Interakcje leku
Dipper-Mono 320 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Walsartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, wchodzi w szereg istotnych interakcji z innymi lekami, które mogą mieć znaczenie kliniczne. Należy dokładnie monitorować pacjentów stosujących terapię lekiem Dipper-Mono (320 mg) w przypadku jednoczesnego stosowania z innymi produktami leczniczymi, szczególnie wpływającymi na układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAA).¹

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron

Szczególną uwagę należy zwrócić na podwójną blokadę układu RAA, która powstaje gdy walsartan jest stosowany jednocześnie z inhibitorami ACE lub aliskirenem. Badania kliniczne wykazały, że taka kombinacja wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, takich jak:²

• Niedociśnienie tętnicze – nadmierne obniżenie ciśnienia krwi
• Hiperkaliemia – podwyższone stężenie potasu w surowicy
• Osłabiona czynność nerek – włącznie z ryzykiem wystąpienia ostrej niewydolności nerek

Podczas jednoczesnego stosowania walsartanu z innymi lekami blokującymi układ RAA (inhibitory ACE, aliskiren) konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności.³

Warto zaznaczyć, że jednoczesne stosowanie walsartanu lub inhibitorów ACE z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów:<sup data-drug="Dipper-Mono" data-section="Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji" title="Jednoczesne stosowanie antagonistów receptora angiotensyny (w tym walsartanu) lub inhibitorów konwertazy angiotensyny z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR 4

• Z cukrzycą
• Z zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²)

Jednoczesne stosowanie nie zalecane

Lit

Podczas jednoczesnego stosowania walsartanu i litu istnieje ryzyko odwracalnego zwiększenia stężenia litu w surowicy oraz nasilenia jego toksyczności. Mechanizm interakcji jest podobny do obserwowanego przy jednoczesnym stosowaniu litu z inhibitorami ACE.⁵

Jeżeli jednoczesne stosowanie tych leków jest konieczne, należy ściśle kontrolować stężenie litu w surowicy. Należy pamiętać, że dodatkowe stosowanie leków moczopędnych może jeszcze bardziej zwiększać ryzyko toksycznego działania litu.⁶

Leki moczopędne oszczędzające potas i preparaty potasu

Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu walsartanu z:⁷

• Lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (np. spironolakton, eplerenon, triamteren)
• Suplementami potasu
• Zamiennikami soli zawierającymi potas
• Innymi substancjami mogącymi zwiększać stężenie potasu w osoczu

W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania walsartanu z wymienionymi preparatami, zaleca się regularną kontrolę stężenia potasu w osoczu ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii.⁸

Jednoczesne stosowanie wymagające ostrożności

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)

Jednoczesne stosowanie walsartanu z NLPZ może prowadzić do osłabienia działania przeciwnadciśnieniowego oraz zwiększenia ryzyka pogorszenia czynności nerek i hiperkaliemii. Dotyczy to:⁹

• Wybiórczych inhibitorów COX-2
• Kwasu acetylosalicylowego w dawce >3 g/dobę
• Niewybiórczych NLPZ

Na początku takiego leczenia skojarzonego zaleca się kontrolowanie czynności nerek oraz zapewnienie odpowiedniego nawodnienia pacjenta.¹⁰

Transportery

Badania in vitro wykazały, że walsartan jest substratem dla transporterów wątrobowych:¹¹

• OATP1B1/OATP1B3 – transportery wychwytu wątrobowego
• MRP2 – kanalikowy transporter w wątrobie

Jednoczesne stosowanie inhibitorów tych transporterów może wpływać na farmakokinetykę walsartanu:¹²

• Inhibitory transportera wychwytu (np. ryfampicyna, cyklosporyna)
• Inhibitory transportera kanalikowego (np. rytonawir)

Powyższe leki mogą zwiększać ogólnoustrojową ekspozycję na walsartan. W przypadku rozpoczynania lub kończenia leczenia skojarzonego z tymi produktami leczniczymi, zaleca się odpowiednią kontrolę stanu klinicznego pacjenta.¹³

Brak istotnych klinicznie interakcji

W badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji walsartanu z następującymi substancjami:¹⁴

• Cymetydyna
• Warfaryna
• Furosemid
• Digoksyna
• Atenolol
• Indometacyna
• Hydrochlorotiazyd
• Amlodypina
• Glibenklamid

Stosowanie u dzieci i młodzieży

W leczeniu nadciśnienia tętniczego u dzieci i młodzieży należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu walsartanu z innymi lekami hamującymi układ renina-angiotensyna-aldosteron. Jest to szczególnie istotne u pacjentów pediatrycznych ze współistniejącymi zaburzeniami czynności nerek.¹⁵

Ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii, u pacjentów pediatrycznych należy ściśle monitorować:¹⁶

• Czynność nerek
• Stężenie potasu w surowicy

Interakcje leku Dipper-Mono z alkoholem

Chociaż brak jest szczegółowych danych dotyczących bezpośrednich interakcji walsartanu z alkoholem w przedstawionych informacjach o produkcie leczniczym Dipper-Mono, należy pamiętać o ogólnych zasadach dotyczących antagonistów receptora angiotensyny II i spożywania alkoholu.

Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne leków przeciwnadciśnieniowych, w tym walsartanu, co może prowadzić do:

• Nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego
• Zwiększonego ryzyka zawrotów głowy i omdleń
• Zaburzeń równowagi

Z uwagi na brak szczegółowych danych dotyczących konkretnie leku Dipper-Mono (walsartan) w interakcji z alkoholem, zaleca się ostrożność i ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii tym lekiem, szczególnie na początku leczenia oraz przy zmianie dawkowania.

Tabela interakcji z lekiem Dipper-Mono