Właściwości farmakokinetyczne
Dolgit 50 mg/g

Właściwości farmakokinetyczne ibuprofenu

Ibuprofen w postaci miejscowej (kremu) wykazuje swoiste właściwości farmakokinetyczne, które determinują jego działanie terapeutyczne. Analizując drogę substancji czynnej po aplikacji na skórę, możemy wyróżnić kilka kluczowych etapów, które wpływają na skuteczność leczenia.

Wchłanianie przezskórne

Ibuprofen po naniesieniu w formie kremu wykazuje zdolność przenikania przez barierę skórną do głębiej położonych struktur anatomicznych. Substancja czynna efektywnie penetruje do tkanek leżących pod miejscem aplikacji, docierając do struktur stawowych oraz płynu maziówkowego, gdzie osiąga stężenia istotne z punktu widzenia działania terapeutycznego. ¹

Istotną informacją jest fakt, że w porównaniu z podaniem doustnym, przezskórne wchłanianie ibuprofenu z kremu jest znacząco ograniczone i wynosi maksymalnie 5%, co wykazano w badaniach porównawczych różnych dróg podania tej substancji czynnej. ²

Dystrybucja ibuprofenu

Po aplikacji miejscowej ibuprofenu w formie kremu, substancja czynna jest wykrywalna w surowicy krwi, jednak jej stężenie jest bardzo niskie. Poziom ibuprofenu w krążeniu ogólnoustrojowym po podaniu miejscowym nie osiąga wartości istotnych terapeutycznie. ³

Takie właściwości dystrybucyjne mają znaczenie kliniczne – wskazują na miejscowy efekt działania leku przy jednoczesnym zminimalizowaniu potencjalnych ogólnoustrojowych działań niepożądanych, charakterystycznych dla niesteroidowych leków przeciwzapalnych podawanych drogą doustną.

Metabolizm i eliminacja

Droga metaboliczna ibuprofenu zastosowanego miejscowo na skórę w formie kremu jest analogiczna do procesów metabolicznych zachodzących po podaniu doustnym tej substancji. ⁴

Przeprowadzone analizy metabolitów ibuprofenu w moczu nie wykazały różnic jakościowych pomiędzy obiema drogami podania leku. ⁵ Oznacza to, że niezależnie od drogi podania, ibuprofen podlega tym samym przemianom biochemicznym w organizmie.