmakoterapeutycznej: inne leki przeciwdepresyjne, kod ATC: N 06 AX 16.1

Mechanizm działania

Przeciwdepresyjne działanie wenlafaksyny wynika z wzmocnienia aktywności neuroprzekaźników w ośrodkowym układzie nerwowym. Badania niekliniczne wykazały, że wenlafaksyna oraz jej aktywny metabolit O-demetylowenlafaksyna (ODV) działają jako inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny. Dodatkowo, wenlafaksyna wykazuje słabe właściwości hamujące wychwyt zwrotny dopaminy.2

Zarówno wenlafaksyna, jak i ODV zmniejszają odpowiedź β-adrenergiczną po podaniu jednorazowym (pojedyncza dawka) oraz po podaniu przewlekłym. Oba związki wykazują bardzo podobne działanie w odniesieniu do ich całkowitego wpływu na wychwyt zwrotny neuroprzekaźników i wiązanie z receptorami.3

Powinowactwo do receptorów

Wenlafaksyna praktycznie nie wykazuje powinowactwa do receptorów muskarynowych, cholinergicznych, H1-histaminowych i α1-adrenergicznych w mózgu szczura in vitro. Ta cecha jest istotna klinicznie, ponieważ aktywność farmakologiczna tych receptorów może być związana z różnymi działaniami niepożądanymi leków przeciwdepresyjnych, takimi jak działanie antycholinergiczne, uspokajające oraz wpływ na układ sercowo-naczyniowy.4

Ważną cechą farmakodynamiczną wenlafaksyny jest brak zdolności hamowania monoaminooksydazy (MAO). W badaniach in vitro stwierdzono również, że wenlafaksyna praktycznie nie wykazuje powinowactwa do receptorów opioidowych ani benzodiazepinowych.5

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Epizody dużej depresji

Skuteczność wenlafaksyny w leczeniu epizodów dużej depresji została potwierdzona w szeregu badań klinicznych:

  • Wenlafaksyna o natychmiastowym uwalnianiu – pięć randomizowanych, z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanych placebo badań krótkoterminowych (4-6 tygodni) z zastosowaniem zmiennych dawek do 375 mg na dobę6
  • Wenlafaksyna o przedłużonym uwalnianiu – dwa kontrolowane placebo, krótkoterminowe badania (8 lub 12 tygodni) z zastosowaniem zmiennych dawek od 75 do 225 mg na dobę7

Przeprowadzono również badania długoterminowe potwierdzające skuteczność wenlafaksyny:

  • Badanie z udziałem dorosłych pacjentów ambulatoryjnych, którzy w 8-tygodniowym otwartym badaniu zareagowali na leczenie wenlafaksyną o przedłużonym uwalnianiu (75, 150 lub 225 mg). Pacjenci zostali zrandomizowani i kontynuowali przyjmowanie tej samej dawki wenlafaksyny o przedłużonym uwalnianiu lub placebo przez okres do 26 tygodni w celu przeprowadzenia obserwacji nawrotów choroby.8
  • Badanie potwierdzające skuteczność wenlafaksyny w zapobieganiu nawrotom epizodów depresyjnych przez okres 12 miesięcy. Było to kontrolowane placebo badanie z podwójnie ślepą próbą u dorosłych pacjentów ambulatoryjnych z zaburzeniami depresyjnymi nawracającymi, którzy zareagowali podczas ostatniego epizodu depresji na leczenie wenlafaksyną (od 100 do 200 mg na dobę, wg schematu dwa razy na dobę).9

Uogólnione zaburzenia lękowe

Skuteczność wenlafaksyny w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu w leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD) została potwierdzona w następujących badaniach z udziałem dorosłych pacjentów ambulatoryjnych:

  • Dwa 8-tygodniowe kontrolowane placebo badania z zastosowaniem stałych dawek (od 75 do 225 mg na dobę)10
  • Jedno 6-miesięczne kontrolowane placebo badanie z zastosowaniem stałych dawek (od 75 do 225 mg na dobę)11
  • Jedno 6-miesięczne kontrolowane placebo badanie z zastosowaniem zmiennych dawek (37,5, 75 i 150 mg na dobę)12

Należy zaznaczyć, że chociaż istnieją dowody potwierdzające nadrzędność dawki 37,5 mg na dobę nad placebo, dawka ta nie była za każdym razem tak skuteczna, jak większe dawki.13

Fobia społeczna

Skuteczność wenlafaksyny w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu w leczeniu fobii społecznej została potwierdzona w następujących badaniach z udziałem dorosłych pacjentów ambulatoryjnych:

  • Cztery 12-tygodniowe, wieloośrodkowe, kontrolowane placebo badania z podwójnie ślepą próbą, z grupą kontrolną, z zastosowaniem zmiennych dawek14
  • Jedno 6-miesięczne, kontrolowane placebo badanie z podwójnie ślepą próbą z grupą kontrolną z zastosowaniem stałych/zmiennych dawek15

We wszystkich badaniach pacjenci otrzymywali dawki w zakresie od 75 do 225 mg na dobę. Badanie trwające 6 miesięcy nie wykazało wyższej skuteczności w grupie pacjentów stosującej dawki od 150 do 225 mg na dobę w porównaniu z grupą przyjmującą dawkę 75 mg na dobę.16

Lęk napadowy

Skuteczność wenlafaksyny w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu w leczeniu lęku napadowego została potwierdzona w następujących badaniach:

  • Dwa 12-tygodniowe, wieloośrodkowe, kontrolowane placebo badania z podwójnie ślepą próbą u dorosłych pacjentów ambulatoryjnych z lękiem napadowym z lub bez towarzyszącej agorafobii. Dawkowanie rozpoczynano od 37,5 mg na dobę przez 7 dni, a następnie stosowano dawki stałe:
    • 75-150 mg na dobę w jednym badaniu
    • 75-225 mg na dobę w drugim badaniu17
  • Jedno długotrwałe badanie z podwójnie ślepą próbą kontrolowane placebo z grupą kontrolną u dorosłych pacjentów ambulatoryjnych, którzy zareagowali na leczenie fazy otwartej. W tym badaniu oceniano długotrwałe bezpieczeństwo stosowania, skuteczność i zapobieganie nawrotom. Pacjenci kontynuowali przyjmowanie takich samych dawek wenlafaksyny o przedłużonym uwalnianiu, jak na końcu fazy otwartej (75, 150 lub 225 mg).18

Elektrofizjologia serca

W szczegółowym badaniu dotyczącym odstępu QTc z udziałem zdrowych ochotników wenlafaksyna stosowana w ponadterapeutycznej dawce dobowej 450 mg (podawana w dawce po 225 mg dwa razy na dobę) nie powodowała klinicznie istotnego wydłużenia odstępu QT.19

Jednakże po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano przypadki wydłużenia odstępu QTc i(lub) częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes (TdP) oraz arytmii komorowej, zwłaszcza po przedawkowaniu lub u pacjentów z innymi czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QTc/TdP.20

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl