Przeciwwskazania
Eligard 45 mg 45 mg

Eligard 45 mg zawiera 45 mg octanu leuproreliny (odpowiadającego 41,7 mg leuproreliny) i jest dostępny jako proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Preparat jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet, dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia, pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub pomocnicze oraz u osób po orchidektomii, gdyż nie powoduje dalszego obniżenia stężenia testosteronu. Ponadto, monoterapia Eligard 45 mg jest przeciwwskazana u pacjentów z rakiem prostaty z uciskiem na rdzeń kręgowy lub przerzutami do kręgosłupa. Lekarz powinien również rozważyć odradzenie stosowania u pacjentów z ryzykiem pogorszenia objawów neurologicznych, osteoporozą lub czynnikami ryzyka osteoporozy oraz zaburzeniami układu krążenia, zwłaszcza arytmiami i chorobą niedokrwienną serca.

Przeciwwskazania stosowania leku Eligard 45 mg

Eligard 45 mg to preparat zawierający 45 mg octanu leuproreliny (odpowiadający 41,7 mg leuproreliny), dostępny w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Jak każdy produkt leczniczy, Eligard posiada ściśle określone przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić przed zastosowaniem terapii. 1

Przeciwwskazania bezwzględne

Przed zaleceniem terapii lekiem Eligard 45 mg należy wykluczyć następujące przeciwwskazania:

  • Płeć żeńska – stosowanie leku Eligard 45 mg jest bezwzględnie przeciwwskazane u wszystkich kobiet, niezależnie od wskazań. 2
  • Wiek rozwojowy – produkt nie może być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. 3
  • Nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocnicze – nie należy stosować leku u pacjentów z nadwrażliwością na octan leuproreliny, innych agonistów GnRH lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. 4
  • Przebyta orchidektomia – preparat jest przeciwwskazany u pacjentów, którzy przeszli zabieg chirurgicznej kastracji (orchidektomii). Wynika to z faktu, że Eligard 45 mg, podobnie jak inne analogi GnRH, nie powoduje dalszego zmniejszenia stężenia testosteronu w surowicy u pacjentów poddanych wcześniej kastracji chirurgicznej. 5

Przeciwwskazania do monoterapii

Istnieją sytuacje kliniczne, w których stosowanie leku Eligard 45 mg w monoterapii (jako jedynego leku) jest przeciwwskazane:

  • Ucisk na rdzeń kręgowy – u pacjentów z rakiem gruczołu krokowego, u których stwierdza się ucisk na rdzeń kręgowy, nie należy stosować leku Eligard 45 mg jako monoterapii. 6
  • Przerzuty do kręgosłupa – pacjenci z rakiem prostaty z potwierdzonymi przerzutami do kręgosłupa również nie powinni otrzymywać produktu Eligard 45 mg jako jedynej terapii. 7

Okoliczności wymagające szczególnej rozwagi

Lekarz powinien również rozważyć odradzenie stosowania leku Eligard 45 mg w następujących sytuacjach:

  • Gdy istnieje ryzyko pogorszenia objawów neurologicznych u pacjentów z przerzutami do kręgosłupa i/lub uciskiem na rdzeń kręgowy podczas początkowej fazy leczenia agonistami GnRH.
  • U pacjentów z istniejącą osteoporozą lub czynnikami ryzyka rozwoju osteoporozy, gdyż długotrwałe leczenie analogami GnRH może wpływać na gęstość mineralną kości.
  • U pacjentów z zaburzeniami układu krążenia, zwłaszcza arytmiami i chorobą niedokrwienną serca.

Postać farmaceutyczna a przeciwwskazania

Warto podkreślić, że Eligard 45 mg jest dostępny w specyficznej postaci – jako system dwóch ampułko-strzykawek:

  • Strzykawka B zawierająca biały lub białawy proszek (substancja aktywna). 8
  • Strzykawka A zawierająca przejrzysty rozpuszczalnik, bezbarwny do jasnożółtego. 9

Ta specyficzna postać farmaceutyczna może stanowić dodatkowe przeciwwskazanie do samodzielnego stosowania leku przez pacjentów z zaburzeniami sprawności manualnej, upośledzeniem wzroku lub innymi ograniczeniami, które mogłyby wpłynąć na prawidłowe przygotowanie i podanie leku.

Kiedy odradzić stosowanie leku

Lekarz powinien odradzić pacjentowi stosowanie leku Eligard 45 mg w następujących przypadkach:

  1. Gdy pacjent spełnia którekolwiek z wymienionych przeciwwskazań bezwzględnych.
  2. Gdy pacjent z rakiem prostaty z przerzutami do kręgosłupa lub uciskiem na rdzeń kręgowy miałby otrzymywać lek w monoterapii.
  3. Gdy pacjent nie jest w stanie zrozumieć zasad terapii i potencjalnych działań niepożądanych.
  4. Gdy pacjent nie wyraził świadomej zgody na terapię.

Należy pamiętać, że octan leuproreliny, tak jak inne agoniści GnRH, nie powinien być stosowany jako leczenie pierwszego wyboru u pacjentów z kompresją rdzenia kręgowego lub przerzutami do kręgosłupa. W takich przypadkach należy rozważyć odpowiednie leczenie standardowe i/lub leczenie skojarzone. 10

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl