Dawkowanie i sposób podawania leku Dimethyl fumarate Teva

Fumaran dimetylu w postaci kapsułek dojelitowych twardych Dimethyl fumarate Teva jest stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego. Leczenie tym preparatem powinno być rozpoczęte wyłącznie pod nadzorem lekarza specjalisty posiadającego doświadczenie w terapii stwardnienia rozsianego. ¹

Schemat dawkowania standardowego

Leczenie fumaranem dimetylu rozpoczyna się od dawki początkowej wynoszącej 120 mg dwa razy na dobę. Po siedmiu dniach stosowania należy zwiększyć dawkę do zalecanej dawki podtrzymującej wynoszącej 240 mg dwa razy na dobę. ²

Kapsułki Dimethyl fumarate Teva należy przyjmować wraz z posiłkiem, co poprawia tolerancję leku, szczególnie u pacjentów, u których występuje nagłe zaczerwienienie skóry lub objawy niepożądane ze strony przewodu pokarmowego. ³

Postępowanie przy pominięciu dawki

W przypadku pominięcia dawki, pacjent nie powinien przyjmować podwójnej dawki leku. Pominiętą dawkę można przyjąć tylko wtedy, gdy zostanie zachowany odstęp co najmniej 4 godzin pomiędzy dawkami. W przeciwnym wypadku należy poczekać do planowanego czasu przyjęcia kolejnej dawki zgodnie z ustalonym harmonogramem. ⁴

Modyfikacja dawkowania przy wystąpieniu działań niepożądanych

W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, takich jak nagłe zaczerwienienie skóry lub reakcje ze strony układu pokarmowego, można tymczasowo zmniejszyć dawkę do 120 mg dwa razy na dobę. W ciągu miesiąca należy jednak powrócić do zalecanej dawki podtrzymującej wynoszącej 240 mg dwa razy na dobę. ⁵

Sposób podawania

Dimethyl fumarate Teva podawany jest doustnie. Kapsułki należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością płynu. Ważne zalecenie dla pacjenta: kapsułki ani jej zawartości nie należy kruszyć, dzielić, rozpuszczać, ssać ani rozgryzać, gdyż otoczka dojelitowa minitabletek znajdujących się wewnątrz kapsułki pełni rolę ochronną dla błony śluzowej przewodu pokarmowego i zapobiega jej podrażnieniu. ⁶

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

W badaniach klinicznych fumaran dimetylu stosowano u ograniczonej liczby pacjentów w wieku powyżej 55 lat oraz u niewystarczającej liczby pacjentów w wieku 65 lat i starszych, co nie pozwala na jednoznaczne ustalenie, czy odpowiedź na lek różni się od odpowiedzi młodszych pacjentów. Ze względu na mechanizm działania substancji czynnej, teoretycznie nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów geriatrycznych. ⁷

Zaburzenia czynności nerek i wątroby

Fumaranu dimetylu nie badano u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Badania farmakologiczne nie wskazują na potrzebę modyfikacji dawkowania w tych grupach pacjentów, jednak zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas leczenia pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. ⁸

Dzieci i młodzież

U pacjentów pediatrycznych schemat dawkowania różni się w zależności od wieku:

• U dzieci i młodzieży w wieku ≥13 lat dawkowanie jest takie samo jak u dorosłych pacjentów. ⁹
• Dla dzieci w wieku 10-12 lat dostępne są ograniczone dane, które nie pozwalają na sformułowanie jednoznacznych zaleceń dotyczących dawkowania. ¹⁰
• Bezpieczeństwo i skuteczność fumaranu dimetylu u dzieci poniżej 10 lat życia nie zostały określone – brak dostępnych danych w tej grupie wiekowej. ¹¹

Szczegółowa tabela dawkowania leku Dimethyl fumarate Teva

Dodatkowe informacje dotyczące dawkowania

Dimethyl fumarate Teva jest dostępny w dwóch mocach: 120 mg i 240 mg w postaci kapsułek dojelitowych twardych. Kapsułka 120 mg posiada zielone wieczko i biały korpus z nadrukiem „DMF 120”, natomiast kapsułka 240 mg ma zielone wieczko i zielony korpus z nadrukiem „DMF 240”. Kapsułki zawierają białe do białawych minitabletki, które są powleczone otoczką dojelitową. ¹²

Przy dostosowywaniu dawki należy zawsze kierować się indywidualną odpowiedzią pacjenta na leczenie oraz tolerancją preparatu. U pacjentów, u których występują działania niepożądane, szczególnie istotne jest stosowanie leku z posiłkiem oraz rozważenie tymczasowego zmniejszenia dawki z jednoczesnym planem powrotu do dawki podtrzymującej. ¹³