Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Co-Valsacor (320 mg walsartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu) może wchodzić w interakcje z wieloma lekami i substancjami ze względu na złożony mechanizm działania obu substancji czynnych. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis interakcji z podziałem na kategorie i stopień istotności klinicznej.¹

Niezalecane jednoczesne stosowanie

Lit – opisywano przemijające zwiększenie stężenia litu w surowicy i nasilenie jego toksyczności podczas jednoczesnego stosowania tiazydów, w tym hydrochlorotiazydu, z litem. Z powodu braku wystarczających danych klinicznych dotyczących jednoczesnego stosowania walsartanu i litu, nie zaleca się takiego skojarzenia. Jeśli jednak jest ono konieczne, zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia litu we krwi.²

Diuretyki oszczędzające potas, suplementy potasu, zamienniki soli zawierające potas – w przypadku konieczności stosowania tych preparatów z walsartanem, zaleca się regularne monitorowanie stężenia potasu w osoczu ze względu na ryzyko hiperkaliemii.³

Interakcje wymagające szczególnej ostrożności

Inne leki przeciwnadciśnieniowe – Co-Valsacor może nasilać działanie innych leków obniżających ciśnienie tętnicze, takich jak guanetydyna, metylodopa, leki rozszerzające naczynia krwionośne, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, leki beta-adrenolityczne, antagoniści wapnia oraz bezpośrednie inhibitory reniny.⁴

Aminy presyjne (np. noradrenalina, adrenalina) – możliwe osłabienie reakcji na te substancje. Znaczenie kliniczne tego działania jest niejasne i niewystarczające, aby wykluczyć ich stosowanie.⁵

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – w tym wybiórcze inhibitory COX-2, kwas acetylosalicylowy (>3 g/dobę) i niewybiórcze NLPZ mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe Co-Valsacoru. Dodatkowo, jednoczesne stosowanie może prowadzić do pogorszenia czynności nerek oraz zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Zaleca się kontrolę czynności nerek na początku leczenia oraz odpowiednie nawodnienie pacjenta.⁶

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)

Dane kliniczne wykazały, że podwójna blokada układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu wiąże się z większą częstością zdarzeń niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem pojedynczego leku z tej grupy.⁷

Interakcje farmakokinetyczne walsartanu

Białka transportujące – badania in vitro wskazują, że walsartan jest substratem transportera wychwytu wątrobowego OATP1B1/OATP1B3 i transportera wyrzutu wątrobowego MRP2. Jednoczesne stosowanie inhibitorów transportera wychwytu (np. ryfampicyny, cyklosporyny) lub transportera wyrzutu (np. rytonawiru) może zwiększyć ogólnoustrojowe narażenie na walsartan, co wymaga zachowania ostrożności podczas rozpoczynania lub kończenia leczenia skojarzonego tymi lekami.⁸

Brak istotnych klinicznie interakcji – w badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnych interakcji walsartanu z następującymi substancjami: cymetydyną, warfaryną, furosemidem, digoksyną, atenololem, indometacyną, hydrochlorotiazydem, amlodypiną i glibenklamidem.⁹

Interakcje związane z hydrochlorotiazydem

Leki wpływające na stężenie potasu – działanie hipokaliemiczne hydrochlorotiazydu może być nasilone podczas jednoczesnego stosowania leków moczopędnych zwiększających wydalanie potasu, kortykosteroidów, środków przeczyszczających, ACTH, amfoterycyny, karbenoksolonu, penicyliny G, kwasu salicylowego i jego pochodnych. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania tych leków, zaleca się regularne monitorowanie stężenia potasu w osoczu.¹⁰

Leki mogące wywoływać torsades de pointes – ze względu na ryzyko hipokaliemii, hydrochlorotiazyd należy stosować ostrożnie z lekami mogącymi wywoływać częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes, szczególnie z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III oraz niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi.¹¹

Leki wpływające na stężenie sodu – hiponatremiczne działanie leków moczopędnych może być nasilone podczas jednoczesnego stosowania leków przeciwdepresyjnych, przeciwpsychotycznych, przeciwpadaczkowych. Należy zachować ostrożność podczas długotrwałego stosowania tych kombinacji lekowych.¹²

Glikozydy naparstnicy – hipokaliemia lub hipomagnezemia wywołana przez tiazydy może sprzyjać zaburzeniom rytmu serca spowodowanym stosowaniem glikozydów naparstnicy.¹³

Sole wapnia i witamina D – jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych z witaminą D lub solami wapnia może nasilać zwiększenie stężenia wapnia w surowicy, szczególnie u pacjentów predysponowanych do hiperkalcemii (np. z nadczynnością przytarczyc, nowotworem złośliwym lub stanami zależnymi od witaminy D).¹⁴

Leki przeciwcukrzycowe – tiazydy mogą zmieniać tolerancję glukozy. Może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych (zarówno doustnych, jak i insuliny). Metforminę należy stosować ostrożnie ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej wywołanej przez potencjalną czynnościową niewydolność nerek związaną ze stosowaniem hydrochlorotiazydu.¹⁵

Leki beta-adrenolityczne i diazoksyd – jednoczesne stosowanie tiazydów z lekami beta-adrenolitycznymi może zwiększać ryzyko hiperglikemii. Tiazydy mogą również nasilać hiperglikemizujące działanie diazoksydu.¹⁶

Leki stosowane w leczeniu dny moczanowej – hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego w surowicy, dlatego może być konieczna modyfikacja dawki leków zwiększających wydalanie kwasu moczowego (probenecyd, sulfinpirazon). Jednoczesne stosowanie tiazydów może także zwiększać częstość występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol.¹⁷

Leki przeciwcholinergiczne – substancje takie jak atropina czy biperyden mogą zwiększać biodostępność tiazydów poprzez spowolnienie perystaltyki przewodu pokarmowego i zmniejszenie szybkości opróżniania żołądka. Z drugiej strony, leki prokinetyczne (np. cyzapryd) mogą zmniejszać biodostępność tiazydowych leków moczopędnych.¹⁸

Amantadyna – tiazydy mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych spowodowanych przez amantadynę.¹⁹

Żywice jonowymienne – kolestyramina i kolestypol zmniejszają wchłanianie tiazydowych leków moczopędnych, co może prowadzić do niewystarczającego działania terapeutycznego. Podanie hydrochlorotiazydu co najmniej 4 godziny przed lub 4-6 godzin po przyjęciu żywicy może zminimalizować tę interakcję.²⁰

Leki cytotoksyczne – tiazydy mogą zmniejszać wydalanie leków cytotoksycznych (np. cyklofosfamidu, metotreksatu) przez nerki, co może nasilać ich działanie mielosupresyjne.²¹

Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie szkieletowe – tiazydy nasilają działanie pochodnych kurary i innych niedepolaryzujących środków zwiotczających mięśnie.²²

Cyklosporyna – jednoczesne leczenie cyklosporyną może zwiększać ryzyko hiperurykemii i powikłań typu dny moczanowej.²³

Alkohol, barbiturany i opioidy – jednoczesne stosowanie tiazydów z substancjami, które również obniżają ciśnienie tętnicze (np. poprzez zmniejszenie aktywności współczulnej ośrodkowego układu nerwowego lub przez bezpośrednie rozszerzenie naczyń) może nasilać niedociśnienie ortostatyczne.²⁴

Metylodopa – zgłaszano pojedyncze przypadki niedokrwistości hemolitycznej u pacjentów leczonych jednocześnie metylodopą i hydrochlorotiazydem.²⁵

Środki kontrastujące zawierające jod – u pacjentów z odwodnieniem wywołanym diuretykami istnieje zwiększone ryzyko ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza po podaniu dużych dawek środków zawierających jod. Przed ich zastosowaniem pacjent powinien być odpowiednio nawodniony.²⁶

Interakcje leku Co-Valsacor z alkoholem

Hydrochlorotiazyd wchodzący w skład produktu Co-Valsacor może wchodzić w interakcje z alkoholem etylowym. Jednoczesne spożywanie alkoholu z tiazydowymi lekami moczopędnymi może nasilać działanie hipotensyjne hydrochlorotiazydu, zwiększając ryzyko wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego.²⁷

Alkohol może również nasilać działanie odwadniające hydrochlorotiazydu, co może prowadzić do zaburzeń elektrolitowych, szczególnie hipokaliemii. U pacjentów leczonych preparatem Co-Valsacor nie zaleca się spożywania alkoholu, a w przypadku okazjonalnego spożycia należy zachować szczególną ostrożność i obserwować objawy niedociśnienia, takie jak zawroty głowy i omdlenia, zwłaszcza przy zmianie pozycji ciała.

Tabela interakcji leku Co-Valsacor z innymi substancjami