Przedawkowanie leku Faxolet ER

Przedawkowanie wenlafaksyny, substancji czynnej zawartej w preparacie Faxolet ER (dostępnym w dawkach 37,5 mg, 75 mg i 150 mg w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu), stanowi poważny stan kliniczny, który może prowadzić do szeregu niebezpiecznych powikłań, włącznie ze zgonem. W praktyce klinicznej odnotowano przypadki śmiertelnego przedawkowania wenlafaksyny, szczególnie w sytuacjach, gdy lek był przyjmowany jednocześnie z alkoholem i/lub innymi produktami leczniczymi.¹

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie wenlafaksyny charakteryzuje się szerokim spektrum objawów klinicznych, które mogą wystąpić w różnym nasileniu w zależności od przyjętej dawki. Najczęściej raportowane objawy obejmują: tachykardię, zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), rozszerzenie źrenic, drgawki oraz wymioty.²

W obrazie klinicznym przedawkowania wenlafaksyny mogą występować również istotne zmiany elektrokardiograficzne, takie jak: wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS, a także groźna dla życia tachykardia komorowa. Dodatkowo obserwuje się bradykardię, niedociśnienie tętnicze, hipoglikemię, zawroty głowy, a w skrajnych przypadkach może dojść do zgonu.³

Należy podkreślić, że objawy ciężkiego zatrucia mogą pojawić się u dorosłych pacjentów już po przyjęciu około 3 gramów wenlafaksyny.⁴

Ryzyko śmiertelności przy przedawkowaniu

Badania retrospektywne wskazują na zwiększone ryzyko zgonu w przypadku przedawkowania wenlafaksyny w porównaniu do leków przeciwdepresyjnych z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Jednakże ryzyko to jest niższe niż w przypadku przedawkowania trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych.⁵

Analizy epidemiologiczne wykazały, że pacjenci leczeni wenlafaksyną często wykazują większe obciążenie czynnikami ryzyka samobójczego w porównaniu do pacjentów przyjmujących leki z grupy SSRI. Należy jednak zauważyć, że nie jest jednoznacznie określone, w jakim stopniu zwiększone ryzyko zgonu wynika bezpośrednio z toksyczności wenlafaksyny po przedawkowaniu, a w jakim jest związane z innymi cechami charakterystycznymi dla populacji pacjentów leczonych tym lekiem.⁶

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku ciężkiego zatrucia wenlafaksyną konieczne może być wdrożenie złożonego leczenia ratunkowego oraz ścisłego monitorowania parametrów życiowych. W razie podejrzenia przedawkowania leku Faxolet ER zaleca się natychmiastowy kontakt z właściwym regionalnym ośrodkiem toksykologii lub specjalistą ds. leczenia zatruć.⁷

Podstawowe postępowanie obejmuje leczenie wspomagające i objawowe. Szczególnie istotne jest monitorowanie rytmu serca oraz innych kluczowych parametrów życiowych. Jeżeli istnieje ryzyko zachłyśnięcia, nie zaleca się wywoływania wymiotów. W przypadkach, gdy od momentu przyjęcia leku upłynął krótki czas, wskazane może być płukanie żołądka. Dodatkowo, zastosowanie węgla aktywowanego może przyczynić się do zmniejszenia wchłaniania substancji czynnej.⁸

Metody takie jak wymuszona diureza, dializa, hemoperfuzja czy transfuzja wymienna prawdopodobnie nie będą skuteczne w usuwaniu wenlafaksyny z organizmu. Co więcej, nie jest znane swoiste antidotum dla wenlafaksyny, co dodatkowo komplikuje postępowanie terapeutyczne w przypadkach przedawkowania.⁹

Tabela objawów przedawkowania