Dawkowanie i sposób podawania leku Entecavir Synoptis – informacje ogólne

Leczenie produktem Entecavir Synoptis powinno być inicjowane przez specjalistę posiadającego doświadczenie w prowadzeniu terapii przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B. Dawkowanie leku zależy od kilku kluczowych czynników, w tym od historii wcześniejszego leczenia analogami nukleozydów, obecności mutacji warunkujących oporność na lamiwudynę oraz stanu klinicznego pacjenta, szczególnie w kontekście wydolności wątroby¹.

Pacjenci dorośli z wyrównaną czynnością wątroby

W przypadku pacjentów nieleczonych wcześniej analogami nukleozydów, zalecana dawka produktu Entecavir Synoptis wynosi 0,5 mg raz na dobę. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków – zarówno przed, jak i po jedzeniu².

Natomiast u pacjentów nie odpowiadających na leczenie lamiwudyną (to znaczy z utrzymującą się wiremią podczas terapii lamiwudyną lub z potwierdzoną obecnością mutacji warunkujących oporność na lamiwudynę [LVDr]), dawkowanie jest odmienne. W tej grupie zalecana dawka dla osób dorosłych wynosi 1 mg raz na dobę. Istotne jest, aby lek podawać na czczo – ponad 2 godziny przed posiłkiem lub ponad 2 godziny po posiłku³.

Jeżeli u pacjenta stwierdzono obecność mutacji warunkujących oporność na lamiwudynę (LVDr), należy rozważyć leczenie skojarzone entekawirem z innym lekiem przeciwwirusowym, który nie wykazuje oporności krzyżowej z lamiwudyną i entekawirem, zamiast stosowania entekawiru w monoterapii⁴.

Pacjenci dorośli z niewyrównaną czynnością wątroby

Pacjenci z niewyrównaną czynnością wątroby wymagają większej dawki leku. W tej grupie zalecane jest podawanie 1 mg entekawiru raz na dobę, a lek powinien być przyjmowany na czczo – ponad 2 godziny przed posiłkiem lub ponad 2 godziny po posiłku⁵.

Czas trwania leczenia entekawirem

Optymalny czas terapii produktem Entecavir Synoptis nie został jednoznacznie określony. Decyzje dotyczące zakończenia leczenia powinny uwzględniać status serologiczny pacjenta i odpowiedź wirusologiczną⁶.

U dorosłych pacjentów z dodatnim wynikiem oznaczenia HBeAg leczenie należy prowadzić przez co najmniej 12 miesięcy po uzyskaniu serokonwersji HBe. Jest ona definiowana jako zanik HBeAg i DNA HBV oraz pojawienie się przeciwciał anty-HBe w dwóch kolejnych próbkach surowicy pobranych w odstępie minimum 3-6 miesięcy. Alternatywnie, leczenie może być kontynuowane do uzyskania serokonwersji HBs lub do stwierdzenia zaniku skuteczności terapii⁷.

U dorosłych pacjentów z ujemnym wynikiem oznaczenia HBeAg terapię należy kontynuować co najmniej do momentu uzyskania serokonwersji HBs lub do stwierdzenia utraty skuteczności leczenia⁸.

Przy przedłużonej terapii, trwającej ponad 2 lata, zaleca się regularną ocenę kliniczną w celu potwierdzenia, że wybrany schemat leczenia pozostaje odpowiedni dla danego pacjenta⁹.

Należy zaznaczyć, że u pacjentów z niewyrównaną czynnością wątroby lub marskością wątroby nie zaleca się przerywania leczenia¹⁰.

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Produkt Entecavir Synoptis jest dostępny w postaci tabletek powlekanych 0,5 mg, umożliwiających odpowiednie dawkowanie u dzieci i młodzieży. Dla dawek poniżej 0,5 mg może być konieczne zastosowanie entekawiru w postaci roztworu doustnego¹¹.

Decyzja o rozpoczęciu leczenia entekawiru u dzieci i młodzieży powinna być podejmowana po dokładnym rozważeniu indywidualnych potrzeb pacjenta, z uwzględnieniem aktualnych wytycznych dotyczących leczenia pediatrycznego, a także danych histologicznych. Należy starannie rozważyć stosunek korzyści wynikających z długotrwałej supresji wirusologicznej do potencjalnych zagrożeń związanych z przedłużoną terapią, w tym ryzyka rozwoju opornego wirusa zapalenia wątroby typu B¹².

Przed rozpoczęciem leczenia u dzieci i młodzieży z wyrównaną czynnością wątroby i przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B wymagane jest spełnienie określonych warunków:

• U pacjentów z dodatnim wynikiem oznaczenia antygenu HBeAg – aktywność AlAT w surowicy powinna być trwale podwyższona przez co najmniej 6 miesięcy przed rozpoczęciem leczenia¹³
• U pacjentów z ujemnym wynikiem oznaczenia antygenu HBeAg – aktywność AlAT w surowicy powinna być trwale podwyższona przez co najmniej 12 miesięcy przed rozpoczęciem leczenia¹⁴

Dawkowanie w populacji pediatrycznej zależy od masy ciała pacjenta:

• Dzieciom i młodzieży o masie ciała co najmniej 32,6 kg należy podawać dobową dawkę w postaci jednej tabletki 0,5 mg, niezależnie od posiłków¹⁵
• U pacjentów o masie ciała mniejszej niż 32,6 kg należy sprawdzić dostępność entekawiru w postaci roztworu doustnego¹⁶

Produkt Entecavir Synoptis nie jest zalecany dla dzieci o masie ciała mniejszej niż 32,6 kg, ponieważ nie można uzyskać odpowiedniego dostosowania dawki. U tych pacjentów oraz u osób, które nie mogą połykać tabletek, zaleca się sprawdzenie dostępności entekawiru w postaci roztworu doustnego¹⁷.

Entekawiru nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 2 lat i o masie ciała mniejszej niż 10 kg, ponieważ bezpieczeństwo i skuteczność leku w tej populacji nie zostały ustalone¹⁸.

Czas trwania leczenia dzieci i młodzieży

Podobnie jak w przypadku dorosłych, optymalny czas leczenia u dzieci i młodzieży nie został jednoznacznie określony. Zgodnie z aktualnymi wytycznymi, zakończenie terapii można rozważyć w następujących sytuacjach¹⁹:

• U dzieci i młodzieży z dodatnim wynikiem oznaczenia HBeAg – leczenie należy prowadzić przez co najmniej 12 miesięcy po osiągnięciu niewykrywalnego stężenia DNA HBV oraz po serokonwersji HBeAg (zanik HBeAg i pojawienie się przeciwciał anty-HBe w dwóch kolejnych próbkach surowicy pobranych w odstępie co najmniej 3-6 miesięcy) lub do uzyskania serokonwersji HBs, bądź do stwierdzenia zaniku skuteczności leczenia²⁰
• Po zakończeniu leczenia należy regularnie monitorować aktywność AlAT i poziom DNA HBV w surowicy²¹
• U dzieci i młodzieży z ujemnym wynikiem oznaczenia HBeAg – leczenie należy prowadzić do uzyskania serokonwersji HBs lub do zaniku skuteczności leczenia²²

Należy zaznaczyć, że nie badano farmakokinetyki entekawiru u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby²³.

Dawkowanie w grupach specjalnych pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawki związana z wiekiem. Dawkę należy dostosować przede wszystkim do wydolności nerek pacjenta²⁴.

Płeć i rasa

Modyfikacja dawki entekawiru w zależności od płci i rasy pacjenta nie jest konieczna²⁵.

Niewydolność nerek

Klirens entekawiru zmniejsza się wraz ze spadkiem klirensu kreatyniny, co wymaga modyfikacji dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek²⁶.

U pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 50 mL/min, w tym u osób poddawanych hemodializie lub ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD), zaleca się modyfikację dawkowania. Preferowane jest zmniejszenie dawki dobowej entekawiru w postaci roztworu doustnego zgodnie z tabelą poniżej. Alternatywnie, jeśli roztwór doustny nie jest dostępny, dawkę można dostosować zwiększając odstępy pomiędzy kolejnymi podaniami²⁷.

Ze względu na to, że proponowane modyfikacje dawkowania określono na podstawie ekstrapolacji ograniczonej liczby danych, a ich bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały klinicznie ocenione, zaleca się ścisłe monitorowanie odpowiedzi wirusologicznej pacjenta²⁸.

* W przypadku dawek mniejszych niż 0,5 mg, zalecany jest entekawir w postaci roztworu doustnego²⁹.

** U pacjentów poddawanych hemodializie, entekawir należy podawać po zakończeniu zabiegu hemodializy³⁰.

Niewydolność wątroby

U pacjentów z niewydolnością wątroby nie jest konieczna modyfikacja dawki entekawiru³¹.

Sposób podawania

Produkt leczniczy Entecavir Synoptis jest przeznaczony do podawania doustnego³². Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Spożywanie posiłków razem z lekiem zależy od zastosowanej dawki i wskazania klinicznego, jak opisano we wcześniejszych sekcjach.