Dawkowanie i sposób podawania
Exferana 90 mg
Exferana (deferazyroks) jest dostępna w tabletkach powlekanych o dawkach 90 mg, 180 mg i 360 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do masy ciała pacjenta (dawka obliczana w mg/kg mc.). Leczenie należy rozpoczynać po przetoczeniu około 20 jednostek koncentratu krwinek czerwonych (KKCz), odpowiadających około 100 ml/kg mc., lub przy stwierdzonym przewlekłym obciążeniu żelazem (ferrytyna >1000 µg/l). Maksymalna dawka dobowa wynosi 28 mg/kg mc. Zalecane dawkowanie różni się w zależności od sytuacji klinicznej: np. 14 mg/kg mc./dobę jako dawka początkowa u większości pacjentów, z możliwością modyfikacji co 3-6 miesięcy o 3,5-7 mg/kg mc. w zależności od poziomu ferrytyny (wzrost dawki przy ferrytynie >2500 µg/l, redukcja przy <1000 µg/l). U pacjentów pediatrycznych (2-17 lat) stosuje się te same zasady dawkowania, z dodatkowym monitorowaniem rozwoju co 12 miesięcy. W przypadku zmiany z tabletek do sporządzania zawiesiny na tabletki powlekane dawka powinna być zmniejszona o 30% ze względu na wyższą biodostępność.
Dawkowanie i sposób podawania leku Exferana
Exferana (deferazyroks) jest dostępna w postaci tabletek powlekanych o trzech różnych mocach: 90 mg, 180 mg i 360 mg. Każda z tabletek ma charakterystyczny wygląd i oznakowanie, co ułatwia ich identyfikację. Leczenie tym produktem leczniczym powinno być rozpoczynane i prowadzone wyłącznie przez lekarzy posiadających doświadczenie w leczeniu pacjentów z przewlekłym obciążeniem żelazem.1
Warunki rozpoczęcia terapii
Terapię produktem Exferana należy rozpocząć po przetoczeniu pacjentowi około 20 jednostek koncentratu krwinek czerwonych (KKCz), co odpowiada około 100 ml/kg masy ciała. Alternatywnie, leczenie można również rozpocząć przy potwierdzonym klinicznie przewlekłym obciążeniu żelazem, którego wskaźnikiem może być np. stężenie ferrytyny w surowicy przekraczające 1000 µg/l.Cel terapii chelatującej
Głównym celem stosowania terapii chelatującej żelazo jest usunięcie z organizmu żelaza wprowadzonego podczas transfuzji krwi oraz, jeśli to konieczne, zmniejszenie już istniejącego obciążenia żelazem. Podczas prowadzenia terapii chelatującej należy zachować szczególną ostrożność u wszystkich pacjentów, aby zminimalizować ryzyko nadmiernej chelatacji.3 Dawkę produktu Exferana należy obliczyć w mg/kg masy ciała, a następnie zaokrąglić do najbliższej wartości, którą można podać w całych tabletkach. Jest to szczególnie istotne, ponieważ preparat jest dostępny w trzech różnych mocach (90 mg, 180 mg i 360 mg), co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do potrzeb pacjenta.4 Należy zwrócić uwagę, że deferazyroks w postaci tabletek powlekanych charakteryzuje się większą biodostępnością w porównaniu z deferazyroksem w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej. Przy zmianie terapii z tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej na tabletki powlekane, dawka tabletek powlekanych powinna być o 30% mniejsza niż dawka tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej. Otrzymaną wartość należy zaokrąglić do najbliższej całej tabletki.5 Poniższa tabela przedstawia zalecane dawkowanie produktu Exferana w leczeniu obciążenia żelazem spowodowanego transfuzjami krwi. Tabela uwzględnia różne sytuacje kliniczne i parametry laboratoryjne, które determinują wybór odpowiedniej dawki leku.6 Zmniejszanie dawki: o 3,5-7 mg/kg mc. gdy ferrytyna <1000 µg/l Parametry nerkowe i wątrobowe: co miesiąc przez pierwszy miesiąc, następnie co 3 miesiące Dodatkowo: ocena rozwoju co rok Parametry nerkowe i wątrobowe: częściej przy wyższych dawkach W przypadku stosowania deferazyroksu w postaci tabletek powlekanych, maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 28 mg/kg masy ciała. Należy pamiętać, że przekraczanie tej dawki wiąże się ze zwiększonym ryzykiem działań niepożądanych i wymaga szczególnie uważnego monitorowania pacjenta.7 U dzieci i młodzieży w wieku od 2 do 17 lat z obciążeniem żelazem spowodowanym transfuzjami krwi stosuje się takie same zasady dawkowania jak u dorosłych. Należy jednak pamiętać o monitorowaniu rozwoju i przyrostu masy ciała pacjentów pediatrycznych co 12 miesięcy. U pacjentów tych konieczne jest również dokładniejsze monitorowanie parametrów biochemicznych ze względu na potencjalny wpływ leku na rozwijający się organizm.8 U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy rozważyć zmniejszenie dawki początkowej o 50% oraz prowadzić ścisłe monitorowanie parametrów nerkowych. Nie zaleca się stosowania deferazyroksu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz u pacjentów z końcowym stadium niewydolności nerek.9 U pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) stosuje się te same zasady dawkowania co u młodszych dorosłych. Jednakże ze względu na większe prawdopodobieństwo występowania chorób współistniejących oraz przyjmowania innych leków, wskazane jest ściślejsze monitorowanie tych pacjentów pod kątem działań niepożądanych.10 Tabletki powlekane Exferana należy przyjmować raz na dobę, najlepiej o tej samej porze każdego dnia. Tabletki można przyjmować na czczo lub z lekkim posiłkiem. Tabletki należy połykać w całości, popijając wystarczającą ilością wody. W przypadku pacjentów, którzy nie są w stanie połknąć całych tabletek, tabletki powlekane Exferana można rozkruszyć i podać, posypując nimi miękki pokarm, np. jogurt lub mus jabłkowy. Dawkę należy spożyć natychmiast i w całości, nie przechowując jej do późniejszego użycia.11 Zaleca się comiesięczne monitorowanie stężenia ferrytyny w surowicy krwi i dostosowywanie dawki deferazyroksu w oparciu o tendencje w stężeniu ferrytyny. Zmiany dawki powinny być dokonywane stopniowo o 3,5-7 mg/kg masy ciała, w zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta i celów terapeutycznych.12 Podczas terapii produktem Exferana wymagane jest regularne monitorowanie:13 W przypadku wystąpienia nieprawidłowości w wynikach badań laboratoryjnych lub objawów klinicznych wskazujących na działania niepożądane, należy natychmiast rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia.14Obliczanie dawki
Biodostępność tabletek powlekanych
Schemat dawkowania Exferana w leczeniu obciążenia żelazem
Sytuacja kliniczna
Dawka początkowa
Dawki dostosowawcze i dawki podtrzymujące
Monitorowanie
Rozpoczęcie terapii po przetoczeniu około 20 jednostek KKCz
14 mg/kg mc./dobę
Zwiększanie dawki: co 3-6 miesięcy o 3,5-7 mg/kg mc. jeśli ferrytyna >2500 µg/l
Ferrytyna w surowicy: co miesiąc
Pacjenci dobrze kontrolowani na deferoksaminą
Jedna trzecia dawki deferoksaminny (np. 21 mg/kg mc./dobę deferoksaminny = 7 mg/kg mc./dobę deferazyroksu)
Jak powyżej, w zależności od poziomu ferrytyny
Jak powyżej
Pacjenci pediatryczni (2-17 lat) z obciążeniem żelazem po transfuzjach
14 mg/kg mc./dobę
Jak u dorosłych
Ferrytyna w surowicy: co miesiąc
Pacjenci z wysokim obciążeniem żelazem
21 mg/kg mc./dobę
Zwiększanie: do 28 mg/kg mc. jeśli brak kontroli przy 21 mg/kg mc.
Ferrytyna w surowicy: co miesiąc
Pacjenci ze stężeniem ferrytyny <1000 µg/l
7 mg/kg mc./dobę
Rozważenie przerwania leczenia gdy ferrytyna <300 µg/l
Ferrytyna w surowicy: co miesiąc
Maksymalna zalecana dawka
Szczególne grupy pacjentów
Pacjenci pediatryczni
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Pacjenci w podeszłym wieku
Sposób podawania
Dostosowanie dawki podczas leczenia
Monitorowanie podczas leczenia
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania