Wskazania do stosowania
Dipper-Mono 320 mg

Lek Dipper-Mono w dawce 320 mg, zawierający walsartan, jest wskazany do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 6-18 lat. Walsartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, blokuje wiązanie angiotensyny II z receptorami, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i obniżenia ciśnienia tętniczego. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych o wymiarach 17,6 mm × 8,1 mm, z linią podziału ułatwiającą rozkruszenie, lecz nie służącą do dzielenia dawki. Dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie, zwłaszcza u pacjentów pediatrycznych, gdzie dawka 320 mg może być zbyt wysoka jako początkowa i wymaga stopniowego zwiększania pod kontrolą ciśnienia tętniczego.

Wskazania do stosowania leku Dipper-Mono

Lek Dipper-Mono w dawce 320 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u pacjentów dorosłych. Preparat może być również stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego u dzieci i młodzieży w przedziale wiekowym od 6 do 18 lat.1

Charakterystyka postaci farmaceutycznej

Dipper-Mono to tabletki powlekane o ciemnnoszarofioletowym kolorze i owalnym kształcie. Tabletki są lekko wypukłe, mają ścięte krawędzie i przybliżone wymiary 17,6 mm × 8,1 mm. Na jednej stronie tabletki znajduje się linia podziału, po obu stronach której wytłoczono symbol „DC”, natomiast na drugiej stronie widnieje symbol „NVR”. Linia podziału na tabletce ma na celu wyłącznie ułatwienie rozkruszenia w celu łatwiejszego połknięcia i nie służy do podziału na równe dawki.2

Skład jakościowy i ilościowy

Każda tabletka powlekana preparatu Dipper-Mono zawiera 320 mg walsartanu (Valsartanum) jako substancję czynną. Walsartan należy do grupy leków znanych jako antagoniści receptora angiotensyny II, które działają poprzez blokowanie wiązania angiotensyny II z jej receptorami, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i w konsekwencji obniżenia ciśnienia tętniczego.3

Warunki stosowania leku Dipper-Mono

Lek Dipper-Mono należy zalecać pacjentom z potwierdzonym rozpoznaniem samoistnego nadciśnienia tętniczego, u których lekarz uznał za wskazane zastosowanie terapii walsartanem. Decyzja o przepisaniu leku powinna być podjęta po dokładnej ocenie stanu klinicznego pacjenta, uwzględniając współistniejące choroby, stosowane równocześnie leki oraz indywidualne czynniki ryzyka.4

Stosowanie u pacjentów dorosłych

U pacjentów dorosłych Dipper-Mono jest wskazany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego. Lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i jako składnik terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi. Należy dostosować dawkowanie indywidualnie w zależności od odpowiedzi na leczenie i tolerancji leku przez pacjenta.5

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Lek Dipper-Mono jest również wskazany w terapii nadciśnienia tętniczego u pacjentów pediatrycznych w wieku od 6 do 18 lat. Należy pamiętać, że dawka 320 mg może nie być odpowiednia jako dawka początkowa dla młodszych pacjentów i pacjentów o mniejszej masie ciała, w związku z czym zaleca się rozpoczynanie leczenia od niższych dawek walsartanu i stopniowe ich zwiększanie pod kontrolą ciśnienia tętniczego.6

Zalecenia praktyczne dla lekarzy

Podczas przepisywania leku Dipper-Mono należy poinformować pacjenta o konieczności regularnego przyjmowania leku zgodnie z zaleconym schematem dawkowania. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, a tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Choć tabletka posiada linię podziału, służy ona jedynie do ułatwienia rozkruszenia w celu łatwiejszego połknięcia, a nie do podziału na równe dawki.7

Ze względu na mechanizm działania walsartanu, ważne jest monitorowanie funkcji nerek, stężenia potasu w surowicy oraz ciśnienia tętniczego, szczególnie na początku leczenia oraz u pacjentów ze szczególnymi czynnikami ryzyka, takimi jak zaburzenia czynności nerek, cukrzyca, podeszły wiek czy jednoczesne stosowanie innych leków mogących wpływać na gospodarkę elektrolitową.

Pacjenci powinni być również poinformowani o konieczności zgłaszania lekarzowi wszelkich działań niepożądanych, zwłaszcza objawów mogących świadczyć o hipotensji, takich jak zawroty głowy czy omdlenia.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl