Właściwości farmakokinetyczne desloratadyny

Opis właściwości farmakokinetycznych desloratadyny obejmuje szczegółową charakterystykę procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz wydalania substancji czynnej w organizmie. Desloratadyna jest składnikiem aktywnym produktu leczniczego Desloratadine Sopharma, występującego w postaci roztworu doustnego o stężeniu 0,5 mg/ml o smaku wiśniowym, przeznaczonego do stosowania u pacjentów dorosłych oraz dzieci.⁽¹⁾

Wchłanianie leku

Desloratadyna wykazuje dobre właściwości w zakresie wchłaniania. Stężenia leku w osoczu krwi dorosłych oraz młodzieży można wykryć już po upływie 30 minut od momentu podania. Maksymalne stężenie (Cmax) osiągane jest po około 3 godzinach od momentu przyjęcia leku. Biodostępność substancji czynnej jest proporcjonalna do podanej dawki w zakresie od 5 mg do 20 mg.⁽²⁾

Badania wykazały, że pokarm, w tym wysokotłuszczowe, wysokokaloryczne śniadanie, nie wpływa na dystrybucję desloratadyny po jej jednorazowym podaniu w dawce 7,5 mg. Podobnie, spożycie soku grejpfrutowego nie ma istotnego wpływu na dystrybucję substancji czynnej.⁽³⁾

W badaniach porównawczych wykazano biorównoważność preparatów desloratadyny w postaci syropu i tabletek. Z uwagi na fakt, że roztwór doustny zawiera takie samo stężenie desloratadyny jak syrop, można przyjąć, że również te postaci leku są biorównoważne. Dzięki temu roztwór doustny może zastępować lek w postaci syropu lub tabletek.⁽⁴⁾

Okres półtrwania i kumulacja

Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 27 godzin, co determinuje odpowiedni stopień kumulacji desloratadyny przy podawaniu leku raz na dobę. W badaniach klinicznych nie zaobserwowano klinicznie istotnej kumulacji substancji czynnej przy codziennym podawaniu desloratadyny w dawkach od 5 mg do 20 mg przez okres 14 dni u dorosłych i młodzieży.⁽⁵⁾

Dystrybucja leku

Desloratadyna umiarkowanie wiąże się z białkami osocza, a stopień wiązania wynosi 83%-87%. Jest to istotny parametr w kontekście potencjalnych interakcji lekowych oraz wpływu na dystrybucję substancji czynnej w organizmie.⁽⁶⁾

Metabolizm desloratadyny

Dotychczas nie udało się zidentyfikować enzymu, który odpowiada za metabolizm desloratadyny. Z tego względu nie można całkowicie wykluczyć występowania interakcji z innymi produktami leczniczymi. Badania wykazały, że desloratadyna nie hamuje aktywności enzymów CYP3A4 in vivo. Dodatkowo, badania prowadzone w warunkach in vitro potwierdziły, że lek nie hamuje aktywności CYP2D6 oraz nie jest ani substratem, ani inhibitorem glikoproteiny P.⁽⁷⁾

Fenotyp spowolnionego metabolizmu

W badaniach klinicznych i farmakokinetycznych zaobserwowano występowanie fenotypu spowolnionego metabolizmu desloratadyny u części pacjentów. Zjawisko to wykryto u około 6% badanych osób. Częstość występowania tego fenotypu była porównywalna u dorosłych (6%) i dzieci w wieku od 2 do 11 lat (6%). Warto podkreślić, że zjawisko to występowało częściej u osób rasy czarnej (18% dorośli, 16% dzieci) niż u osób rasy białej (2% dorośli, 3% dzieci).⁽⁸⁾

U osób ze spowolnionym metabolizmem desloratadyny zaobserwowano znaczące różnice w parametrach farmakokinetycznych:

• U dorosłych ze spowolnionym metabolizmem maksymalne stężenie (Cmax) występowało po około 7 godzinach i było około 3 razy wyższe, a okres półtrwania w fazie eliminacji wynosił około 89 godzin.⁽⁹⁾
• U dzieci w wieku 2-11 lat ze spowolnionym metabolizmem, z rozpoznanym alergicznym nieżytem nosa, ekspozycja (AUC) na desloratadynę była około 6 razy większa, maksymalne stężenie (Cmax) występowało po 3-6 godzinach i było około 3-4 razy wyższe, a okres półtrwania w fazie eliminacji wynosił około 120 godzin.⁽¹⁰⁾

Pomimo istotnych różnic w parametrach farmakokinetycznych, ekspozycja na lek u dorosłych i dzieci ze spowolnionym metabolizmem, którym podawano dawki odpowiednie do wieku, była jednakowa. Co istotne, ogólny profil bezpieczeństwa u tych pacjentów nie różnił się od profilu w populacji ogólnej.⁽¹¹⁾

Należy podkreślić, że dotychczas nie przeprowadzono badań dotyczących działania desloratadyny u dzieci w wieku poniżej 2 lat, które mają spowolniony metabolizm.⁽¹²⁾

W innych badaniach z zastosowaniem pojedynczej dawki, podczas stosowania leku w dawkach zalecanych, wykazano, że wartości AUC oraz Cmax desloratadyny u dzieci są porównywalne do obserwowanych u dorosłych, którym podawano desloratadynę w postaci syropu w dawce 5 mg.⁽¹³⁾

Farmakokinetyka u pacjentów z niewydolnością nerek

Farmakokinetyka desloratadyny u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek (CRI) została dokładnie zbadana w porównaniu z osobami zdrowymi, zarówno w badaniach z pojedynczą dawką, jak i w badaniach z zastosowaniem dawek wielokrotnych. Wyniki tych badań wskazują na istotne różnice w farmakokinetyce leku u pacjentów z niewydolnością nerek:

W badaniu z zastosowaniem dawek wielokrotnych stan stabilny został osiągnięty po 11 dniu stosowania leku. Pomimo zaobserwowanych różnic w ekspozycji (AUC i Cmax) desloratadyny i 3-hydroksydesloratadyny u pacjentów z niewydolnością nerek w porównaniu do osób zdrowych, zmiany te nie były istotne klinicznie.⁽¹⁴⁾