Dawkowanie i sposób podawania
Eferox 175 mcg

Eferox to preparat zawierający lewotyroksynę sodową bezwodną, stosowany w terapii substytucyjnej niedoczynności tarczycy. Dawkowanie jest indywidualizowane na podstawie stanu klinicznego pacjenta oraz wyników badań laboratoryjnych, ze szczególnym uwzględnieniem stężenia TSH jako głównego wskaźnika skuteczności terapii. U dorosłych pacjentów z zachowaną resztkową czynnością tarczycy dawki mogą być niższe, natomiast u osób starszych, z chorobą wieńcową lub ciężką niedoczynnością tarczycy zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 12,5 µg/dobę, z powolnym zwiększaniem o 12,5 µg co 2 tygodnie. Pacjenci o małej masie ciała lub z dużym wolem guzkowym również wymagają mniejszych dawek. Regularne monitorowanie hormonów tarczycy jest niezbędne dla optymalizacji terapii.

Dawkowanie i sposób podawania leku Eferox

Eferox jest preparatem zawierającym lewotyroksynę sodową bezwodną (Levothyroxinum natricum), stosowanym w leczeniu substytucyjnym i terapii hormonalnej tarczycy. Dawkowanie należy dostosować indywidualnie do stanu klinicznego pacjenta i wyników badań laboratoryjnych. Prezentowane wytyczne są jedynie ogólnymi zaleceniami, a ostateczna decyzja powinna opierać się na dokładnej ocenie klinicznej i monitorowaniu parametrów laboratoryjnych.1

Dawkowanie u pacjentów dorosłych

U pacjentów dorosłych dawka powinna być dostosowana indywidualnie, z uwzględnieniem stanu klinicznego oraz wyników badań laboratoryjnych. Należy pamiętać, że u pacjentów z zachowaną resztkową czynnością tarczycy często wystarczająca może być mniejsza dawka substytucyjna.2

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci wymagający szczególnej ostrożności podczas rozpoczynania leczenia Eferoxem to:

  • Pacjenci w podeszłym wieku – wymagają niższych dawek początkowych i wolniejszej modyfikacji dawkowania
  • Pacjenci z chorobą wieńcową serca – zwiększanie dawki powinno być bardzo ostrożne
  • Pacjenci z ciężką lub długotrwałą niedoczynnością tarczycy – ryzyko nietolerancji nagłego zwiększenia metabolizmu

U wymienionych grup pacjentów zaleca się rozpoczęcie terapii od małej dawki początkowej wynoszącej 12,5 mikrogramów na dobę. Dawkę należy zwiększać stopniowo, w dłuższych odstępach czasu (zalecane jest zwiększanie dawki o 12,5 mikrogramów co dwa tygodnie). W trakcie modyfikacji dawkowania konieczne jest częste monitorowanie stężenia hormonów tarczycy.3

U pacjentów o małej masie ciała oraz pacjentów z dużym wolem guzkowym obserwowano również zapotrzebowanie na mniejsze dawki Eferoxu.4

Monitorowanie leczenia i parametry laboratoryjne

W trakcie terapii Eferoxem należy regularnie monitorować parametry laboratoryjne. Ze względu na fakt, że u niektórych pacjentów stwierdza się zwiększone stężenia T4 i fT4, lepszym wskaźnikiem do oceny efektywności terapii i modyfikacji dawkowania jest stężenie TSH w surowicy.5

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

W przypadku nabytej niedoczynności tarczycy u dzieci, zalecana początkowa dawka Eferoxu wynosi od 12,5 do 50 mikrogramów na dobę. Dawkę należy zwiększać stopniowo w odstępach wynoszących od 2 do 4 tygodni. Modyfikacja dawkowania powinna opierać się na obrazie klinicznym oraz wynikach badań hormonów tarczycy i TSH. Dawkowanie należy zwiększać do momentu uzyskania pełnej dawki substytucyjnej, która u dzieci wynosi zazwyczaj od 100 mikrogramów do 150 mikrogramów na m² powierzchni ciała na dobę.6

Dawkowanie we wrodzonej niedoczynności tarczycy

W przypadku wrodzonej niedoczynności tarczycy u noworodków i niemowląt, gdzie kluczowa jest szybka substytucja hormonalna, zalecana dawka początkowa wynosi od 10 mikrogramów do 15 mikrogramów na kg masy ciała na dobę. Tę dawkę należy stosować przez pierwsze 3 miesiące życia. Po tym okresie, dawkę Eferoxu należy dostosować indywidualnie, biorąc pod uwagę stan kliniczny dziecka oraz wyniki badań stężenia hormonów tarczycy i TSH.7

Tabela dawkowania leku Eferox

Grupa pacjentów Dawka początkowa Sposób modyfikacji dawki Dawka podtrzymująca Uwagi dodatkowe
Pacjenci wymagający szczególnej ostrożności (osoby starsze, pacjenci z chorobą wieńcową, z ciężką lub długotrwałą niedoczynnością tarczycy) 12,5 µg/dobę Zwiększanie o 12,5 µg co 2 tygodnie Indywidualnie, w zależności od parametrów laboratoryjnych Wymagane częste monitorowanie stężenia hormonów tarczycy
Pacjenci o małej masie ciała i z dużym wolem guzkowym Niższa niż standardowa Indywidualnie Zazwyczaj niższa niż standardowa Modyfikacja w oparciu o obraz kliniczny i wyniki badań laboratoryjnych
Dzieci z nabytą niedoczynnością tarczycy 12,5-50 µg/dobę Zwiększanie stopniowo co 2-4 tygodnie 100-150 µg/m² powierzchni ciała/dobę Modyfikacja na podstawie obrazu klinicznego i stężeń hormonów tarczycy oraz TSH
Noworodki i niemowlęta z wrodzoną niedoczynnością tarczycy 10-15 µg/kg masy ciała/dobę Stosowanie przez pierwsze 3 miesiące Indywidualnie Po 3 miesiącach dostosowanie dawki na podstawie oceny klinicznej oraz stężenia hormonów tarczycy i TSH

Sposób podawania leku Eferox

Eferox występuje w postaci tabletek w różnych mocach (25, 50, 75, 88, 100, 112, 125, 137, 150, 175 lub 200 mikrogramów lewotyroksyny sodowej bezwodnej). Tabletki są białe, okrągłe, niepowlekane i można je podzielić na równe dawki dzięki rowkowi dzielącemu znajdującemu się po jednej stronie.8

Dla ułatwienia identyfikacji, po drugiej stronie tabletki wytłoczone jest oznaczenie cyfrowe odpowiadające mocy tabletki. Tabletki mają średnicę około 7 mm i wysokość około 3 mm.9

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl